People
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
People
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
People
Column: Echte Azië-kenners
People
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
People
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
People
Column: Monopoly en verwarmd fruit
People
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
People
De fietsfascist
People
Column: Viva valium
People
Koffie en groepsseks
People
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
People
Column: Monopoly en verwarmd fruit
People
Column: Balletles en de dick pic
People
Mijn oma en de trut
People
Column: Met een Duitser en ik fakete
People
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
People
Op lijmvakantie
People
Column: Hoera, hoera, horeca
People
Tijdworstelen
People
Luxeprobleem
People
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Malou Holshuijsen
  3. Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
People

Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)

Bekijk meer
(7/47)
Malou: een bizar Andalusisch avontuur #1
47/47
Malou Holshuijsen: 'De taxichauffeur is een kakchagrijnige kleuter'
46/47
Malou Holshuijsen: 'Mannentepels mogen overal, want die zijn normaal’
45/47
Malou Holshuijsen: 'Oordopjes zijn de grootste haatzaaiers'
44/47
Malou Holshuijsen: ‘Ik zie drie naakte mannen en drie naakte vrouwen’
43/47
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
42/47
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
41/47
Malou Holshuijsen: 'Mijn oma en de glazenwasser uit Edam'
40/47
Malou Holshuijsen: 'Ik moet altijd lachen als er geboerd wordt'
39/47
Malou Holshuijsen: 'Het nationalistische koffertje van mijn oma'
38/47
Malou Holshuijsen: Klikken is flikken
37/47
Malou Holshuijsen: 'De schaal van hoe kut iets kan zijn'
36/47
Malou Holshuijsen: Ammehoela
35/47
Column: een ode aan het Tikkie (deel 2)
34/47
Column: Ode aan het Tikkie (deel 1)
33/47
Column: De Botoxbarricade
32/47
Column: Het donderwolkje
31/47
Column: Uitgedrukte liefde
30/47
Column: To free bleed or not to free bleed?
29/47
Column: Geen zeventien meer
28/47
Column: Kutcolumn
27/47
Column: Tongen op DGTL
26/47
Column: Een date, een medium en zijn advies
25/47
Column: Op date met Ronnie Flex, Derek Ogilvie en de gifbeker
24/47
Column: Bacon, televisieformat en Suus Berenhap
23/47
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
22/47
Column: Balletles en de dick pic
21/47
Column: Met een man naar de film
20/47
Column: Hoera, hoera, horeca
19/47
Column: Het zware leven van mijn klotebuurman
18/47
Column: Tinder en de liefde van mijn leven
17/47
Column: Viva valium
16/47
Column: Met een Duitser en ik fakete
15/47
Column: Een kater, een kokosnoot en Duitse dreadlocks
14/47
Column: Uitzonderlijke hoogte en downsyndroom
13/47
Mijn oma en de trut
12/47
Column: Monopoly en verwarmd fruit
11/47
Column: Echte Azië-kenners
10/47
KAK, vergeten! (Kotoran terlupa)
9/47
Buurman, wat doet u nu? (Deel 2)
8/47
Buurman, wat doet u nu? (Deel 1)
7/47
Column: Monopoly en verwarmd fruit
6/47
De fietsfascist
5/47
Op lijmvakantie
4/47
Koffie en groepsseks
3/47
Katers en vagijnen
2/47
Mijn seksistische fobie
1/47

Malou schrijft over de schoonheid van het leven met alle vieze randjes die daarbij horen. Niet zoals het staat afgebeeld op haar Instagram account: zoet en onbesmet, maar met alle gebreken en mislukkingen. Leve het ongemak, weg met de schaamte.

07-12-2017 09:00
 

Er stopt een taxi naast me, maar ik wil dat-ie doorrijdt. Het is midden in de nacht, tegen de ochtend, en ik loop van het station naar huis. Ik vergat dat ik mijn fiets op een ander station stalde, voordat de nacht viel en ik de trein nam. Nu is het ochtend en sta ik op het verkeerde station. Geen fiets, te laat voor de tram, te vroeg voor de bus.

De taxichauffeur wil overduidelijk dat ik bij hem instap, in de hoop dat er een enkeltje luchthaven inzit. Sodemieter op, denk ik, terwijl ik mijn muziek harder zet en stug de andere kant op kijk. Ik ben moe en mijn communicatie-skills slapen al. Het raampje gaat open. Ik schud mijn hoofd en bedank de man (semi)vriendelijk. Het is nog maar een klein stukje naar huis. 

De taxi rijdt voorbij, maar een paar honderd meter verder zie ik ‘m parkeren. Opsodemieteren, is weer het eerste wat in me opkomt. De chauffeur stapt uit en loopt in mijn richting. Ik wil voorbij lopen maar word getackeld door een brede glimlach. Tegen een vreemde praten voelt nu even hetzelfde als in de kleedkamer van de sportschool met je half klamme benen een panty omhoog proberen te trekken. Dit wordt een stroef en moeizaam praatje. 

De brede glimlach zit vast aan het gezicht van mijn buurman. Hij woont een paar huizen verder en is vaak aan het rommelen voor zijn huis. We groeten elkaar regelmatig. Ik vraag me altijd af hoeveel je kunt rommelen voor een woning zonder voortuin. Op een gegeven moment ben je wel uitgerommeld lijkt mij. De vierkante meters steen voor zijn portiek zien er altijd brandschoon uit. 

Eigenlijk ging ik ervan uit dat hij geen werk had, zo vaak zie ik hem buiten. Een vooroordeel van heb ik jou daar. Ik trek mijn oordopjes uit mijn oren. Lachend vraagt hij waarom ik niet bij hem instapte. ‘Het is ijskoud mafkees,’ vult hij aan. ‘Ik dacht dat je een hongerige taxichauffeur was, zo eentje die vanaf het station via Groningen naar Amsterdam-West rijdt, weet je wel?’ 

Hij lacht.

Ik schaam me een beetje omdat ik oordeel aan de hand van een vooroordeel. De tweede keer in een minuut. De taxibuurman is vriendelijk en blijft glimlachen. Hij vraagt of ik het oké vind als hij morgen even bij me aanbelt. Hij heeft een vraag en denkt dat hij bij mij wel aan het juiste adres is. Het juiste adres weet hij te vinden, het juiste moment helaas niet. 

Als mijn bel gaat, kijk ik net Alles is Liefde. Marc-Marie Huijbregts gaat straks iets grappigs zeggen tegen Jeroen Spitzenberger, dus het komt helemaal niet uit. Toch laat ik mijn buurman binnen. Hij gaat zitten op mijn bank en ik zet thee. 

Ik schaam me nog steeds een beetje voor mijn defensieve attitude, de nacht hiervoor. Wanneer ik met twee koppen heet water de woonkamer in loop en tegenover hem ga zitten, vraag ik wat ik voor mijn buurman kan betekenen. 

Weer is daar de lieve glimlach. 
‘Ik val maar meteen met de deur in huis buurvrouw, ik verzamel ondergoed.’

Wordt vervolgd....

Lees hier meer columns van Malou Holshuijsen. 

gerelateerd

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.