Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Merci
Mama
Trefbal
Mama
Hondenravotplek
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Floep
Mama
Lekker genieten
Mama
Dag huis
Mama
Niets veranderd
Mama
Een sprongetje
Mama
Zo'n dag
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Ziek kind
Mama
Rania
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Kak
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Mausoleum
Mama

Mausoleum

Bekijk meer
(5/97)
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/97
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/97
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/97
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/97
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/97
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/97
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/97
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/97
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/97
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/97
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/97
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/97
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/97
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/97
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/97
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/97
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/97
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/97
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/97
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/97
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/97
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/97
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/97
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/97
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/97
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/97
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/97
Column: Importkinderen
70/97
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/97
Column: JA-HAAAAAAAA
68/97
Column: Het wordt beter
67/97
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/97
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/97
Column: Fucking mamafiets
64/97
Column: Ik ben een lafaard
63/97
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/97
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/97
Column: Krijsen om gebak
60/97
Column: Trauma's
59/97
Column: Twee kindjes
58/97
Column: Uit de hemel verschenen
57/97
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/97
Column: Het gangetje
55/97
Column: Daar word je hard van
54/97
Column: Dik maar gelukkig
53/97
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/97
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/97
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/97
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/97
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/97
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/97
Column: Lust ik niet!
46/97
Column: Van snurkenstein
45/97
Column: Liever een meisje
44/97
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/97
De uitgebluste moeder
42/97
Ouwe tang
41/97
De onderkin
40/97
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/97
De kinderverjaardag
38/97
Kotsen over de hoes
37/97
Blut
36/97
De leven
35/97
Moe
34/97
Fuck de symbiose
33/97
Met het broodmes spelen
32/97
Doorslapen
31/97
Een tweede adopteren
30/97
Tommie
29/97
Spijt
28/97
Geitenkaaslollytestikel
27/97
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/97
Kak
25/97
Koffie-tik in de boekenkast
24/97
De onschuldige gevangene
23/97
Trefbal
22/97
Rania
21/97
Billendoekjes en maïzena
20/97
Floep
19/97
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/97
Zo'n dag
17/97
Het schoolplein
16/97
Een sprongetje
15/97
Niets veranderd
14/97
De helm of niet de helm
13/97
Merci
12/97
Ziek kind
11/97
Op het consultatiebureau
10/97
De diva en de dronkenlap
9/97
Dag huis
8/97
Lekker genieten
7/97
Hondenravotplek
6/97
Mausoleum
5/97
Het universum der verloren objecten
4/97
Vriend K. op de koffie
3/97
Normaal
2/97
Mag ik al bier?
1/97

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke ‘roze muur’ waar ze steeds tegenaan loopt.

18-4-2017 09:00
 

‘Vanaf je 35e is het je kop of je kont,’ zegt de nieuwe buurvrouw van mijn ouders.
De buurvrouw is een spichtig, mager vrouwtje, met een korte coupe van strak permanent en ze heeft een ouderwets krakende rokersstem. De buurvrouw van mijn ouders is van een soort, die niet meer gemaakt wordt. We zitten in de zon op keukenstoelen voor onze voordeuren in de zon. We roken een sigaret.
‘Wat gezellig,’ zegt de buurvrouw, nadat ik een sigaretje van haar aanneem. ‘Tegenwoordig rookt er niemand meer.’
‘Ik rook ook niet,’ zeg ik.

De dochter is met mijn moeder naar het speeltuintje omdat ik een deadline heb die ik vanmiddag nog moet halen. Maar ik zit niet achter de laptop, ik zit in de zon met de nieuwe buurvrouw en ik heb een mok koffie ter grootte van een emmer vast. Ik overwoog om de koffie gewoon rechtstreeks uit de kan te drinken, maar dat plan heb ik afgeblazen. Ik ben heus ook nog steeds een mens, ook al heb ik al een half jaar niet meer geslapen.

‘Je kop of je kont?’ zeg ik.
‘Met een dikke kont en kop,’ zegt ze, ‘heb je ook veel minder rimpels, terwijl je met een slanke kont vaak een uitgemergeld gezicht hebt. Zoals ik.’
‘Dan hoef ik me over mijn kop in ieder geval geen zorgen te maken,’ zeg ik. ‘Toen mijn dochtertje zo’n lekkere dikke babykop begon te krijgen, riep ineens iedereen dat ze zoveel op mij lijkt.’ 
Ze kijkt me lang aan.
‘Tegen mij zeggen ze altijd: van achter lyceum, van voren mausoleum.’ 
De buurvrouw lacht piepend. Ik lach ook en krijg een hoestbui.
‘Nou,’ zeg ik, terwijl ik op mijn knieën sla. ‘Ik moest maar weer eens aan de slag.’
‘Jullie generatie heeft het toch ook zo druk,’ zegt de buurvrouw.
‘Valt wel mee,’ zeg ik.

Mijn generatie is lui, denk ik. En dat camoufleren we met steeds te roepen dat we het zo druk hebben. Binnen zet ik de mok op het aanrecht. Ach, ik doe ook nog even de afwas. O, en ik dweil even. Met de tuindeuren open komt er alleen maar zand binnen.
Als mijn moeder terugkomt is het hele huis aan kant.
‘Wat is het hier opgeruimd,’ zegt ze, terwijl ze me de dochter teruggeeft.
‘Ik zeg altijd maar zo,’ zeg ik, ‘kijkt de deadline door het raam, dan is de afwas zo gedaan.’
‘Daar zou je eens iets mee moeten doen,’ zegt mijn moeder. ‘Met dat taalgevoel van je.’
Dat is een goed plan. Gelukkig heb ik morgen weer tijd, want vandaag ben ik vreselijk druk geweest.

gerelateerd

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.