Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Trefbal
Mama
Floep
Mama
Rania
Mama
Een sprongetje
Mama
Kak
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Merci
Mama
Mausoleum
Mama
Ziek kind
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Lekker genieten
Mama
Niets veranderd
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Dag huis
Mama
Zo'n dag
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Het schoolplein
Mama
Vriend K. op de koffie
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Hondenravotplek
Mama

Hondenravotplek

Bekijk meer
(6/124)
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
124/124
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
123/124
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
122/124
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
121/124
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
120/124
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
119/124
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
118/124
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
117/124
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
116/124
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
115/124
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
114/124
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
113/124
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
112/124
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
111/124
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
110/124
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
109/124
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
108/124
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
107/124
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
106/124
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
105/124
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
104/124
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
103/124
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
102/124
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
101/124
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
100/124
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
99/124
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
98/124
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
97/124
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
96/124
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
95/124
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
94/124
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
93/124
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
92/124
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
91/124
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
90/124
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
89/124
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
88/124
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
87/124
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
86/124
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
85/124
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
84/124
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
83/124
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
82/124
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
81/124
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
80/124
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
79/124
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
78/124
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
77/124
Hanneke Hendrix: Kansarm
76/124
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
75/124
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
74/124
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
73/124
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
72/124
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
71/124
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
70/124
Column: Importkinderen
69/124
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
68/124
Column: JA-HAAAAAAAA
67/124
Column: Het wordt beter
66/124
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/124
Column: Fucking mamafiets
64/124
Column: Ik ben een lafaard
63/124
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/124
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/124
Column: Krijsen om gebak
60/124
Column: Trauma's
59/124
Column: Twee kindjes
58/124
Column: Uit de hemel verschenen
57/124
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/124
Column: Het gangetje
55/124
Column: Daar word je hard van
54/124
Column: Dik maar gelukkig
53/124
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/124
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/124
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/124
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/124
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/124
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/124
Column: Lust ik niet!
46/124
Column: Van snurkenstein
45/124
Column: Liever een meisje
44/124
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/124
De uitgebluste moeder
42/124
Ouwe tang
41/124
De onderkin
40/124
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/124
De kinderverjaardag
38/124
Kotsen over de hoes
37/124
Blut
36/124
De leven
35/124
Moe
34/124
Fuck de symbiose
33/124
Met het broodmes spelen
32/124
Doorslapen
31/124
Een tweede adopteren
30/124
Tommie
29/124
Spijt
28/124
Geitenkaaslollytestikel
27/124
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/124
Kak
25/124
Koffie-tik in de boekenkast
24/124
De onschuldige gevangene
23/124
Trefbal
22/124
Rania
21/124
Billendoekjes en maïzena
20/124
Floep
19/124
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/124
Zo'n dag
17/124
Het schoolplein
16/124
Een sprongetje
15/124
Niets veranderd
14/124
De helm of niet de helm
13/124
Merci
12/124
Ziek kind
11/124
Op het consultatiebureau
10/124
De diva en de dronkenlap
9/124
Dag huis
8/124
Lekker genieten
7/124
Hondenravotplek
6/124
Mausoleum
5/124
Het universum der verloren objecten
4/124
Vriend K. op de koffie
3/124
Normaal
2/124
Mag ik al bier?
1/124

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

25-4-2017 09:00
 

Hondenravotplek,’ zegt mijn beste vriend. ‘Dat stond op dat bordje verderop. Wat een vreselijke term.’
Mijn beste vriend en ik liggen in het gras op een grote open plek in het bos en kijken hoe zijn hond Eddy een beetje door het veld loopt te sjokken. Mijn dochter ligt te kraaien op een kleedje, de zon schijnt en we hebben stokbrood, wijn, liga’s en babyhapjes. Wie maakt ons wat?
In de verte ravotten inderdaad een aantal honden. Gelukkig op veilige afstand, want ik ben bang voor honden sinds ik in één jaar tijd maar liefst twee keer door een zwerfhond ben gebeten. We zeggen niet zoveel. Ik toetel een beetje met de dochter. Ze trekt gras uit de grond en kraakt wat met haar knisperboekje.

‘Fijn hè,’ zei een tante tegen me, toen mijn dochter net een paar weken oud was. ‘Zo’n mensje waar je meteen voor zou willen sterven?’
Maar ik werd helemaal niet zo overspoeld door moedergevoelens. Mijn man stond ’s nachts een aantal keren naast de wieg, om te luisteren of ze nog ademde. Ik had daar helemaal geen last van. Ik sliep gewoon.
‘Ik heb geen moederinstinct,’ zei ik steeds.
‘Heb je wel,’ zei mijn man dan. ‘Je weet het alleen nog niet.’

Dan ineens bespringt een enorme zwarte hond onze Eddy. Gegrom, tanden, rondvliegend kwijl. De zwarte hond zeikt ook nog even tegen onze picknickmand aan en komt dan op mijn dochter en mij afgestoven. Ik grijp mijn dochter, krul me helemaal om haar heen, spring met atletische verve op en ren met haar van het picknickkleed vandaan.
‘Doe godverdomme die stinkhond aan de lijn!’ schreeuwt mijn beste vriend.
Als ik me omdraai zie ik hoe Eddy grommend de andere hond op afstand houdt. In de verte komt een mevrouw, type mandala-schilderes, uitermate traag aangesjokt.
‘Meneer,’ zegt de mandalavrouw, ‘mijn hond mag hier gewoon ravotten.’
‘Uw hond zeikt over onze spullen en rent bijna over een baby heen.’
‘Ik zeg het nog eens,’ zegt de vrouw, tergend langzaam. ‘Dit is een hondenravotplek. Dat staat duidelijk op de borden.’
Ze draait zich om en loopt bij ons vandaan. De hond schiet weg, richting een ander groepje mensen.

De stemming is eruit. We besluiten te gaan.

Op de parkeerplaats zien we een klein rood autootje met kleurige doeken en tapijtjes over de stoelen en bank.
‘Dat is vast haar auto,’ zegt mijn beste vriend.
Eddy snuffelt aan het portier. Hij gromt.
‘Volgens mij heb je gelijk,’ zeg ik.

We lopen door. Ik denk na.
‘Ik was helemaal niet bang,’ zeg ik ineens. ‘Geen seconde.’
‘Hoe bedoel je?’ vraagt mijn beste vriend.
‘Ik ben normaal toch panisch voor honden? Nu maakte het me niks uit. Ik wilde alleen maar dat die hond mij en niet háár doormidden zou bijten.’
‘Je moederinstinct,’ zegt hij. ‘Heel goed!’
‘Ja,’ zeg ik trots. ‘Ik ga nog even snel pissen,’ zegt mijn beste vriend.

Als hij weer naast me staat zien we de mandaladame inderdaad in de met doeken behangen auto voorbij rijden. ‘Echt jammer dat we haar niet op haar nummer hebben kunnen zetten,’ zeg ik.
‘Maar gelukkig hebben we wel wraak genomen,’ zegt hij. Ik kijk hem niet-begrijpend aan. Hij glundert. ‘Ik heb zojuist tegen haar autodeur geplast.’ We moeten hurken van het lachen.
‘Jij je moederinstinct gevonden, ik mijn innerlijke alphadog en Eddy zijn mojo,’ zegt mijn beste vriend. ‘Het was een topdag.’

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.