People
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
People
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
People
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
Mama
Het schoolplein
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
People
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
People
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
Mama
Column: Trauma's
People
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
People
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
Mama
De diva en de dronkenlap
People
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
People
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
Opinion
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
Mama
Dag huis
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Mama

Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang

Bekijk meer
(64/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie ‘doet ook maar wat’ en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

04-6-2018 12:00
 

‘Ja, en nu gaat ze drie dagen in de week naar de opvang,’ zeg ik aan de telefoon. ‘En dan doe ik een dag en de man doet een dag.’
Het is even stil aan de andere kant van de lijn. ‘
Jij zei ooit dat mensen die hun kind naar de opvang brengen, beter hadden moeten nadenken over of ze wel kinderen hadden moeten nemen,’ zegt de beste vriend gniffelend.
‘Kinderen hadden moeten nemen…’ herhaal ik.
‘Krij-gen, krij-gen,’ jengelt de beste vriend. ‘Ik weet het nog precies. We zaten te eten in Venlo. Aan een tafel naast ons zat een heel lastig kind. Daar vond je toen van alles van.’
‘O,’ zeg ik.
‘En daarna zei je: “En mensen die dan hun kind de hele dag maar wegbrengen. Het kind is het beste af bij de ouders.”’
‘Wat kun jij je dat goed herinneren,’ zeg ik op een narrig toontje.
‘Het is wel al een tijd geleden,’ zegt de beste vriend. ‘Volgens mij moesten we nog in guldens betalen.’

Lees ook: Column: Fucking mamafiets

Ik kan me dat gesprek nog herinneren. Sterker nog: ik moet er de laatste tijd vaak aan denken. Maar dat ga ik natuurlijk niet hardop zeggen.

Mensen vinden altijd van alles. Ik ook. Ik was net twintig en wist precies hoe alles moest. Ik was toch ook nooit naar de kinderopvang gegaan? Ik was toch ook heel goed gelukt? Ouders moesten thuis gewoon de zorg verdelen en dan ging je maar wat minder werken. Ik had allerlei dingen gelezen over hechting. Ik vond toen ook dat je als ouder streng en consequent moest zijn. Duidelijk. Als ik drukke of lastige kinderen zag, dan wist ik: dat ligt aan die ouders. Die doen het fout. Soms kom ik nog wel eens mensen tegen die zulke dingen beweren, ik moet daar altijd om lachen. De helft van de tijd gaat iets als opvoeden zo snel, dat je kind de kachel met je aanmaakt als je staat na te denken of ze wel of niet nog een glas Roosvicee mag.

‘Heeft dat geen consequenties?’ vroeg een vriendin zonder kinderen ooit, toen ze zag dat de dochter met pen op de muur had getekend.
Ik had toen een heel gesprek kunnen aangaan, maar ik heb gezucht, mijn schouders opgehaald en gezegd: ‘Nee. Geen enkele. Wijn?’ Consequent. Als ik consequent kon zijn woog ik 50 kilo en had ik een opgeruimd huis, een ton op de spaarrekening en vermaakte ik mijn kind de hele dag met interpretatieve dans.

Nu weet ik dat je het de helft van de tijd niet voor het uitkiezen hebt. Ik ken mensen met één braaf kind en één terrorkind. Terwijl ze die twee echt hetzelfde opvoeden.

‘Mensen weten altijd precies hoe ze de opvoeding gaan doen, als ze nog geen kinderen hebben,’ zeg ik.
‘Juist,’ zegt de beste vriend.
‘Maar waarom begin je daarover?’ zeg ik.
‘O, ik wilde je gewoon even stangen.’
‘Gelukt,’ zeg ik.
‘Fijn,’ zegt de beste vriend.
‘En dan ga ik nu ophangen,’ zeg ik. ‘Ik moet werken.’
‘Ontaarde moeder,’ zegt hij.
Ik hang op.

Misschien vind ik hier over vijftien jaar ook wel weer wat van. Vraag ik me af waarom ik niet lekker gewoon thuis ben gaan moederen. Want de dochter begint ’s ochtends te juichen als ik aan het ontbijt zeg dat we na de boterham naar het kinderdagverblijf gaan. En daar rent ze meteen naar de deur als ik haar van de fiets af til.
Dat ziet er dan inderdaad uit als een vreselijk onthecht kind, dat totaal niet is opgevoed.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.