People
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
Mama
Column: Uit de hemel verschenen
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Column: JA-HAAAAAAAA
People
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
People
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Tommie
People
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
Mama
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
People
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
De leven
Mama
Niets veranderd
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Trefbal
Mama
Een sprongetje
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Met het broodmes spelen
People
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
Mama

Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's

Bekijk meer
(66/108)
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/108
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/108
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/108
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/108
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/108
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/108
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/108
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/108
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/108
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/108
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/108
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/108
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/108
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/108
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/108
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/108
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/108
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/108
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/108
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/108
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/108
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/108
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/108
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/108
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/108
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/108
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/108
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/108
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/108
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/108
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/108
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/108
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/108
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/108
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/108
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/108
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/108
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/108
Column: Importkinderen
70/108
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/108
Column: JA-HAAAAAAAA
68/108
Column: Het wordt beter
67/108
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/108
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/108
Column: Fucking mamafiets
64/108
Column: Ik ben een lafaard
63/108
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/108
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/108
Column: Krijsen om gebak
60/108
Column: Trauma's
59/108
Column: Twee kindjes
58/108
Column: Uit de hemel verschenen
57/108
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/108
Column: Het gangetje
55/108
Column: Daar word je hard van
54/108
Column: Dik maar gelukkig
53/108
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/108
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/108
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/108
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/108
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/108
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/108
Column: Lust ik niet!
46/108
Column: Van snurkenstein
45/108
Column: Liever een meisje
44/108
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/108
De uitgebluste moeder
42/108
Ouwe tang
41/108
De onderkin
40/108
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/108
De kinderverjaardag
38/108
Kotsen over de hoes
37/108
Blut
36/108
De leven
35/108
Moe
34/108
Fuck de symbiose
33/108
Met het broodmes spelen
32/108
Doorslapen
31/108
Een tweede adopteren
30/108
Tommie
29/108
Spijt
28/108
Geitenkaaslollytestikel
27/108
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/108
Kak
25/108
Koffie-tik in de boekenkast
24/108
De onschuldige gevangene
23/108
Trefbal
22/108
Rania
21/108
Billendoekjes en maïzena
20/108
Floep
19/108
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/108
Zo'n dag
17/108
Het schoolplein
16/108
Een sprongetje
15/108
Niets veranderd
14/108
De helm of niet de helm
13/108
Merci
12/108
Ziek kind
11/108
Op het consultatiebureau
10/108
De diva en de dronkenlap
9/108
Dag huis
8/108
Lekker genieten
7/108
Hondenravotplek
6/108
Mausoleum
5/108
Het universum der verloren objecten
4/108
Vriend K. op de koffie
3/108
Normaal
2/108
Mag ik al bier?
1/108

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie ‘doet ook maar wat’ en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

11-6-2018 12:00
 

‘Maar mijn dochter ruikt eigenlijk altijd lekker, ook als ze een beetje stinkt,’ zeg ik tijdens het avondeten.
‘Dat vinden mensen altijd van hun kind,’ zegt vriend M.
‘Nee, ruik maar,’ zeg ik. ‘Echt.’
De dochter bekijkt ons argwanend vanaf haar kinderstoel. In haar hand een vork met een stukje penne.
‘Ik ga toch niet aan een kind ruiken,’ zegt M., met een vies gezicht.
M. houdt niet van kinderen.
‘Nee, serieus,’ zeg ik. ‘Ze moet eigenlijk in bad, dus nu is het perfecte moment.’
‘Gatver, echt niet,’ zegt M.

Lees ook: Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang

Die middag zaten we in het ministadje, naast het minidorp waar ik tegenwoordig woon, in een lunchroom te… nou ja, te lunchen. Niet in een koffietent of een food bar, nee, in een ouderwetse lunchroom. Waar nog aardbeienthee in de theedoos zit en er gewoon mayonaisedressing over de salade geitenkaas gegooid wordt. Waar je nog gewoon saté met friet en sla kunt eten en dat dat dan op de kaart ook gewoon saté heet, en niet kippendijenspies met Oost-Indisch zuur en kiemgroenten, of wat voor kul ze ook verzinnen tegenwoordig. Hier geen puylinzen, op een olievat gegrilde halloumi of drie jaar lang in een gerecyclede harington gefermenteerde wortel. Nee. Gewoon lekkere dingen, waar je vadsig van wordt.

‘Valt het jou ook niet op dat er hier alleen maar oude mensen zijn?’ zei M.
Ik keek rond. Hij had gelijk.
‘Ik ruik ze ook,’ zei hij. ‘Het ruikt hier naar bejaardentehuis.’
‘Er is ooit onderzoek naar gedaan. Mensen onderscheiden heel gemakkelijk de geur van ouderen van die van jonge mensen of mensen van middelbare leeftijd. Maar bejaarden ruiken helemaal niet vies, zo zei het onderzoek.’
‘En dat lepel jij zomaar op?’ zei M

Ik kan nog geen pincode onthouden, maar dit soort zaken: ja. Die lepel ik zomaar op. Ik heb het thuis nog eens opgezocht. De onderzoeker, Johan Lundstrom van het Monell Chemical Senses Center in Philadelphia, zegt erover: ‘Oudere mensen hebben een karakteristieke geur. Maar het negatieve gevoel dat mensen daarbij krijgen heeft vooral te maken met het ouder worden.’
‘En baby’s ruiken lekker om meer overlevingskansen te hebben,’ zei ik. ‘Maar dat is weer een ander onderzoek.’
‘Ik vind kleine kinderen helemaal niet lekker ruiken. Ze ruiken naar leverworst en yogidrink. Zoet. Weeïg.’
‘Jij hebt nog nooit fatsoenlijk aan een kind geroken,’ zei ik.
‘Volgens mij komt het gewoon door het eten. De mensen zitten hier allemaal aan de schnitzels. Daar ga je van stinken: vlees en paneermeel.’
Daarna waren we bij mij thuis aan het werk gegaan.

‘Nou, toe dan,’ zeg ik aan de eettafel. ‘Ruik dan. Dan zijn we er vanaf.’
M. en de dochter kijken elkaar aan.
‘Tomate,’ zegt de dochter.
‘Oké dan,’ zegt M.
Hij buigt voorover. De dochter duwt een saushandje op zijn wang, maar M. zet door. Hij drukt zijn neus in haar haar en snuift.
‘Hmmmm,’ doet de dochter. Ze wil een kus. M. geeft een kus. Daarna heeft hij snot op zijn wang. Hij heeft altijd wel een grote mond, maar ook een klein hartje.

‘Ze ruikt inderdaad lekker,’ zegt hij.
‘Ik zei het toch.’
‘Krijgt ze nooit yogidrink? Of leverworst?’
‘Nooit,’ zeg ik.
‘En schnitzels?’ zegt M.
‘Pas vanaf haar achttiende,’ zeg ik.
‘Mooi,’ zegt M.
We eten. De dochter zingt.
Maar goed, tussen ons gezegd en gezwegen, ik weet natuurlijk dat peuters wél stinken. De dochter ruikt nu eenmaal als enige lekker. Daar is alleen nog geen onderzoek naar gedaan, naar dit wonder. Maar wat niet is, kan nog komen, toch?

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.