People
Anne-Fay Kops
Carrière & Geld
Romy van Eijk: ‘Nee zeggen vind ik lastig, daarom doe ik zoveel en allemaal tegelijk.’
Carrière & Geld
Stephanie Afrifa
Beauty
Cata.Pirata
Carrière & Geld
Veerle Witte
People
Doppelgang
Carrière & Geld
Nanne Meijer
Carrière & Geld
Koen Kardashian
People
Willa Stoutenbeek
Carrière & Geld
Roy Meijer
Carrière & Geld
Géza Weisz
People
Dionne Verwey: 'Een vrouw kan alles. Ze kan ook een über-ninja zijn, of wat dan ook.’
People
Jim Bakkum
People
Column: De waarheid over seksvragen in interviews
People
Kaj van der Voort
Carrière & Geld
Modejournalist Mehtap Gungormez heeft niks met het woord powervrouw
People
Ponkers
People
Caza
People
Jerry Hormone
People
Robin
People
Iwan Smit
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Feminazi Friday
  3. Feminazi Friday: Fotograaf Daantje Bons
Fashion

Feminazi Friday: Fotograaf Daantje Bons

Voor de Feminazi Friday-serie worden bekende vrouwen die het nieuwe feminisme belichamen geportretteerd. De vrouw krijgt vragen rond de thema’s seks en seksegelijkheid voorgelegd, waarna ze op de foto gaat. Deze week is het de beurt aan Daantje Bons.

05-1-2018 18:00
 

Fotograaf Daantje Bons (29) heeft het niet zo op stereotype beelden. Want, wat is nou precies mannelijk en vrouwelijk en hoe definieer je dat? Daarom bedenkt ze zelf alternatieve campagnes en klopt ze daarmee bij merken aan. Bijvoorbeeld bij een Utrechtse brouwer. Doe nu toch eens iets anders dan heteromannen en witte paarden in reclames proppen om bier te promoten, vertelde ze hen. Dus werden de biertjes afgebeeld met de nodige overdreven vrouwelijke snuisterijen. Zo is ze altijd geweest: hard roepen dat ze iets wil en het dan gewoon gaan doen, want anders gebeurt het niet. Tja, dat klinkt Vilain & Gai als… juist.

Hoe verdien jij geld? ‘Met fotografie. Ik ben steeds meer gaan werken voor merken en opdrachtgevers die door mijn vrije werk geïnspireerd zijn geraakt. Dat zijn vaak opdrachtgevers die een creatieve of minder vanzelfsprekende manier zoeken om hun product of werk in beeld te brengen. Het zijn vrijwel altijd mensen die, net als ik, geïnteresseerd zijn in de thema’s gender en feminisme.’

Heb je altijd al kunnen leven van de fotografie? ‘Ja, maar ik heb ik heb ook vaak genoeg commerciële klussen aangenomen, zoals reportages schieten voor grote bedrijven. Ik ben ook assistent-fotograaf geweest. Maar het had gelukkig altijd met fotografie te maken.’

Nooit bang geweest dat je er geen geld mee kon verdienen? ‘Zeker wel. En soms is dat nog steeds spannend. Het hoort bij ondernemen. De ene maand heb ik heel veel opdrachten en in de andere maand minder. Ik begrijp het wel dat sommige mensen liever een vaste baan willen. Ik zeg ook geregeld dat ik ermee stop. Maar ik zou niet anders willen. Of kunnen. Ik ben gehecht aan de vrijheid die ondernemen geeft.’

Waarom lukt het jou, denk je, om te blijven geloven in jouw kunnen als fotograaf? ‘Er zit veel avontuur in me. Ik vind het fijn en leuk om in het diepe te springen en niet te weten waar ik terechtkom. Dat is soms heel frustrerend, spannend, vervelend en eng. Maar juist dán komt het beste in me naar boven.’

Zie jij jezelf als feminist? ‘Ja. Zeker.’

Wat is feminisme voor jou? ‘Ik probeer voor mezelf een nieuwe manier te vinden waarmee ik de ongelijkheid die er tussen de seksen is, en de manier waarop we over gender denken, op een goede manier aan kan kaarten. Er wordt vaak gezegd dat het feminisme niet nodig is, omdat we alle belangrijke punten wel hebben behandeld. Ik houd me bezig met feministische onderwerpen die zich ergens onder de grote vraagstukken manifesteren. Dat doe ik ook met mijn fotografie. Ik wil niet iemand zijn, die alleen zegt het ergens niet mee eens te zijn. Ik wil ook werkelijk wat doen.’

Wanneer wist je voor het eerst: ik ben een vrouw? ‘Dat was toen ik een jaar of twaalf, dertien was. Ik was altijd een tomboy. Ik hield ervan om met de jongens uit de buurt te ravotten. Totdat mensen van mij begonnen te verlangen dat ik mij anders ging gedragen. Meer als een meisje. Dat ik mijn benen bij elkaar moest houden als ik zit, dat ik een jurkje aan moest en niet in een boom moest hangen. Toen wist ik dat dit alleen maar tegen me werd gezegd omdat ik een vrouw ben. Alsof ik geen keus heb.’ 

Merk je iets van ongelijkheid in je beroep?
‘Ik merk het soms in de manier waarop mensen mijn professionaliteit in twijfel trekken. Zo heb ik een keer een serie portretten voor een bedrijf gemaakt. Een man bleef maar vragen stellen over fotografie en aanwijzingen geven hoe ik, volgens hem, de beste foto kreeg. Inmiddels heb ik geleerd dat als iemand mij zo behandelt, dat ik dan zeg: goh, ik wist niet dat je professioneel fotograaf bent, wat interessant. Ik ben er een beetje klaar mee.’

Waar word je verdrietig van? ‘Ik vind het heel sneu om te zien dat als mensen andere ideeën hebben over hun identiteit, over wie ze willen zijn, ze daarin niet begrepen of serieus genomen worden. Mensen die niet willen kiezen tussen een geslacht, die niet willen definiëren of ze mannelijk of vrouwelijk zijn: daarover wordt vrij negatief gedacht.’

Waarom raakt dat jou? ‘Ik ben ook bezig met wat mannelijkheid of vrouwelijkheid voor mij betekent. Ik ben zelf nog aan het onderzoeken of de houding die ik aanneem mannelijk of vrouwelijk is, in wat voor een spectrum mijn gedragingen liggen. Ik kan mij heel vrouwelijk kleden, althans, dat wat we met vrouwelijk associëren, maar ik heb ook een heel mannelijke kant. Ik ben constant aan het schipperen tussen mannelijk en vrouwelijk en hoe ik daarin het best een houding kan aannemen.’

Wat is dan typisch vrouwelijk volgens jou? ‘Zachtaardigheid. Mannelijk vind ik wat harder, ruwer. Die twee uitersten staan mooi tegenover elkaar.’ 

Wat vind jij mooi aan mannen? ‘Dat kan verschillend zijn. Mannen zijn ook allemaal op een andere manier man. Een man kan heel vrouwelijk zijn en dat kan ik dan heel aantrekkelijk vinden. Er is niet een bepaald type waar ik op val.’

Waarom vallen mannen op jou? ‘Vanwege mijn, toch wel, vrouwelijke voorkomen. Ik vind het leuk om te spelen met de jaren 50-stijl waarin het vrouwelijke volledig geconstrueerd is, het nóg meer een hokje is. Waarin het vrouwelijke voldoet aan een heel specifiek ideaalbeeld.’

Wie is jouw vrouwvoorbeeld? ‘Laura Jane Grace, een transgender en lead singer van de band Against Me. Ik put kracht uit hoe zij omgaat met haar gender en hoe zij dit omschrijft op haar laatste album.’

Waar ben je het meest onzeker over? ‘Mijn lichaam. Ik heb een moeizame geschiedenis met mijn eigen lichaam omdat ik lang te zwaar ben geweest. Ik zit nog steeds in een acceptatieproces. Ik hoef niet alles van mijn lichaam even prachtig en mooi te vinden, maar ik wil wel met mezelf door één deur kunnen.’

Billen of borsten? ‘Borsten. Omdat het zo beladen is. Het zijn nooit zomaar borsten, als het vrouwenborsten zijn. Het zijn seksuele objecten. Het verschil tussen een mannelijke en vrouwelijke tepel vind ik ook zo interessant. Het zijn toch precies dezelfde tepels? Of toch ook weer niet…?’

concept & fotografie: VILAIN & GAI 
tekst: Marjolein Stormezand
MUA: Luna van Herwijnen

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.