Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Merci
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Ziek kind
Mama
Het schoolplein
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Niets veranderd
Mama
Een sprongetje
Mama
De leven
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Doorslapen
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Floep
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Dag huis
Mama
Rania
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Trefbal
Mama
Mausoleum
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Zo'n dag
Mama

Zo'n dag

Bekijk meer
(17/112)
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/112
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/112
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/112
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/112
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/112
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/112
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/112
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/112
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/112
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/112
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/112
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/112
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/112
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/112
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/112
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/112
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/112
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/112
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/112
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/112
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/112
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/112
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/112
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/112
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/112
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/112
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/112
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/112
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/112
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/112
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/112
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/112
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/112
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/112
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/112
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/112
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/112
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/112
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/112
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/112
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/112
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/112
Column: Importkinderen
70/112
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/112
Column: JA-HAAAAAAAA
68/112
Column: Het wordt beter
67/112
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/112
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/112
Column: Fucking mamafiets
64/112
Column: Ik ben een lafaard
63/112
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/112
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/112
Column: Krijsen om gebak
60/112
Column: Trauma's
59/112
Column: Twee kindjes
58/112
Column: Uit de hemel verschenen
57/112
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/112
Column: Het gangetje
55/112
Column: Daar word je hard van
54/112
Column: Dik maar gelukkig
53/112
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/112
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/112
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/112
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/112
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/112
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/112
Column: Lust ik niet!
46/112
Column: Van snurkenstein
45/112
Column: Liever een meisje
44/112
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/112
De uitgebluste moeder
42/112
Ouwe tang
41/112
De onderkin
40/112
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/112
De kinderverjaardag
38/112
Kotsen over de hoes
37/112
Blut
36/112
De leven
35/112
Moe
34/112
Fuck de symbiose
33/112
Met het broodmes spelen
32/112
Doorslapen
31/112
Een tweede adopteren
30/112
Tommie
29/112
Spijt
28/112
Geitenkaaslollytestikel
27/112
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/112
Kak
25/112
Koffie-tik in de boekenkast
24/112
De onschuldige gevangene
23/112
Trefbal
22/112
Rania
21/112
Billendoekjes en maïzena
20/112
Floep
19/112
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/112
Zo'n dag
17/112
Het schoolplein
16/112
Een sprongetje
15/112
Niets veranderd
14/112
De helm of niet de helm
13/112
Merci
12/112
Ziek kind
11/112
Op het consultatiebureau
10/112
De diva en de dronkenlap
9/112
Dag huis
8/112
Lekker genieten
7/112
Hondenravotplek
6/112
Mausoleum
5/112
Het universum der verloren objecten
4/112
Vriend K. op de koffie
3/112
Normaal
2/112
Mag ik al bier?
1/112

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

10-7-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

07:55 uur
Bij voordeur van kinderdagverblijf niet de code intoetsen, maar op de knop van de centrale deurvergrendeling van de auto drukken. Nog drie keer drukken, alvorens me te realiseren dat ik met de autosleutel de deur van het kinderdagverblijf probeer te openen. Bij het omkijken mannetje met klein keffertje naast de auto zien staan. Mannetje roept ‘Pjioew-pjioew!’, onderwijl driftig op de auto wijzend alsof er een nest brandende puppies op de achterbank zit. Op de autodeuren-sluiten-knop drukken en mompelen dat toch ‘godverdomme niemand die kut-Clio wil stelen’. Mannetje steekt een passief-agressieve duim omhoog. Met veel moeite geen middelvinger opsteken, maar lief zwaaien. 08:03 uur Weer op de knop van de autosleutel drukken bij vertrek uit kinderdagverblijf. ‘Teringtyfus’ roepen. Sorry zeggen tegen meneer, die met twee schattige blonde kindertjes in de gang staat te wachten.

08:05 uur
Bijna oude dame omver rijden bij achteruit-rij-manoeuvre tijdens het oprapen van de thermosbeker. Raampje opendraaien en sorry zeggen, vervolgens een stoepje meepakken. Glimlachen naar oude dame die het hoofd schudt.

08:28 uur
File inrijden. Vloeken.  

09:10 uur
Zeuren bij de praatpaal van de parkeerplaats of ik misschien ‘alsjeblieft toch mag parkeren, ook al heb ik geen parkeerkaart?’ Zeggen dat ‘het zo’n dag is’.  Stem horen lachen aan de andere kant van de paal. Paal zien opengaan. Kosmos (of God óf de conciërge) bedanken.

09:16 uur
Koffie halen in de kantine, zien hoe een blender ontploft en een paarse smoothie over de witte blouse van de kantinemedewerker sproeit. Zeggen: ‘Het is zo’n dag.’ Geërgerde blik van de man ontvangen. Sorry zeggen.

9:32 uur
Begin van vergadering nummer één.

10:08 uur
Begin van vergadering nummer twee.

12:30 uur
‘Hoera! Lunch!’ roepen. Stilte op rekest krijgen en derhalve besluiten ondanks dieet taart als lunch te eten. ‘Fuk joe’ mompelen.

13:00 uur
Begin van vergadering nummer drie.

15:10 uur
Begin van vergadering nummer vier.

15:33 uur
Tijdens vergadering stiekem e-mails checken. E-mail lezen van een oud-klasgenoot met de volgende inhoud: ‘Heej Hanneke! Kun jij mij misschien aan de volgende info helpen: wie maakte onze afstudeer foto's die prachtige zwart wit portretten? Hoewel hij oud is lijk ik er nog wel een beetje op en wil ik hem gebruiken. En ik las net dat je ook moeder bent geworden!!! Gefeliciteerd! Had ik niet van jou verwacht… <smiley> <smiley> <smiley>.’ Eenregelig mailtje terugtikken met de strekking dat ik nooit ben afgestudeerd, zonder groet. Toegevoegde hashtag #onjuistspatiegebruik voor verzending deleten.

15:36 uur
Koffie over laptop gooien.

15:37 uur
Laptop op zijn kop zetten. ‘Damn you, kosmos’ mompelen en koffie opdeppen met oude zakdoek.

15:40 uur
Voorzitter horen vragen ‘of we nu eindelijk doorkunnen, mevrouw Hendrix.’ Grap proberen te maken, maar er geen kunnen verzinnen. Na té lange stilte zeggen: ‘Ik probeerde een grap te verzinnen, maar het lukt niet echt.’ Hoofdschuddende mensen aan tafel zien. Willen huilen. Of slapen. Of allebei. Of iets met drank, dat mag ook. 

17:08 uur
Einde horrorvergadering. Rennen naar auto, want kinderdagverblijf sluit om zes uur.

17:15 uur
File inrijden. Luid, zeer luid vloeken, alsmede op stuur slaan.

17:58 uur
Al struikelend kinderdagverblijf binnenrennen. Vergeten zijn dat man de dochter zou ophalen.

18:05 uur
Thuiskomen. Tafel gedekt zien, met glaasje wijn al voor me ingeschonken. Vanuit de keuken de geur van lievelingskostje ruiken. Man en dochter kijken Star Trek op de bank. Dochter wijst naar Jean Luc Picard en lacht luid. Man kijkt trots. Man zegt, zonder ogen van scherm te halen: ‘Het eten staat in de oven. Bijna klaar. Hier heb je alvast een bakje olijven.’ Nip van wijn nemen en beginnen te huilen. Man vraagt wat er is. ‘Zo’n dag’ zeggen. ‘Gewoon zo’n dag.’ Knuffel krijgen. Blij zijn.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.