Mama
De helm of niet de helm
Mama
Ziek kind
Mama
Niets veranderd
Mama
Een sprongetje
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Het schoolplein
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Merci
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Floep
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Rania
Mama
Trefbal
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Mausoleum
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Dag huis
Mama
Lekker genieten
Mama
Hondenravotplek
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Zo'n dag
Mama

Zo'n dag

Bekijk meer
(16/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

10-7-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

07:55 uur
Bij voordeur van kinderdagverblijf niet de code intoetsen, maar op de knop van de centrale deurvergrendeling van de auto drukken. Nog drie keer drukken, alvorens me te realiseren dat ik met de autosleutel de deur van het kinderdagverblijf probeer te openen. Bij het omkijken mannetje met klein keffertje naast de auto zien staan. Mannetje roept ‘Pjioew-pjioew!’, onderwijl driftig op de auto wijzend alsof er een nest brandende puppies op de achterbank zit. Op de autodeuren-sluiten-knop drukken en mompelen dat toch ‘godverdomme niemand die kut-Clio wil stelen’. Mannetje steekt een passief-agressieve duim omhoog. Met veel moeite geen middelvinger opsteken, maar lief zwaaien. 08:03 uur Weer op de knop van de autosleutel drukken bij vertrek uit kinderdagverblijf. ‘Teringtyfus’ roepen. Sorry zeggen tegen meneer, die met twee schattige blonde kindertjes in de gang staat te wachten.

08:05 uur
Bijna oude dame omver rijden bij achteruit-rij-manoeuvre tijdens het oprapen van de thermosbeker. Raampje opendraaien en sorry zeggen, vervolgens een stoepje meepakken. Glimlachen naar oude dame die het hoofd schudt.

08:28 uur
File inrijden. Vloeken.  

09:10 uur
Zeuren bij de praatpaal van de parkeerplaats of ik misschien ‘alsjeblieft toch mag parkeren, ook al heb ik geen parkeerkaart?’ Zeggen dat ‘het zo’n dag is’.  Stem horen lachen aan de andere kant van de paal. Paal zien opengaan. Kosmos (of God óf de conciërge) bedanken.

09:16 uur
Koffie halen in de kantine, zien hoe een blender ontploft en een paarse smoothie over de witte blouse van de kantinemedewerker sproeit. Zeggen: ‘Het is zo’n dag.’ Geërgerde blik van de man ontvangen. Sorry zeggen.

9:32 uur
Begin van vergadering nummer één.

10:08 uur
Begin van vergadering nummer twee.

12:30 uur
‘Hoera! Lunch!’ roepen. Stilte op rekest krijgen en derhalve besluiten ondanks dieet taart als lunch te eten. ‘Fuk joe’ mompelen.

13:00 uur
Begin van vergadering nummer drie.

15:10 uur
Begin van vergadering nummer vier.

15:33 uur
Tijdens vergadering stiekem e-mails checken. E-mail lezen van een oud-klasgenoot met de volgende inhoud: ‘Heej Hanneke! Kun jij mij misschien aan de volgende info helpen: wie maakte onze afstudeer foto's die prachtige zwart wit portretten? Hoewel hij oud is lijk ik er nog wel een beetje op en wil ik hem gebruiken. En ik las net dat je ook moeder bent geworden!!! Gefeliciteerd! Had ik niet van jou verwacht… <smiley> <smiley> <smiley>.’ Eenregelig mailtje terugtikken met de strekking dat ik nooit ben afgestudeerd, zonder groet. Toegevoegde hashtag #onjuistspatiegebruik voor verzending deleten.

15:36 uur
Koffie over laptop gooien.

15:37 uur
Laptop op zijn kop zetten. ‘Damn you, kosmos’ mompelen en koffie opdeppen met oude zakdoek.

15:40 uur
Voorzitter horen vragen ‘of we nu eindelijk doorkunnen, mevrouw Hendrix.’ Grap proberen te maken, maar er geen kunnen verzinnen. Na té lange stilte zeggen: ‘Ik probeerde een grap te verzinnen, maar het lukt niet echt.’ Hoofdschuddende mensen aan tafel zien. Willen huilen. Of slapen. Of allebei. Of iets met drank, dat mag ook. 

17:08 uur
Einde horrorvergadering. Rennen naar auto, want kinderdagverblijf sluit om zes uur.

17:15 uur
File inrijden. Luid, zeer luid vloeken, alsmede op stuur slaan.

17:58 uur
Al struikelend kinderdagverblijf binnenrennen. Vergeten zijn dat man de dochter zou ophalen.

18:05 uur
Thuiskomen. Tafel gedekt zien, met glaasje wijn al voor me ingeschonken. Vanuit de keuken de geur van lievelingskostje ruiken. Man en dochter kijken Star Trek op de bank. Dochter wijst naar Jean Luc Picard en lacht luid. Man kijkt trots. Man zegt, zonder ogen van scherm te halen: ‘Het eten staat in de oven. Bijna klaar. Hier heb je alvast een bakje olijven.’ Nip van wijn nemen en beginnen te huilen. Man vraagt wat er is. ‘Zo’n dag’ zeggen. ‘Gewoon zo’n dag.’ Knuffel krijgen. Blij zijn.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.