Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
Het schoolplein
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
Fuck de symbiose
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
De kinderverjaardag
Mama
De leven
Mama
Moe
Mama
Zo'n dag
Mama
Ouwe tang
Mama
Op het consultatiebureau
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama

Column: yoghurt voor je stoelgang

Bekijk meer
(47/113)
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/113
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/113
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/113
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/113
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/113
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/113
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/113
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/113
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/113
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/113
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/113
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/113
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/113
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/113
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/113
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/113
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/113
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/113
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/113
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/113
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/113
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/113
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/113
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/113
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/113
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/113
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/113
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/113
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/113
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/113
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/113
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/113
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/113
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/113
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/113
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/113
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/113
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/113
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/113
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/113
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/113
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/113
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/113
Column: Importkinderen
70/113
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/113
Column: JA-HAAAAAAAA
68/113
Column: Het wordt beter
67/113
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/113
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/113
Column: Fucking mamafiets
64/113
Column: Ik ben een lafaard
63/113
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/113
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/113
Column: Krijsen om gebak
60/113
Column: Trauma's
59/113
Column: Twee kindjes
58/113
Column: Uit de hemel verschenen
57/113
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/113
Column: Het gangetje
55/113
Column: Daar word je hard van
54/113
Column: Dik maar gelukkig
53/113
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/113
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/113
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/113
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/113
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/113
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/113
Column: Lust ik niet!
46/113
Column: Van snurkenstein
45/113
Column: Liever een meisje
44/113
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/113
De uitgebluste moeder
42/113
Ouwe tang
41/113
De onderkin
40/113
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/113
De kinderverjaardag
38/113
Kotsen over de hoes
37/113
Blut
36/113
De leven
35/113
Moe
34/113
Fuck de symbiose
33/113
Met het broodmes spelen
32/113
Doorslapen
31/113
Een tweede adopteren
30/113
Tommie
29/113
Spijt
28/113
Geitenkaaslollytestikel
27/113
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/113
Kak
25/113
Koffie-tik in de boekenkast
24/113
De onschuldige gevangene
23/113
Trefbal
22/113
Rania
21/113
Billendoekjes en maïzena
20/113
Floep
19/113
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/113
Zo'n dag
17/113
Het schoolplein
16/113
Een sprongetje
15/113
Niets veranderd
14/113
De helm of niet de helm
13/113
Merci
12/113
Ziek kind
11/113
Op het consultatiebureau
10/113
De diva en de dronkenlap
9/113
Dag huis
8/113
Lekker genieten
7/113
Hondenravotplek
6/113
Mausoleum
5/113
Het universum der verloren objecten
4/113
Vriend K. op de koffie
3/113
Normaal
2/113
Mag ik al bier?
1/113

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

05-2-2018 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Ik zou het gewoon echt heel verfrissend vinden als er bij die yoghurt-voor-je-stoelgang-reclames zo’n nette dame gewoon eens een knetterende scheet laat,’ zeg ik. ‘Gebruik jij nou in deze context het woord verfrissend?’ zegt Lee.

Ik hang met d’n Lee op de bank voor de tv. Ik ben net thuis, d’n Lee heeft op onze dochter gepast en de man is nog ergens op een vergadering. We drinken thee. Gewone, zwarte thee. Zonder takken, stukken komkommer of gember.  

De dames op de televisie vertellen hoe het bekertje yoghurt dat ze in hun handen hebben hen hielp bij het verbeteren van hun stoelgang. Ze lachen vriendelijk en vertellen met geanimeerde handbewegingen. Het zouden bijna echte vriendinnen kunnen zijn. Net zoals d’n Lee en ik. Met kinderen en bevallingen, en het feit dat je er dan pas achter komt dat werkelijk iedereen die zwanger is last heeft van obstipatie.

‘Dames in zulke spotjes zitten altijd net aan de knappe kant van normaal,’ zeg ik. ‘Niet zó knap dat de gewone vrouw die de yoghurtjes moet gaan kopen geen aansluiting vindt bij deze yoghurt-aansmerende-dames, maar ook weer niet zó gewoon dat de doorsnee televisiekijkende vrouw zich niet met de op tv gepresenteerde groep geobstipeerde dames kan identificeren. Het zijn precies de mensen waarbij je denkt: nou, zij is net als ik en het is dus helemaal niet erg om stoelgangyoghurt te eten. Want zij moesten zelf vroeger ook grauw, ongelukkig en opgeblazen naar feestjes en etentjes! Maar gelukkig bleek er een oplossing.’
‘Heel simpel!’ roept Lee. ‘Gewoon door nóg meer te eten!’

‘Eten, en daarna weer gewoon heerlijk slank en opgelucht door het leven gaan,’ zeg ik. ‘Dat is wat die reclame eigenlijk zegt. U heeft dan wel een saai leven met uw dikke harde buik, u heeft dan wel geen humor en u heeft het inderdaad ook nooit gezellig met uw saaie echtgenoot, maar wij kunnen daar wat aan doen! Wij kunnen u redden! Wij kunnen zorgen dat de fletse kleuren van uw leven weer een beetje opgepept worden. Kijk maar! Onze dames eten onze yoghurt…’ 
‘En nog lekker ook!’ roept Lee.

‘En ze merken verschil,’ ga ik verder. ‘Ze voelen zich licht. Ze voelen zich opgelucht. Ze dansen dartelend van opluchting met linten en serpentines door het leven. Deze reclame zegt dat ik geen saai leven hoef te leiden.’ ‘
“Ja!” roep ik dan steevast tegen de tv,’ zegt Lee. ‘Je hebt het over kákken! KAK-KEEEEN!’ ‘Zeg dat dan gewoon: door deze yoghurt kun je beter schijten,’ zeg ik. ‘En misschien dan, misschien als zo’n nette dame op televisie vertelt dat haar opgeblazen gevoel weg is en ter illustratie een bil optilt, een keiharde scheet laat en vervolgens even giechelt achter haar vingers, waarna het beeld direct snijdt naar het yoghurtproduct, met een voice-over die zegt: “Bifidus, zodat u weer lekker kunt kakken”, pas dán zal ik naar de winkel rennen om een doosje te halen.’

Ondertussen is het televisieprogramma dat we zaten te kijken weer begonnen. Ik sta op.
‘Chips?’ zeg ik.
‘Zonder vezels?’
‘Zonder vezels. Gewoon artificiële kaas-uiensmaak.’
‘Lekker.’
In de keuken gooi ik een schaal vol chips.
Maar nu wel nog even snel een yoghurtdip maken.
Want ja, baat het niet dan schaadt het niet.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.