Hanneke Hendrix
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Hanneke Hendrix
Column: yoghurt voor je stoelgang
Hanneke Hendrix
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Hanneke Hendrix
Column: Lust ik niet!
Hanneke Hendrix
Column: Liever een meisje
Hanneke Hendrix
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Hanneke Hendrix
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Hanneke Hendrix
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Hanneke Hendrix
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Hanneke Hendrix
Column: Dik maar gelukkig
Hanneke Hendrix
Fuck de symbiose
Hanneke Hendrix
De helm of niet de helm
Hanneke Hendrix
Merci
Hanneke Hendrix
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Hanneke Hendrix
De leven
Hanneke Hendrix
Doorslapen
Hanneke Hendrix
De onderkin
Hanneke Hendrix
De kinderverjaardag
Hanneke Hendrix
Het universum der verloren objecten
Hanneke Hendrix
Op het consultatiebureau
Hanneke Hendrix
Ouwe tang
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: Van snurkenstein
Bekijk alle video's
(45/85)
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/85
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/85
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/85
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/85
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/85
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/85
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/85
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/85
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/85
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/85
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/85
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/85
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/85
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/85
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/85
Column: Importkinderen
70/85
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/85
Column: JA-HAAAAAAAA
68/85
Column: Het wordt beter
67/85
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/85
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/85
Column: Fucking mamafiets
64/85
Column: Ik ben een lafaard
63/85
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/85
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/85
Column: Krijsen om gebak
60/85
Column: Trauma's
59/85
Column: Twee kindjes
58/85
Column: Uit de hemel verschenen
57/85
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/85
Column: Het gangetje
55/85
Column: Daar word je hard van
54/85
Column: Dik maar gelukkig
53/85
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/85
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/85
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/85
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/85
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/85
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/85
Column: Lust ik niet!
46/85
Column: Van snurkenstein
45/85
Column: Liever een meisje
44/85
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/85
De uitgebluste moeder
42/85
Ouwe tang
41/85
De onderkin
40/85
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/85
De kinderverjaardag
38/85
Kotsen over de hoes
37/85
Blut
36/85
De leven
35/85
Moe
34/85
Fuck de symbiose
33/85
Met het broodmes spelen
32/85
Doorslapen
31/85
Een tweede adopteren
30/85
Tommie
29/85
Spijt
28/85
Geitenkaaslollytestikel
27/85
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/85
Kak
25/85
Koffie-tik in de boekenkast
24/85
De onschuldige gevangene
23/85
Trefbal
22/85
Rania
21/85
Billendoekjes en maïzena
20/85
Floep
19/85
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/85
Zo'n dag
17/85
Het schoolplein
16/85
Een sprongetje
15/85
Niets veranderd
14/85
De helm of niet de helm
13/85
Merci
12/85
Ziek kind
11/85
Op het consultatiebureau
10/85
De diva en de dronkenlap
9/85
Dag huis
8/85
Lekker genieten
7/85
Hondenravotplek
6/85
Mausoleum
5/85
Het universum der verloren objecten
4/85
Vriend K. op de koffie
3/85
Normaal
2/85
Mag ik al bier?
1/85
Hanneke Hendrix

Column: Van snurkenstein

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

22-1-2018 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Er is geen anticonceptie zo goed als een kind dat een week lang iedere nacht wakker wordt en huilt,’ brom ik tegen de man, als ik in het donker een kamerjas en sloffen zoek in de berg kleding op mijn stoel. Ik ben aan de beurt. We verdelen de nachten, en dan mag er niet meer onderhandeld worden wie eruit moet. De beste oplossing voor een probleem sinds gesneden brood. Maar soms heb je pech en is net het kind ziek, of ja, nee, net niet meer ziek, maar nog steeds behept met de blafhoest en hoest het zichzelf steeds wakker, tijdens de paar nachten dat jij aan de beurt bent. Ik dus.

‘Huh?’ mompelt hij.
‘Ik word er niet goed van,’ zeg ik. ‘Alle kinderen van al onze vrienden slapen gewoon hele nachten door. Toen ze een week oud waren al. Al onze uitgeruste vrienden met al hun rustige glimlachende kinderen. Bah, niet goed word ik ervan.’
Ik rommel in het donker door de kamer.
‘Wat ben je toch allemaal aan het doen?’ vraagt hij.
‘Ik zoek mijn pantoffels in deze teringzooi,’ zeg ik.
‘De helft van onze vrienden hebben de kinderen in hun eigen bed slapen,’ zegt de man vanonder de dekens. ‘Die hebben weer andere problemen. Een kennis van me heeft zelfs een enorm bed getimmerd, zodat de hele familie erin kan slapen. Moeten ze op hun tenen iedere avond naar bed, omdat er drie kinderen overdwars in liggen.’
‘Ook een vorm van anticonceptie,’ zeg ik. ‘Wanneer moet je dan neuken?’

De man mompelt wat. Ik trek de kamerjas aan, vind de pantoffels, trek die ook aan, als het huilen stopt. Een tijdje sta ik roerloos in de kamer. Ik tel tot zestig. Dat lijkt kort, maar is een eeuwigheid als je in het holst van de nacht in het donker midden in een ijskoude slaapkamer staat. Als het dan nog steeds stil is, trek ik de pantoffels weer uit, dan de kamerjas en net als ik weer in bed ga liggen, begint het gehuil weer. Vloekend spring ik uit bed. De man roept dat ik zachter moet doen, omdat anders ons systeem van de nachten verdelen zodat eentje slaap krijgt niet meer werkt.
‘Nooit een tweede,’ zeg ik, terwijl ik de gang op loop. ‘Never.’

Het grappige is, dat al die boosheid altijd als bij toverslag voorbij is zodra ik die deur opentrek en dat hoofdje met die slaapharen boven de bedrand uit zie steken. Ik til de snikkende dochter uit bed, zing een liedje, check de luier, knuffel wat, ga een slokje water met haar drinken. Als ik bloed op haar mondje zie, vermoed ik een doorkomende kies en geef ik haar een zetpil. Nog een rondje liedje, knuffel, slokje water en dan duikt ze al bijna uit zichzelf haar bed weer in. Ik stop haar warm in. Daarna is het van Snurkenstein bij dochterlief.

Als ik weer terug in het heerlijke warme bed kruip, maak ik de man wakker.
‘Het voordeel van ’s nachts in de winter eruit moeten, is ’s nachts in de winter er weer in kunnen kruipen. Slaap je? Hé, ben je wakker?’
De man mompelt van ja. ‘Zullen we toch maar een tweede dan? Als in nu? We hebben toch geen groot bed en de dochter slaapt in haar eigen kamer. Hallo?’
De man slaapt weer. Hij is een heerlijke kachel. Buiten slaat de ijsregen tegen de ramen. We hebben het maar goed.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

Meer lezen

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.