Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Merci
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
Ziek kind
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Ouwe tang
Mama
Het schoolplein
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
De onderkin
Mama
De kinderverjaardag
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: Van snurkenstein
Mama

Column: Van snurkenstein

Bekijk meer
(45/118)
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
118/118
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
117/118
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
116/118
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
115/118
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
114/118
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/118
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/118
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/118
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/118
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/118
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/118
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/118
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/118
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/118
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/118
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/118
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/118
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/118
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/118
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/118
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/118
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/118
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/118
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/118
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/118
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/118
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/118
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/118
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/118
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/118
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/118
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/118
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/118
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/118
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/118
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/118
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/118
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/118
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/118
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/118
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/118
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/118
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/118
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/118
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/118
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/118
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/118
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/118
Column: Importkinderen
70/118
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/118
Column: JA-HAAAAAAAA
68/118
Column: Het wordt beter
67/118
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/118
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/118
Column: Fucking mamafiets
64/118
Column: Ik ben een lafaard
63/118
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/118
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/118
Column: Krijsen om gebak
60/118
Column: Trauma's
59/118
Column: Twee kindjes
58/118
Column: Uit de hemel verschenen
57/118
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/118
Column: Het gangetje
55/118
Column: Daar word je hard van
54/118
Column: Dik maar gelukkig
53/118
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/118
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/118
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/118
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/118
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/118
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/118
Column: Lust ik niet!
46/118
Column: Van snurkenstein
45/118
Column: Liever een meisje
44/118
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/118
De uitgebluste moeder
42/118
Ouwe tang
41/118
De onderkin
40/118
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/118
De kinderverjaardag
38/118
Kotsen over de hoes
37/118
Blut
36/118
De leven
35/118
Moe
34/118
Fuck de symbiose
33/118
Met het broodmes spelen
32/118
Doorslapen
31/118
Een tweede adopteren
30/118
Tommie
29/118
Spijt
28/118
Geitenkaaslollytestikel
27/118
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/118
Kak
25/118
Koffie-tik in de boekenkast
24/118
De onschuldige gevangene
23/118
Trefbal
22/118
Rania
21/118
Billendoekjes en maïzena
20/118
Floep
19/118
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/118
Zo'n dag
17/118
Het schoolplein
16/118
Een sprongetje
15/118
Niets veranderd
14/118
De helm of niet de helm
13/118
Merci
12/118
Ziek kind
11/118
Op het consultatiebureau
10/118
De diva en de dronkenlap
9/118
Dag huis
8/118
Lekker genieten
7/118
Hondenravotplek
6/118
Mausoleum
5/118
Het universum der verloren objecten
4/118
Vriend K. op de koffie
3/118
Normaal
2/118
Mag ik al bier?
1/118

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

22-1-2018 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Er is geen anticonceptie zo goed als een kind dat een week lang iedere nacht wakker wordt en huilt,’ brom ik tegen de man, als ik in het donker een kamerjas en sloffen zoek in de berg kleding op mijn stoel. Ik ben aan de beurt. We verdelen de nachten, en dan mag er niet meer onderhandeld worden wie eruit moet. De beste oplossing voor een probleem sinds gesneden brood. Maar soms heb je pech en is net het kind ziek, of ja, nee, net niet meer ziek, maar nog steeds behept met de blafhoest en hoest het zichzelf steeds wakker, tijdens de paar nachten dat jij aan de beurt bent. Ik dus.

‘Huh?’ mompelt hij.
‘Ik word er niet goed van,’ zeg ik. ‘Alle kinderen van al onze vrienden slapen gewoon hele nachten door. Toen ze een week oud waren al. Al onze uitgeruste vrienden met al hun rustige glimlachende kinderen. Bah, niet goed word ik ervan.’
Ik rommel in het donker door de kamer.
‘Wat ben je toch allemaal aan het doen?’ vraagt hij.
‘Ik zoek mijn pantoffels in deze teringzooi,’ zeg ik.
‘De helft van onze vrienden hebben de kinderen in hun eigen bed slapen,’ zegt de man vanonder de dekens. ‘Die hebben weer andere problemen. Een kennis van me heeft zelfs een enorm bed getimmerd, zodat de hele familie erin kan slapen. Moeten ze op hun tenen iedere avond naar bed, omdat er drie kinderen overdwars in liggen.’
‘Ook een vorm van anticonceptie,’ zeg ik. ‘Wanneer moet je dan neuken?’

De man mompelt wat. Ik trek de kamerjas aan, vind de pantoffels, trek die ook aan, als het huilen stopt. Een tijdje sta ik roerloos in de kamer. Ik tel tot zestig. Dat lijkt kort, maar is een eeuwigheid als je in het holst van de nacht in het donker midden in een ijskoude slaapkamer staat. Als het dan nog steeds stil is, trek ik de pantoffels weer uit, dan de kamerjas en net als ik weer in bed ga liggen, begint het gehuil weer. Vloekend spring ik uit bed. De man roept dat ik zachter moet doen, omdat anders ons systeem van de nachten verdelen zodat eentje slaap krijgt niet meer werkt.
‘Nooit een tweede,’ zeg ik, terwijl ik de gang op loop. ‘Never.’

Het grappige is, dat al die boosheid altijd als bij toverslag voorbij is zodra ik die deur opentrek en dat hoofdje met die slaapharen boven de bedrand uit zie steken. Ik til de snikkende dochter uit bed, zing een liedje, check de luier, knuffel wat, ga een slokje water met haar drinken. Als ik bloed op haar mondje zie, vermoed ik een doorkomende kies en geef ik haar een zetpil. Nog een rondje liedje, knuffel, slokje water en dan duikt ze al bijna uit zichzelf haar bed weer in. Ik stop haar warm in. Daarna is het van Snurkenstein bij dochterlief.

Als ik weer terug in het heerlijke warme bed kruip, maak ik de man wakker.
‘Het voordeel van ’s nachts in de winter eruit moeten, is ’s nachts in de winter er weer in kunnen kruipen. Slaap je? Hé, ben je wakker?’
De man mompelt van ja. ‘Zullen we toch maar een tweede dan? Als in nu? We hebben toch geen groot bed en de dochter slaapt in haar eigen kamer. Hallo?’
De man slaapt weer. Hij is een heerlijke kachel. Buiten slaat de ijsregen tegen de ramen. We hebben het maar goed.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.