Mama
Het schoolplein
Mama
Zo'n dag
Mama
Een sprongetje
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Ziek kind
Mama
Merci
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Floep
Mama
Kak
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Rania
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Niets veranderd
Mama
Lekker genieten
Mama
Hondenravotplek
Mama
Mausoleum
Mama
Dag huis
Mama
Mag ik al bier?
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Trefbal
Mama

Trefbal

Bekijk meer
(21/130)
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/130
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/130
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/130
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/130
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/130
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/130
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/130
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/130
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/130
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/130
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/130
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/130
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/130
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/130
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/130
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/130
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/130
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/130
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/130
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/130
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/130
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/130
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/130
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/130
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/130
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/130
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/130
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/130
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/130
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/130
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/130
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/130
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/130
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/130
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/130
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/130
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/130
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/130
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/130
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/130
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/130
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/130
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/130
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/130
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/130
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/130
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/130
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/130
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/130
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/130
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/130
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/130
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/130
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/130
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/130
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/130
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/130
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/130
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/130
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/130
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/130
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/130
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/130
Column: Importkinderen
67/130
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/130
Column: Het wordt beter
65/130
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/130
Column: Fucking mamafiets
63/130
Column: Ik ben een lafaard
62/130
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/130
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/130
Column: Krijsen om gebak
59/130
Column: Trauma's
58/130
Column: Twee kindjes
57/130
Column: Uit de hemel verschenen
56/130
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/130
Column: Het gangetje
54/130
Column: Daar word je hard van
53/130
Column: Dik maar gelukkig
52/130
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/130
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/130
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/130
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/130
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/130
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/130
Column: Lust ik niet!
45/130
Column: Van snurkenstein
44/130
Column: Liever een meisje
43/130
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/130
De uitgebluste moeder
41/130
Ouwe tang
40/130
De onderkin
39/130
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/130
De kinderverjaardag
37/130
Kotsen over de hoes
36/130
Blut
35/130
De leven
34/130
Moe
33/130
Fuck de symbiose
32/130
Met het broodmes spelen
31/130
Doorslapen
30/130
Een tweede adopteren
29/130
Tommie
28/130
Spijt
27/130
Geitenkaaslollytestikel
26/130
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/130
Kak
24/130
Koffie-tik in de boekenkast
23/130
De onschuldige gevangene
22/130
Trefbal
21/130
Rania
20/130
Billendoekjes en maïzena
19/130
Floep
18/130
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/130
Zo'n dag
16/130
Het schoolplein
15/130
Een sprongetje
14/130
Niets veranderd
13/130
De helm of niet de helm
12/130
Merci
11/130
Ziek kind
10/130
Op het consultatiebureau
9/130
De diva en de dronkenlap
8/130
Dag huis
7/130
Lekker genieten
6/130
Hondenravotplek
5/130
Mausoleum
4/130
Het universum der verloren objecten
3/130
Vriend K. op de koffie
2/130
Mag ik al bier?
1/130

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

14-8-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

Met de dochter zit ik op een bankje naast een schoolplein. We hebben gewandeld, want dat is wat je als kersverse ouder doet: wandelen. Vroeger wandelde ik nooit. Ja, als ik op vakantie was of wanneer het extreem goed weer was en ik stiekem al dagen binnen zat te vegeteren.

Op het schoolplein spelen ze apenkooi in de klimrekken en de dochter vindt dat geweldig. Ze hangt aan het hek en juicht. De dochter juicht graag, is nergens bang voor en stort zich altijd overal in, ook al is ze pas een jaar. Ze lijkt op haar vader, die is ook zo onbevreesd.

Ik was als kind heel anders. Ik was vroeger dat meisje dat tijdens trefbal zich omdraaide en haar armen over haar hoofd deed, ook als de bal naar het andere deel van het speelvlak werd gegooid. Ik probeerde altijd te verbergen dat ik me met opzet liet afgooien, zodat ik niet de NSB’er van de gymklas was. En dus werd ik altijd steevast als één van de laatsten gekozen. Na de jongen die dan wel gepest werd, maar in al zijn destructieve gedrag de meest harde ballen kon wegkoppen. En vóór het meisje dat met haar snotneus altijd zo genegeerd werd dat zelfs de leraar op een ochtend niet kon ontdekken wie er nu ziek thuis was: ‘Wie missen we nou toch? Een, twee, drie, vier, vijf… iedereen is er, maar we zijn wel met één te weinig.’

Apenkooi is anders dan trefbal - wat een soort van slagveld tussen de loopgraven is, de Duitsers die de Fransen afschieten en andersom. Bij apenkooi heb je een meer divers pakket aan personages: helden die de duivel tarten, mensen die zich in de massa verschuilen, lieden die maar wat doen en hun eigen feestje houden en waaghalzen die tanden breken op kast, bok of paard.

Ik zat meestal de halve gymles bovenin het klimrek, daar waar tikkers liever niet kwamen omdat tikken zo lastig gaat als je twee handen nodig hebt om je vast te houden. Daar keek ik naar hoe Martijn steeds Janine wilde tikken en Jeroen steeds Monique en dan dacht ik aan hoe geweldig het leven kon zijn. Aan hoe kort het nog maar zou duren voordat iemand mij steeds kwam tikken, met een romantische blik in de ogen. Van wie ik dan na de gymles een briefje zou krijgen met dingen als ‘Ik ben op jou’ en ‘Je bent de leukste uit de klas’. Ik denk dat ik dacht dat het leven een soort apenkooi zou zijn, waarin iemand lachend achter me aanrent en me tikt, ik dan even verlegen mijn ogen neersla en vanaf de bank verliefd toekijk hoe hij de anderen aan de haren uit de touwen rukt. Ik werd nooit getikt. Er kwam nooit iemand die me uit dat klimrek joeg.

Ik kijk naar de dochter, aan hoe ze zwaait naar de spelende kinderen. De dochter is geen type voor bovenin het klimrek, de dochter is iemand die zich brullend in het feestgedruis stort. Soms zou ik willen dat ze voor eeuwig op deze leeftijd bleef. Nog met haar eigen taal en haar eigen dansjes en nog helemaal niet berekenend bezig met anderen. ‘Kom scheetje,’ zeg ik. ‘We gaan weer wandelen.’ In de wandelwagen valt ze meteen in slaap. Dat trefbal komt nog wel, ook qua leven. Tot die tijd zit er maar één ding op: wandelen tot we erbij neervallen.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.