Mama
Blut
Mama
De leven
Mama
Dag huis
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Zo'n dag
People
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
People
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
Opinion
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
People
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
People
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
Mama
Column: Liever een meisje
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
Mama
Column: Uit de hemel verschenen
People
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
Mama
Hondenravotplek
People
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Een tweede adopteren
Mama
Kotsen over de hoes
People
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
Mama
Spijt
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Tommie
Mama

Tommie

Bekijk meer
(28/126)
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/126
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/126
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/126
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/126
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/126
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/126
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/126
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/126
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/126
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/126
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/126
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/126
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/126
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/126
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/126
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/126
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/126
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/126
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/126
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/126
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/126
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/126
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/126
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/126
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/126
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/126
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/126
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/126
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/126
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/126
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/126
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/126
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/126
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/126
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/126
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/126
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/126
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/126
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/126
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/126
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/126
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/126
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/126
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/126
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/126
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/126
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/126
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/126
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/126
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/126
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/126
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/126
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/126
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/126
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/126
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/126
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/126
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/126
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/126
Column: Importkinderen
67/126
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/126
Column: Het wordt beter
65/126
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/126
Column: Fucking mamafiets
63/126
Column: Ik ben een lafaard
62/126
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/126
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/126
Column: Krijsen om gebak
59/126
Column: Trauma's
58/126
Column: Twee kindjes
57/126
Column: Uit de hemel verschenen
56/126
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/126
Column: Het gangetje
54/126
Column: Daar word je hard van
53/126
Column: Dik maar gelukkig
52/126
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/126
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/126
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/126
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/126
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/126
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/126
Column: Lust ik niet!
45/126
Column: Van snurkenstein
44/126
Column: Liever een meisje
43/126
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/126
De uitgebluste moeder
41/126
Ouwe tang
40/126
De onderkin
39/126
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/126
De kinderverjaardag
37/126
Kotsen over de hoes
36/126
Blut
35/126
De leven
34/126
Moe
33/126
Fuck de symbiose
32/126
Met het broodmes spelen
31/126
Doorslapen
30/126
Een tweede adopteren
29/126
Tommie
28/126
Spijt
27/126
Geitenkaaslollytestikel
26/126
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/126
Kak
24/126
Koffie-tik in de boekenkast
23/126
De onschuldige gevangene
22/126
Trefbal
21/126
Rania
20/126
Billendoekjes en maïzena
19/126
Floep
18/126
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/126
Zo'n dag
16/126
Het schoolplein
15/126
Een sprongetje
14/126
Niets veranderd
13/126
De helm of niet de helm
12/126
Merci
11/126
Ziek kind
10/126
Op het consultatiebureau
9/126
De diva en de dronkenlap
8/126
Dag huis
7/126
Lekker genieten
6/126
Hondenravotplek
5/126
Mausoleum
4/126
Het universum der verloren objecten
3/126
Vriend K. op de koffie
2/126
Mag ik al bier?
1/126

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

02-10-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

Als ik de dochter op de grond zet in het kinderdagverblijf, valt Tommie meteen om haar nek. Hij is blij en de dochter is ook blij. Ze spreken het weekend door in geheimtaal en kruipen tezamen naar de speelhoek.
‘Just another day at the office,’ zeg ik.
‘Soms vermoed ik dat die eenjarigen allemaal stiekem vloeiend Gaelic spreken met elkaar,’ zegt een van de leidsters. ‘Maar dat niemand dat opvalt, omdat er toch nooit iemand in de buurt is die Gaelic spreekt.’
We kijken naar Tommie en de dochter. Ze zitten elkaar achterna om het plastic speelkasteel en lachen luid.
‘Dat die twee al zo samen spelen, terwijl ze pas één zijn,’ zegt de leidster. ‘Dat is heel bijzonder.’
We zuchten. Tommie en de dochter schelen maar een dag in leeftijd en kennen elkaar al vanaf dat ze twaalf weken oud zijn. Dan zijn ze wel ongeveer familie, toch?
Maar nu gaan we verhuizen en daarmee halen we de twee beste vrienden uit elkaar.

Ik maak me er zorgen over. Wat nou als er op het nieuwe kinderdagverblijf geen leuke kindjes zijn? Wat nou als ze daar kwaad worden als de dochter weer eens iets sloopt? Wat als ze daar nou niet zo lief zijn als op het kinderdagverblijf waar ze nu zit? Wat nou als ze geen aansluiting vindt? Als iedereen stom tegen d’r doet? Werkt dat ook zo met baby’s? Hebben die ook peer pressure? Moeten die ook populair zijn? Dat je er alleen bij hoort als je een bepaald soort romper hebt? En yogidrink in je hippe rietjesbeker? En het belangrijkst: hebben ze daar wel een Tommie? Dat kan natuurlijk nooit, want er is maar één Tommie. Even overweeg ik om voortaan maar iedere dag veertig kilometer op en neer te rijden, maar dat zet natuurlijk geen zoden aan de dijk.
Ik moet er bijna van huilen.
‘Ach,’ zegt de leidster. ‘Ze is nog zo klein. Dat komt wel goed.’

Ik vind het lief dat ze dat zegt. En niet iets als: ‘Nou mevrouw Hendrix, je rukt nu wel mooi je kind weg van de persoon die de beste vriend van haar hele leven zou worden, haar soulmate, haar alles, haar lichtje in de duisternis, misschien zelfs wel haar man, weet jij veel. Misschien zouden ze zelfs kinderen krijgen, knappe intelligente kinderen, die de wereld zouden redden en armoede zouden bestrijden en de mensheid zouden redden van een tergende, pijnlijke dood. Dus eigenlijk is het jullie schuld als over veertig jaar de wereld vergaat, alleen omdat jullie zo nodig een huis met een tuin buiten de stad moesten hebben. EGOÏSTEN! MOORDENAARS!’
Maar dat zegt ze niet.
‘Jij vindt het erger dan zij,’ zegt ze. ‘Geloof me maar.’
Ze geeft me een klopje op de schouder.
‘Je hebt een bijna uitgestorven taal die Tinigua heet,’ zeg ik. ‘Op heel de wereld zijn er nog maar twee mensen die ’t spreken. Twee broers en die broers hebben ruzie met elkaar en spreken elkaar niet meer. Zoiets zal het nu ook wel zijn.’
De leidster knikt.

Op weg naar huis moet ik er steeds aan denken. Niemand loopt schade op door het feit dat Tinigua niet meer gesproken wordt. En die broers zijn ook niet rouwig om dit gegeven, want anders zouden ze elkaar wel even bellen. Zodra de dochter echt leert praten zal Tommie uit haar geheugen zijn verdwenen, net zoals dat Tommie haar over een paar jaar niet meer zal herkennen. Niemand is daar rouwig om, alleen ik.
Ik vind het eeuwig, eeuwig zonde.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.