Mama
Blut
Mama
De leven
Mama
Dag huis
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Zo'n dag
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
Mama
Column: Liever een meisje
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
Mama
Column: Uit de hemel verschenen
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
Mama
Hondenravotplek
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Een tweede adopteren
Mama
Kotsen over de hoes
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
Mama
Spijt
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Tommie
Mama

Tommie

Bekijk meer
(28/175)
Hanneke: 'Ooit heeft iemand per ongeluk koffie en bier ontdekt'
175/175
Hanneke: 'Dit is mijn eerste echte cappuccino sinds maart'
174/175
Hanneke: 'Welke ontaarde moeder laat haar arme spruitje nou alleen?'
173/175
Hanneke: 'Hoe moe moet een mens zijn als-ie droomt over slapen?'
172/175
Hanneke: 'Met een hooikoortspilletje gaat alles over'
171/175
Hanneke: 'Ik was altijd heel eerlijk tegen mijn dochter. Tot gisteren'
170/175
Hanneke: 'Ik ben, zonder grapjes, echt een ouwe taart geworden'
169/175
Hanneke: 'De combinatie moederschap, werk en corona; ik was zo moe'
168/175
Hanneke: 'Ik neem vaak stoeprandjes mee als ik parkeer'
167/175
Hanneke: 'Ik pak een koekenpan uit de tas en sla haar van haar stoel'
166/175
Hanneke: 'Ik hang op 11 mei de vlag uit'
165/175
Hanneke: 'Zij had dure kleding aan, ik voelde me een aardappel'
164/175
Hanneke: 'Er moeten meer mensen zijn die stiekem eten'
163/175
Hanneke: 'Ze mocht niet van de glijbaan omdat er een ander kindje was'
162/175
Hanneke: 'Ik wou dat ik de postbode iets kon geven, maar ik durf niet'
161/175
Hanneke: 'Ik zou echt geen babyshower overleven zonder alcohol'
160/175
Hanneke: 'Omdat de man arts is, ben ik dagen alleen met de dochter'
159/175
Hanneke: 'Je moet nooit wijzen en vragen of iemand zwanger is'
158/175
Hanneke: 'De groots en meeslepende liefde bestaat niet'
157/175
Hanneke Hendrix en het advies rondom de zindelijkheid van haar kind
156/175
Hanneke: 'In een relatie is er altijd eentje die de ander meer wil'
155/175
Hanneke: 'Het is hopen dat iemand je hand vasthoudt als je sterft'
154/175
Hanneke: 'Ik neem mezelf voor om op te houden met drinken en eten'
153/175
Hanneke Hendrix had zo'n dag: 'Koffie is op, thee is op, brood is oud'
152/175
Hanneke Hendrix en de partner die altijd alles moet regelen in huis
151/175
Hanneke: 'Hoe zouden ze zalf voor de lul noemen?'
150/175
Hanneke: 'Vlaai eet je eigenlijk niet met een vork'
149/175
Hanneke: 'Hoezo kun je niet meer drinken als je kinderen hebt?'
148/175
Hanneke: 'Ik verslijt ongeveer één zachte tandenborstel in de week'
147/175
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
146/175
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
145/175
Hanneke: 'Gaat het wel goed? Moet ik een dokter bellen?'
144/175
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
143/175
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
142/175
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
141/175
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
140/175
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
139/175
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
138/175
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
137/175
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
136/175
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
135/175
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
134/175
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
133/175
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
132/175
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
131/175
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
130/175
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
129/175
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
128/175
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/175
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/175
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/175
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/175
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/175
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/175
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/175
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/175
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/175
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/175
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/175
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/175
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/175
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/175
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/175
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/175
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/175
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/175
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/175
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/175
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/175
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/175
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/175
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/175
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/175
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/175
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/175
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/175
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/175
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/175
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/175
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/175
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/175
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/175
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/175
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/175
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/175
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/175
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/175
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/175
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/175
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/175
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/175
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/175
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/175
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/175
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/175
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/175
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/175
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/175
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/175
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/175
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/175
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/175
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/175
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/175
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/175
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/175
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/175
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/175
Column: Importkinderen
67/175
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/175
Column: Het wordt beter
65/175
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/175
Column: Fucking mamafiets
63/175
Column: Ik ben een lafaard
62/175
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/175
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/175
Column: Krijsen om gebak
59/175
Column: Trauma's
58/175
Column: Twee kindjes
57/175
Column: Uit de hemel verschenen
56/175
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/175
Column: Het gangetje
54/175
Column: Daar word je hard van
53/175
Column: Dik maar gelukkig
52/175
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/175
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/175
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/175
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/175
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/175
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/175
Column: Lust ik niet!
45/175
Column: Van snurkenstein
44/175
Column: Liever een meisje
43/175
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/175
De uitgebluste moeder
41/175
Ouwe tang
40/175
De onderkin
39/175
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/175
De kinderverjaardag
37/175
Kotsen over de hoes
36/175
Blut
35/175
De leven
34/175
Moe
33/175
Fuck de symbiose
32/175
Met het broodmes spelen
31/175
Doorslapen
30/175
Een tweede adopteren
29/175
Tommie
28/175
Spijt
27/175
Geitenkaaslollytestikel
26/175
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/175
Kak
24/175
Koffie-tik in de boekenkast
23/175
De onschuldige gevangene
22/175
Trefbal
21/175
Rania
20/175
Billendoekjes en maïzena
19/175
Floep
18/175
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/175
Zo'n dag
16/175
Het schoolplein
15/175
Een sprongetje
14/175
Niets veranderd
13/175
De helm of niet de helm
12/175
Merci
11/175
Ziek kind
10/175
Op het consultatiebureau
9/175
De diva en de dronkenlap
8/175
Dag huis
7/175
Lekker genieten
6/175
Hondenravotplek
5/175
Mausoleum
4/175
Het universum der verloren objecten
3/175
Vriend K. op de koffie
2/175
Mag ik al bier?
1/175

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

02-10-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

Als ik de dochter op de grond zet in het kinderdagverblijf, valt Tommie meteen om haar nek. Hij is blij en de dochter is ook blij. Ze spreken het weekend door in geheimtaal en kruipen tezamen naar de speelhoek.
‘Just another day at the office,’ zeg ik.
‘Soms vermoed ik dat die eenjarigen allemaal stiekem vloeiend Gaelic spreken met elkaar,’ zegt een van de leidsters. ‘Maar dat niemand dat opvalt, omdat er toch nooit iemand in de buurt is die Gaelic spreekt.’
We kijken naar Tommie en de dochter. Ze zitten elkaar achterna om het plastic speelkasteel en lachen luid.
‘Dat die twee al zo samen spelen, terwijl ze pas één zijn,’ zegt de leidster. ‘Dat is heel bijzonder.’
We zuchten. Tommie en de dochter schelen maar een dag in leeftijd en kennen elkaar al vanaf dat ze twaalf weken oud zijn. Dan zijn ze wel ongeveer familie, toch?
Maar nu gaan we verhuizen en daarmee halen we de twee beste vrienden uit elkaar.

Ik maak me er zorgen over. Wat nou als er op het nieuwe kinderdagverblijf geen leuke kindjes zijn? Wat nou als ze daar kwaad worden als de dochter weer eens iets sloopt? Wat als ze daar nou niet zo lief zijn als op het kinderdagverblijf waar ze nu zit? Wat nou als ze geen aansluiting vindt? Als iedereen stom tegen d’r doet? Werkt dat ook zo met baby’s? Hebben die ook peer pressure? Moeten die ook populair zijn? Dat je er alleen bij hoort als je een bepaald soort romper hebt? En yogidrink in je hippe rietjesbeker? En het belangrijkst: hebben ze daar wel een Tommie? Dat kan natuurlijk nooit, want er is maar één Tommie. Even overweeg ik om voortaan maar iedere dag veertig kilometer op en neer te rijden, maar dat zet natuurlijk geen zoden aan de dijk.
Ik moet er bijna van huilen.
‘Ach,’ zegt de leidster. ‘Ze is nog zo klein. Dat komt wel goed.’

Ik vind het lief dat ze dat zegt. En niet iets als: ‘Nou mevrouw Hendrix, je rukt nu wel mooi je kind weg van de persoon die de beste vriend van haar hele leven zou worden, haar soulmate, haar alles, haar lichtje in de duisternis, misschien zelfs wel haar man, weet jij veel. Misschien zouden ze zelfs kinderen krijgen, knappe intelligente kinderen, die de wereld zouden redden en armoede zouden bestrijden en de mensheid zouden redden van een tergende, pijnlijke dood. Dus eigenlijk is het jullie schuld als over veertig jaar de wereld vergaat, alleen omdat jullie zo nodig een huis met een tuin buiten de stad moesten hebben. EGOÏSTEN! MOORDENAARS!’
Maar dat zegt ze niet.
‘Jij vindt het erger dan zij,’ zegt ze. ‘Geloof me maar.’
Ze geeft me een klopje op de schouder.
‘Je hebt een bijna uitgestorven taal die Tinigua heet,’ zeg ik. ‘Op heel de wereld zijn er nog maar twee mensen die ’t spreken. Twee broers en die broers hebben ruzie met elkaar en spreken elkaar niet meer. Zoiets zal het nu ook wel zijn.’
De leidster knikt.

Op weg naar huis moet ik er steeds aan denken. Niemand loopt schade op door het feit dat Tinigua niet meer gesproken wordt. En die broers zijn ook niet rouwig om dit gegeven, want anders zouden ze elkaar wel even bellen. Zodra de dochter echt leert praten zal Tommie uit haar geheugen zijn verdwenen, net zoals dat Tommie haar over een paar jaar niet meer zal herkennen. Niemand is daar rouwig om, alleen ik.
Ik vind het eeuwig, eeuwig zonde.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.