Hanneke Hendrix
Column: Ik ben een lafaard
Hanneke Hendrix
Kak
Hanneke Hendrix
De kinderverjaardag
Hanneke Hendrix
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Hanneke Hendrix
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Hanneke Hendrix
Column: Krijsen om gebak
Hanneke Hendrix
Geitenkaaslollytestikel
Hanneke Hendrix
Column: Wat te doen met de zuigeling?
Hanneke Hendrix
Koffie-tik in de boekenkast
Hanneke Hendrix
Column: Fucking mamafiets
Hanneke Hendrix
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Hanneke Hendrix
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Hanneke Hendrix
Column: yoghurt voor je stoelgang
Hanneke Hendrix
Rania
Hanneke Hendrix
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
Hanneke Hendrix
De onschuldige gevangene
Hanneke Hendrix
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Hanneke Hendrix
Trefbal
Hanneke Hendrix
Tommie
Hanneke Hendrix
Column: Trauma's
Hanneke Hendrix
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Rauwe biefstuk en croissantjes
Bekijk alle video's
(26/80)
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/80
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/80
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/80
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/80
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/80
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/80
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/80
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/80
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/80
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/80
Column: Importkinderen
70/80
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/80
Column: JA-HAAAAAAAA
68/80
Column: Het wordt beter
67/80
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/80
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/80
Column: Fucking mamafiets
64/80
Column: Ik ben een lafaard
63/80
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/80
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/80
Column: Krijsen om gebak
60/80
Column: Trauma's
59/80
Column: Twee kindjes
58/80
Column: Uit de hemel verschenen
57/80
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/80
Column: Het gangetje
55/80
Column: Daar word je hard van
54/80
Column: Dik maar gelukkig
53/80
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/80
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/80
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/80
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/80
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/80
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/80
Column: Lust ik niet!
46/80
Column: Van snurkenstein
45/80
Column: Liever een meisje
44/80
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/80
De uitgebluste moeder
42/80
Ouwe tang
41/80
De onderkin
40/80
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/80
De kinderverjaardag
38/80
Kotsen over de hoes
37/80
Blut
36/80
De leven
35/80
Moe
34/80
Fuck de symbiose
33/80
Met het broodmes spelen
32/80
Doorslapen
31/80
Een tweede adopteren
30/80
Tommie
29/80
Spijt
28/80
Geitenkaaslollytestikel
27/80
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/80
Kak
25/80
Koffie-tik in de boekenkast
24/80
De onschuldige gevangene
23/80
Trefbal
22/80
Rania
21/80
Billendoekjes en maïzena
20/80
Floep
19/80
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/80
Zo'n dag
17/80
Het schoolplein
16/80
Een sprongetje
15/80
Niets veranderd
14/80
De helm of niet de helm
13/80
Merci
12/80
Ziek kind
11/80
Op het consultatiebureau
10/80
De diva en de dronkenlap
9/80
Dag huis
8/80
Lekker genieten
7/80
Hondenravotplek
6/80
Mausoleum
5/80
Het universum der verloren objecten
4/80
Vriend K. op de koffie
3/80
Normaal
2/80
Mag ik al bier?
1/80
Hanneke Hendrix

Rauwe biefstuk en croissantjes

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

11-9-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘De dochter kroop voor het eerst luid schreeuwend de keuken uit, omdat ze iets niet mocht. Normaal blijft ze zitten en huilt ze, nu maakte ze voor het eerst in haar een leven een statement. “Ik mot jou even niet,” zei ze in éénjarigentaal. Vervolgens verliet ze serieus stampend-kruipend de keuken om bij haar vader in de woonkamer uit te huilen,’ zeg ik.
Het is nog redelijk vroeg, maar de zon schijnt al, en dus zitten we buiten op het terras met koffie. We zijn aan het werk op Vlieland, tijdens een muziekfestival. Zonder kinderen en dus zitten we met z’n vieren lichtelijk katerig in zon.
‘Wat mocht ze eigenlijk niet?’ vraagt B.
‘Met de rauwe biefstuk spelen,’ zeg ik.
‘Ach,’ zegt L. ‘Dat is ook vreselijk voor haar.’
‘Ja,’ zeg ik. ‘Trauma’s.’
‘Wie is er eigenlijk aan de beurt om ontbijt te halen?’
Unaniem wijst men naar mij. Ik zet mijn walkman op en spring op de fiets als een brakke hinde.

Eenmaal aangekomen in de supermarkt in de dorpsstraat zijn de croissantjes op. Ik vind dat niet erg, ik ben niet echt een croissantjesmens. Ik vind ook niet echt iets van croissantjes. Ja, als ik drie dagen niet gegeten hebt, dan vind ik iets van croissantjes, maar normaal: nee.
Maar de rest wil croissantjes, en dus haal ik croissantjes. Of doe ik daar een poging toe.

Dan slaan de klapdeuren open en stapt er een blozende blonde dame met een immense bakplaat met croissantjes de supermarkt binnen.
‘O,’ roep ik. ‘Wat ben ik blij u te zien.’
De vrouw kijkt me aan. Ze heeft het warm. Ze zegt niets.
‘Ik bedoel,’ zeg ik. ‘Iedereen moet wel blij zijn als u binnenkomt, met croissantjes en alles.’ De vrouw gooit de bakplaat leeg.
‘Nou, dat valt wel tegen,’ bromt ze. ‘Dat valt heel erg tegen.’
De vrouw timmert de kruimels van de plaat af en begint te huilen.
‘Och,’ zeg ik. Ik wil een hand op haar arm leggen, maar ze maakt een schijnbeweging en ik grijp in de lucht. De vrouw snikt even kort, veegt haar neus af en herpakt zich. Ik wil haar omhelzen en tegen haar zeggen dat ze niet moet luisteren naar al die mensen die al de hele ochtend boos zijn omdat er zoiets futiels als een croissantje niet aanwezig is. Eet fucking roggebrood, zeg dat maar tegen ze, wil ik roepen.
‘Het is gewoon met dit festival,’ zegt de vrouw. Haar stem slaat over. ‘Er valt gewoon niet tegen op te bakken.’
Ze knalt met bakplaat en al weer door de klapdeuren, de supermarkt uit.

De hele weg terug naar de camping moet ik eraan denken.
Het zegt iets over het leven.
Het ene moment krijs je als baby omdat je van je moeder niet met rauwe biefstuk mag spelen, het volgende moment sta je in je Gaastra-jas een aardige mevrouw in de dorpssupermarkt uit te schelden omdat er iets op is. Dit is heel het leven niet: de spullen, die dingen waarvan je denkt dat je sterft als je ze niet krijgt.
Het zijn maar gewoon croissantjes, lieve mensen.
Gewoon croissantjes.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

Meer lezen

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.