Mama
Op het consultatiebureau
Mama
De helm of niet de helm
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Kak
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Merci
Mama
Lekker genieten
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Zo'n dag
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Trefbal
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
Mama
Dag huis
Mama
Het schoolplein
Mama
Ziek kind
Mama
Floep
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Hondenravotplek
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Rania
Mama

Rania

Bekijk meer
(20/140)
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
140/140
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
139/140
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
138/140
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
137/140
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
136/140
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
135/140
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
134/140
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
133/140
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
132/140
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
131/140
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/140
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/140
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/140
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/140
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/140
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/140
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/140
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/140
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/140
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/140
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/140
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/140
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/140
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/140
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/140
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/140
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/140
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/140
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/140
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/140
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/140
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/140
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/140
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/140
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/140
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/140
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/140
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/140
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/140
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/140
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/140
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/140
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/140
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/140
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/140
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/140
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/140
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/140
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/140
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/140
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/140
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/140
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/140
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/140
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/140
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/140
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/140
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/140
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/140
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/140
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/140
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/140
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/140
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/140
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/140
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/140
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/140
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/140
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/140
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/140
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/140
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/140
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/140
Column: Importkinderen
67/140
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/140
Column: Het wordt beter
65/140
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/140
Column: Fucking mamafiets
63/140
Column: Ik ben een lafaard
62/140
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/140
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/140
Column: Krijsen om gebak
59/140
Column: Trauma's
58/140
Column: Twee kindjes
57/140
Column: Uit de hemel verschenen
56/140
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/140
Column: Het gangetje
54/140
Column: Daar word je hard van
53/140
Column: Dik maar gelukkig
52/140
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/140
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/140
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/140
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/140
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/140
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/140
Column: Lust ik niet!
45/140
Column: Van snurkenstein
44/140
Column: Liever een meisje
43/140
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/140
De uitgebluste moeder
41/140
Ouwe tang
40/140
De onderkin
39/140
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/140
De kinderverjaardag
37/140
Kotsen over de hoes
36/140
Blut
35/140
De leven
34/140
Moe
33/140
Fuck de symbiose
32/140
Met het broodmes spelen
31/140
Doorslapen
30/140
Een tweede adopteren
29/140
Tommie
28/140
Spijt
27/140
Geitenkaaslollytestikel
26/140
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/140
Kak
24/140
Koffie-tik in de boekenkast
23/140
De onschuldige gevangene
22/140
Trefbal
21/140
Rania
20/140
Billendoekjes en maïzena
19/140
Floep
18/140
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/140
Zo'n dag
16/140
Het schoolplein
15/140
Een sprongetje
14/140
Niets veranderd
13/140
De helm of niet de helm
12/140
Merci
11/140
Ziek kind
10/140
Op het consultatiebureau
9/140
De diva en de dronkenlap
8/140
Dag huis
7/140
Lekker genieten
6/140
Hondenravotplek
5/140
Mausoleum
4/140
Het universum der verloren objecten
3/140
Vriend K. op de koffie
2/140
Mag ik al bier?
1/140

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

07-8-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

Het is kwart over acht als ik de dochter naar het kinderdagverblijf heb gebracht en nog even met een kop koffie achter Facebook ga zitten. Anderhalf uur eerder zat ik boterhammen met pindakaas in stukjes te knippen met een schaar (de beste lifehack die mijn man tot nu toe heeft bedacht) en zat de dochter zingend en dansend in haar kinderstoel.

Ik bekijk een filmpje van The Guardian dat Laura heeft gepost, waarin een meisje van twintig samen met een vriend haar tocht van het kapotgeschoten Kobane in Syrië naar Oostenrijk filmt. Ze loopt door de straten waar geen gebouw meer overeind staat. Daarna filmt ze hoe ze haar kleine rugzak inpakt: kleren, een handdoek, wat medicijnen en een opschrijfboek, maar ook haar Game of Thrones-dvd’s en The Fault in Our Stars van John Green. Spullen die ik ook ingepakt zou kunnen hebben - dvd’s van Louis C.K. en een boek van Annelies Verbeke. Ze is gewoon een meisje van twintig, dat grapjes maakt en trots is en bovenal hoop heeft. Maar ook een meisje dat rilt van angst, voordat ze het bootje op gaat dat haar naar Griekenland zal brengen.

Op de volgepropte boot zitten in het midden allemaal kindertjes, sommigen huilen, sommigen staren voor zich uit en ik denk aan hoe ik vanochtend de dochter achterliet in haar stoeltje naast haar beste vriend Sammie, terwijl ze stukjes puzzel in haar mond stopte. Ik denk aan hoe serieus ze kan kijken als ze iets vasthoudt wat ze nog nooit heeft gezien, dat fronsje boven haar ogen en hoe ze dan heel geconcentreerd bezig is het om te draaien.

De boot maakt water en ze verdrinken bijna. Tijdens een poging om de grens over te komen maken ze grapjes over hun koude en natte voeten en rent een peuter hard lachend in een dik winterpakje met de grote mensen mee. De peuter is heel blij, zo op een rustig gedeelte van de route. Net zoals mijn dochter blij is als je ‘Ik ga je pakken!’ naar haar roept, dan giert ze het ook uit. Ik denk aan hoe ik het zou doen, als ik met mijn dochter aan de grens zou staan, omdat mijn huis en mijn stad in puin liggen, omdat mensen sterven. Aan de grens, met haar in een dikke jas, dicht tegen me aan en dat ze dan traangas op ons afschieten. Ik lees de harde reacties onder het filmpje. Ik snap het niet. Als je hart niet breekt bij het kijken hiervan, dan lijkt het me stug dat je een hart hebt. Het heftige aan het filmpje is niet alleen wat ze meemaken, maar ook hoe ontzettend gewoon iedereen is.

Ik weet dat alles wat ik over hierover kan zeggen decadent is. Want ik heb alles en ik roep hoe erg het allemaal is, maar ik doe niets. Ik zit hier maar. Achter de computer, fris gedoucht, met koffie en boterhammen en een dochter die op dit moment ergens aan het spelen is, die op tijd gaat slapen, op tijd te eten krijgt en ’s nachts rustig kan slapen in haar eigen bed, in haar eigen kamer, in een straat in een land waar de huizen overeind staan. Ik zit hier maar, te denken aan hoe ik alles wat ik heb voor lief neem.
We hebben het zo goed hier, zo goed.
Dus knuffel alles wat je lief is, lieve mensen, knuffel alles wat je lief is.

Bekijk hier het filmpje van Rania Mustafa Ali.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.