Mama
Op het consultatiebureau
Mama
De helm of niet de helm
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Kak
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Merci
Mama
Lekker genieten
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Zo'n dag
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Trefbal
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
Mama
Dag huis
Mama
Het schoolplein
Mama
Ziek kind
Mama
Floep
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Hondenravotplek
Meer bekijken
  1. Mama
  2. › ›
  3. Rania
Mama

Rania

Bekijk meer
(20/182)
Hanneke: 'Op zondag vangen we het varken dat we op maandag slachten'
182/182
Hanneke: 'Ik lazerde enorm van mijn elektrische fiets'
181/182
Hanneke: 'Als kind leken de zomers eindeloos te duren'
180/182
Hanneke: 'Ik ben, zonder grapjes, echt een ouwe taart geworden'
179/182
Hanneke: 'Je moet nooit wijzen en vragen of iemand zwanger is'
178/182
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
177/182
Hanneke: 'Ik was altijd heel eerlijk tegen mijn dochter. Tot gisteren'
176/182
Hanneke Hendrix en de moeder die haar baby meeneemt naar kantoor
175/182
Hanneke: 'De dochter heeft elke dag één taakje: de tafel dekken'
174/182
Hanneke: 'Je mag niet tegen je kind zeggen dat-ie goed bezig is'
173/182
Hanneke: 'Door haar opmerking deed ik de 'Two Week Shred' workout'
172/182
Hanneke: 'Ooit heeft iemand per ongeluk koffie en bier ontdekt'
171/182
Hanneke: 'Dit is mijn eerste echte cappuccino sinds maart'
170/182
Hanneke: 'Welke ontaarde moeder laat haar arme spruitje nou alleen?'
169/182
Hanneke: 'Hoe moe moet een mens zijn als-ie droomt over slapen?'
168/182
Hanneke: 'Met een hooikoortspilletje gaat alles over'
167/182
Hanneke: 'De combinatie moederschap, werk en corona; ik was zo moe'
166/182
Hanneke: 'Ik neem vaak stoeprandjes mee als ik parkeer'
165/182
Hanneke: 'Ik pak een koekenpan uit de tas en sla haar van haar stoel'
164/182
Hanneke: 'Ik hang op 11 mei de vlag uit'
163/182
Hanneke: 'Zij had dure kleding aan, ik voelde me een aardappel'
162/182
Hanneke: 'Er moeten meer mensen zijn die stiekem eten'
161/182
Hanneke: 'Ze mocht niet van de glijbaan omdat er een ander kindje was'
160/182
Hanneke: 'Ik wou dat ik de postbode iets kon geven, maar ik durf niet'
159/182
Hanneke: 'Ik zou echt geen babyshower overleven zonder alcohol'
158/182
Hanneke: 'Omdat de man arts is, ben ik dagen alleen met de dochter'
157/182
Hanneke: 'De groots en meeslepende liefde bestaat niet'
156/182
Hanneke Hendrix en het advies rondom de zindelijkheid van haar kind
155/182
Hanneke: 'In een relatie is er altijd eentje die de ander meer wil'
154/182
Hanneke: 'Het is hopen dat iemand je hand vasthoudt als je sterft'
153/182
Hanneke: 'Ik neem mezelf voor om op te houden met drinken en eten'
152/182
Hanneke Hendrix had zo'n dag: 'Koffie is op, thee is op, brood is oud'
151/182
Hanneke Hendrix en de partner die altijd alles moet regelen in huis
150/182
Hanneke: 'Hoe zouden ze zalf voor de lul noemen?'
149/182
Hanneke: 'Vlaai eet je eigenlijk niet met een vork'
148/182
Hanneke: 'Hoezo kun je niet meer drinken als je kinderen hebt?'
147/182
Hanneke: 'Ik verslijt ongeveer één zachte tandenborstel in de week'
146/182
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
145/182
Hanneke: 'Gaat het wel goed? Moet ik een dokter bellen?'
144/182
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
143/182
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
142/182
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
141/182
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
140/182
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
139/182
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
138/182
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
137/182
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
136/182
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
135/182
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
134/182
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
133/182
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
132/182
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
131/182
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
130/182
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
129/182
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
128/182
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/182
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/182
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/182
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/182
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/182
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/182
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/182
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/182
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/182
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/182
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/182
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/182
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/182
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/182
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/182
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/182
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/182
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/182
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/182
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/182
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/182
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/182
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/182
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/182
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/182
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/182
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/182
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/182
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/182
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/182
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/182
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/182
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/182
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/182
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/182
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/182
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/182
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/182
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/182
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/182
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/182
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/182
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/182
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/182
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/182
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/182
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/182
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/182
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/182
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/182
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/182
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/182
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/182
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/182
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/182
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/182
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/182
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/182
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/182
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/182
Column: Importkinderen
67/182
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/182
Column: Het wordt beter
65/182
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/182
Column: Fucking mamafiets
63/182
Column: Ik ben een lafaard
62/182
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/182
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/182
Column: Krijsen om gebak
59/182
Column: Trauma's
58/182
Column: Twee kindjes
57/182
Column: Uit de hemel verschenen
56/182
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/182
Column: Het gangetje
54/182
Column: Daar word je hard van
53/182
Column: Dik maar gelukkig
52/182
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/182
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/182
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/182
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/182
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/182
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/182
Column: Lust ik niet!
45/182
Column: Van snurkenstein
44/182
Column: Liever een meisje
43/182
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/182
De uitgebluste moeder
41/182
Ouwe tang
40/182
De onderkin
39/182
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/182
De kinderverjaardag
37/182
Kotsen over de hoes
36/182
Blut
35/182
De leven
34/182
Moe
33/182
Fuck de symbiose
32/182
Met het broodmes spelen
31/182
Doorslapen
30/182
Een tweede adopteren
29/182
Tommie
28/182
Spijt
27/182
Geitenkaaslollytestikel
26/182
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/182
Kak
24/182
Koffie-tik in de boekenkast
23/182
De onschuldige gevangene
22/182
Trefbal
21/182
Rania
20/182
Billendoekjes en maïzena
19/182
Floep
18/182
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/182
Zo'n dag
16/182
Het schoolplein
15/182
Een sprongetje
14/182
Niets veranderd
13/182
De helm of niet de helm
12/182
Merci
11/182
Ziek kind
10/182
Op het consultatiebureau
9/182
De diva en de dronkenlap
8/182
Dag huis
7/182
Lekker genieten
6/182
Hondenravotplek
5/182
Mausoleum
4/182
Het universum der verloren objecten
3/182
Vriend K. op de koffie
2/182
Mag ik al bier?
1/182

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

07-8-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

Het is kwart over acht als ik de dochter naar het kinderdagverblijf heb gebracht en nog even met een kop koffie achter Facebook ga zitten. Anderhalf uur eerder zat ik boterhammen met pindakaas in stukjes te knippen met een schaar (de beste lifehack die mijn man tot nu toe heeft bedacht) en zat de dochter zingend en dansend in haar kinderstoel.

Ik bekijk een filmpje van The Guardian dat Laura heeft gepost, waarin een meisje van twintig samen met een vriend haar tocht van het kapotgeschoten Kobane in Syrië naar Oostenrijk filmt. Ze loopt door de straten waar geen gebouw meer overeind staat. Daarna filmt ze hoe ze haar kleine rugzak inpakt: kleren, een handdoek, wat medicijnen en een opschrijfboek, maar ook haar Game of Thrones-dvd’s en The Fault in Our Stars van John Green. Spullen die ik ook ingepakt zou kunnen hebben - dvd’s van Louis C.K. en een boek van Annelies Verbeke. Ze is gewoon een meisje van twintig, dat grapjes maakt en trots is en bovenal hoop heeft. Maar ook een meisje dat rilt van angst, voordat ze het bootje op gaat dat haar naar Griekenland zal brengen.

Op de volgepropte boot zitten in het midden allemaal kindertjes, sommigen huilen, sommigen staren voor zich uit en ik denk aan hoe ik vanochtend de dochter achterliet in haar stoeltje naast haar beste vriend Sammie, terwijl ze stukjes puzzel in haar mond stopte. Ik denk aan hoe serieus ze kan kijken als ze iets vasthoudt wat ze nog nooit heeft gezien, dat fronsje boven haar ogen en hoe ze dan heel geconcentreerd bezig is het om te draaien.

De boot maakt water en ze verdrinken bijna. Tijdens een poging om de grens over te komen maken ze grapjes over hun koude en natte voeten en rent een peuter hard lachend in een dik winterpakje met de grote mensen mee. De peuter is heel blij, zo op een rustig gedeelte van de route. Net zoals mijn dochter blij is als je ‘Ik ga je pakken!’ naar haar roept, dan giert ze het ook uit. Ik denk aan hoe ik het zou doen, als ik met mijn dochter aan de grens zou staan, omdat mijn huis en mijn stad in puin liggen, omdat mensen sterven. Aan de grens, met haar in een dikke jas, dicht tegen me aan en dat ze dan traangas op ons afschieten. Ik lees de harde reacties onder het filmpje. Ik snap het niet. Als je hart niet breekt bij het kijken hiervan, dan lijkt het me stug dat je een hart hebt. Het heftige aan het filmpje is niet alleen wat ze meemaken, maar ook hoe ontzettend gewoon iedereen is.

Ik weet dat alles wat ik over hierover kan zeggen decadent is. Want ik heb alles en ik roep hoe erg het allemaal is, maar ik doe niets. Ik zit hier maar. Achter de computer, fris gedoucht, met koffie en boterhammen en een dochter die op dit moment ergens aan het spelen is, die op tijd gaat slapen, op tijd te eten krijgt en ’s nachts rustig kan slapen in haar eigen bed, in haar eigen kamer, in een straat in een land waar de huizen overeind staan. Ik zit hier maar, te denken aan hoe ik alles wat ik heb voor lief neem.
We hebben het zo goed hier, zo goed.
Dus knuffel alles wat je lief is, lieve mensen, knuffel alles wat je lief is.

Bekijk hier het filmpje van Rania Mustafa Ali.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.