Mama
Merci
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Trefbal
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Mausoleum
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Hondenravotplek
Mama
Lekker genieten
Mama
Kak
Mama
Dag huis
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Ziek kind
Mama
Zo'n dag
Mama
Het schoolplein
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Floep
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Rania
Mama

Rania

Bekijk meer
(21/108)
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/108
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/108
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/108
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/108
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/108
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/108
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/108
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/108
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/108
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/108
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/108
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/108
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/108
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/108
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/108
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/108
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/108
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/108
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/108
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/108
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/108
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/108
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/108
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/108
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/108
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/108
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/108
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/108
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/108
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/108
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/108
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/108
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/108
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/108
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/108
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/108
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/108
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/108
Column: Importkinderen
70/108
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/108
Column: JA-HAAAAAAAA
68/108
Column: Het wordt beter
67/108
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/108
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/108
Column: Fucking mamafiets
64/108
Column: Ik ben een lafaard
63/108
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/108
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/108
Column: Krijsen om gebak
60/108
Column: Trauma's
59/108
Column: Twee kindjes
58/108
Column: Uit de hemel verschenen
57/108
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/108
Column: Het gangetje
55/108
Column: Daar word je hard van
54/108
Column: Dik maar gelukkig
53/108
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/108
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/108
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/108
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/108
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/108
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/108
Column: Lust ik niet!
46/108
Column: Van snurkenstein
45/108
Column: Liever een meisje
44/108
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/108
De uitgebluste moeder
42/108
Ouwe tang
41/108
De onderkin
40/108
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/108
De kinderverjaardag
38/108
Kotsen over de hoes
37/108
Blut
36/108
De leven
35/108
Moe
34/108
Fuck de symbiose
33/108
Met het broodmes spelen
32/108
Doorslapen
31/108
Een tweede adopteren
30/108
Tommie
29/108
Spijt
28/108
Geitenkaaslollytestikel
27/108
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/108
Kak
25/108
Koffie-tik in de boekenkast
24/108
De onschuldige gevangene
23/108
Trefbal
22/108
Rania
21/108
Billendoekjes en maïzena
20/108
Floep
19/108
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/108
Zo'n dag
17/108
Het schoolplein
16/108
Een sprongetje
15/108
Niets veranderd
14/108
De helm of niet de helm
13/108
Merci
12/108
Ziek kind
11/108
Op het consultatiebureau
10/108
De diva en de dronkenlap
9/108
Dag huis
8/108
Lekker genieten
7/108
Hondenravotplek
6/108
Mausoleum
5/108
Het universum der verloren objecten
4/108
Vriend K. op de koffie
3/108
Normaal
2/108
Mag ik al bier?
1/108

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

07-8-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

Het is kwart over acht als ik de dochter naar het kinderdagverblijf heb gebracht en nog even met een kop koffie achter Facebook ga zitten. Anderhalf uur eerder zat ik boterhammen met pindakaas in stukjes te knippen met een schaar (de beste lifehack die mijn man tot nu toe heeft bedacht) en zat de dochter zingend en dansend in haar kinderstoel.

Ik bekijk een filmpje van The Guardian dat Laura heeft gepost, waarin een meisje van twintig samen met een vriend haar tocht van het kapotgeschoten Kobane in Syrië naar Oostenrijk filmt. Ze loopt door de straten waar geen gebouw meer overeind staat. Daarna filmt ze hoe ze haar kleine rugzak inpakt: kleren, een handdoek, wat medicijnen en een opschrijfboek, maar ook haar Game of Thrones-dvd’s en The Fault in Our Stars van John Green. Spullen die ik ook ingepakt zou kunnen hebben - dvd’s van Louis C.K. en een boek van Annelies Verbeke. Ze is gewoon een meisje van twintig, dat grapjes maakt en trots is en bovenal hoop heeft. Maar ook een meisje dat rilt van angst, voordat ze het bootje op gaat dat haar naar Griekenland zal brengen.

Op de volgepropte boot zitten in het midden allemaal kindertjes, sommigen huilen, sommigen staren voor zich uit en ik denk aan hoe ik vanochtend de dochter achterliet in haar stoeltje naast haar beste vriend Sammie, terwijl ze stukjes puzzel in haar mond stopte. Ik denk aan hoe serieus ze kan kijken als ze iets vasthoudt wat ze nog nooit heeft gezien, dat fronsje boven haar ogen en hoe ze dan heel geconcentreerd bezig is het om te draaien.

De boot maakt water en ze verdrinken bijna. Tijdens een poging om de grens over te komen maken ze grapjes over hun koude en natte voeten en rent een peuter hard lachend in een dik winterpakje met de grote mensen mee. De peuter is heel blij, zo op een rustig gedeelte van de route. Net zoals mijn dochter blij is als je ‘Ik ga je pakken!’ naar haar roept, dan giert ze het ook uit. Ik denk aan hoe ik het zou doen, als ik met mijn dochter aan de grens zou staan, omdat mijn huis en mijn stad in puin liggen, omdat mensen sterven. Aan de grens, met haar in een dikke jas, dicht tegen me aan en dat ze dan traangas op ons afschieten. Ik lees de harde reacties onder het filmpje. Ik snap het niet. Als je hart niet breekt bij het kijken hiervan, dan lijkt het me stug dat je een hart hebt. Het heftige aan het filmpje is niet alleen wat ze meemaken, maar ook hoe ontzettend gewoon iedereen is.

Ik weet dat alles wat ik over hierover kan zeggen decadent is. Want ik heb alles en ik roep hoe erg het allemaal is, maar ik doe niets. Ik zit hier maar. Achter de computer, fris gedoucht, met koffie en boterhammen en een dochter die op dit moment ergens aan het spelen is, die op tijd gaat slapen, op tijd te eten krijgt en ’s nachts rustig kan slapen in haar eigen bed, in haar eigen kamer, in een straat in een land waar de huizen overeind staan. Ik zit hier maar, te denken aan hoe ik alles wat ik heb voor lief neem.
We hebben het zo goed hier, zo goed.
Dus knuffel alles wat je lief is, lieve mensen, knuffel alles wat je lief is.

Bekijk hier het filmpje van Rania Mustafa Ali.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.