Hanneke Hendrix
Ziek kind
Hanneke Hendrix
Zo'n dag
Hanneke Hendrix
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Hanneke Hendrix
De diva en de dronkenlap
Hanneke Hendrix
Merci
Hanneke Hendrix
Het schoolplein
Hanneke Hendrix
Niets veranderd
Hanneke Hendrix
De helm of niet de helm
Hanneke Hendrix
Een sprongetje
Hanneke Hendrix
Rania
Hanneke Hendrix
Trefbal
Hanneke Hendrix
Het universum der verloren objecten
Hanneke Hendrix
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Hanneke Hendrix
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Hanneke Hendrix
Mausoleum
Hanneke Hendrix
Hondenravotplek
Hanneke Hendrix
De onschuldige gevangene
Hanneke Hendrix
Koffie-tik in de boekenkast
Hanneke Hendrix
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Hanneke Hendrix
Column: Lust ik niet!
Hanneke Hendrix
Billendoekjes en maïzena
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Op het consultatiebureau
Bekijk alle video's
(10/85)
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/85
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/85
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/85
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/85
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/85
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/85
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/85
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/85
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/85
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/85
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/85
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/85
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/85
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/85
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/85
Column: Importkinderen
70/85
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/85
Column: JA-HAAAAAAAA
68/85
Column: Het wordt beter
67/85
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/85
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/85
Column: Fucking mamafiets
64/85
Column: Ik ben een lafaard
63/85
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/85
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/85
Column: Krijsen om gebak
60/85
Column: Trauma's
59/85
Column: Twee kindjes
58/85
Column: Uit de hemel verschenen
57/85
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/85
Column: Het gangetje
55/85
Column: Daar word je hard van
54/85
Column: Dik maar gelukkig
53/85
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/85
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/85
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/85
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/85
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/85
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/85
Column: Lust ik niet!
46/85
Column: Van snurkenstein
45/85
Column: Liever een meisje
44/85
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/85
De uitgebluste moeder
42/85
Ouwe tang
41/85
De onderkin
40/85
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/85
De kinderverjaardag
38/85
Kotsen over de hoes
37/85
Blut
36/85
De leven
35/85
Moe
34/85
Fuck de symbiose
33/85
Met het broodmes spelen
32/85
Doorslapen
31/85
Een tweede adopteren
30/85
Tommie
29/85
Spijt
28/85
Geitenkaaslollytestikel
27/85
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/85
Kak
25/85
Koffie-tik in de boekenkast
24/85
De onschuldige gevangene
23/85
Trefbal
22/85
Rania
21/85
Billendoekjes en maïzena
20/85
Floep
19/85
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/85
Zo'n dag
17/85
Het schoolplein
16/85
Een sprongetje
15/85
Niets veranderd
14/85
De helm of niet de helm
13/85
Merci
12/85
Ziek kind
11/85
Op het consultatiebureau
10/85
De diva en de dronkenlap
9/85
Dag huis
8/85
Lekker genieten
7/85
Hondenravotplek
6/85
Mausoleum
5/85
Het universum der verloren objecten
4/85
Vriend K. op de koffie
3/85
Normaal
2/85
Mag ik al bier?
1/85
Hanneke Hendrix

Op het consultatiebureau

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

22-5-2017 11:00

‘Gebruik jij zo’n kar?’ zegt de vrouw naast me.
Ik zit met de dochter op schoot in de wachtkamer van het consultatiebureau. Ik ga graag naar het consultatiebureau. Het geeft me een soort lagere school ‘hier, krijg jij een sticker’-achtige trots als ze zeggen dat de dochter ‘precies op de lijn van de groeicurve zit’ of ‘zo helder reageert op alles’ of wat voor opmerking dan ook die ik als een compliment kan opvatten.
‘Een buggy?’ vraag ik.
‘Ja,’ zegt ze.
‘Ja,’ zeg ik verward.
‘O,’ zegt ze.

Daarna is het stil. De dochter op mijn schoot kijkt me aan. Ik haal mijn schouders naar haar op. De vrouw naast me heeft haar kind aan de borst, een flinke dreumes (wie verzint die vreselijke woorden toch? Is daar een commissie voor? En zo ja: hoe kan ik daar lid van worden?) van een jaar of anderhalf. Zou dat niet pijn doen? Met al die tanden? Ik bedoel, zo met anderhalf kunnen ze toch al aan de biefstuk, toch?
Ik neurie wat. Dat is een zenuwtrek.

‘Dat is niet goed voor de hechting,’ zegt ze, na een tijdje.
Ik denk aan bevallen en inknippen. ‘Wandelen?’ vraag ik.
‘Nee,’ zegt ze. ‘Je kind niet op je lijf dragen.’ ‘O,’ zeg ik. Ik gooide mijn dochter al vanaf haar geboorte in de kinderwagen. Ik heb het wel geprobeerd, maar met mijn apraxie is een draagdoek een moordwapen.
‘Dan ligt zo’n kindje daar, helemaal alleen in deze vreselijk kille wereld. Wordt op verjaardagen zomaar de kamer rondgegeven. Krijgt voedsel uit plastic flessen, gemaakt in fabrieken. Het begrijpt niet wat ‘t overkomt.’
‘Baby’s begrijpen überhaupt niet veel,’ zeg ik. ‘Daar groeien ze doorgaans vanzelf overheen.’
‘Nou, ik hang de opvoedmethode van Alfie Kohn aan,’ zegt ze.
‘O,’ zeg ik.

Ik probeer een beleefde manier te verzinnen om van dit gesprek af te komen, maar helaas kun je hier niet, zoals in de kroeg, even naar het toilet om nooit meer terug te komen.
‘Onvoorwaardelijk ouderschap,’ vervolgt ze. ‘Dat betekent dat je ze niet straft of beloont. Je moet houden van je kindje om wie hij is en niet om wat hij doet. Als Keanu kwaad is en iets kapot maakt, dan moet hij óók voelen dat ik van hem hou. Of als zijn zusje mij slaat, dan moet zij ook weten dat ik haar zie.’ Ze houdt haar wijs- en middelvinger voor haar ogen en beweegt ermee op en neer naar mijn ogen. ‘Zíén,’ zegt ze. ‘Maar ja, dat is heel lastig als je zelf voorwaardelijk bent opgevoed. Toch?’
Ik antwoord op zulke vragen meestal: ‘Daar krijg ik vast uitsluitsel over als ze zesentwintig is en in therapie is gegaan.’
Maar ik zeg niks.

‘Je moet onvoorwaardelijk van je kind houden,’ zegt de vrouw. ‘Dat vergt moed. Heel veel moed.’ Keanu ligt nog steeds aan haar borst, maar lijkt niet veel dorst meer te hebben. Ik knik maar. Dan gaat de deur open. De vrouw naast me staat met veel moeite op en probeert haar tassen te pakken zonder dat haar kind loskoppelt, wat nog een hele klus is met een dreumes (ik háát dat woord) van een kilo of elf. Ik leg de dochter even op haar buik op de grond en help de vrouw met haar tassen en de losgeschoten draagdoek. Als ik weer zit, breekt er achter de deur een gekrijs en getimmer van jewelste uit.
Op de grond knijpt mijn dochter braaf in een knisperboekje. Ik geef haar heel stiekem een kus, zo stiekem dat niemand het ziet. En ik fluister haar in haar oor dat ik heel trots op haar ben. Ook als ze straks niet precies in de groeicurve past.
Dan maar geen sticker.

Meer lezen

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.