Mama
Ziek kind
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Merci
Mama
Het schoolplein
Mama
Zo'n dag
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Een sprongetje
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Hondenravotplek
Mama
Trefbal
Mama
Dag huis
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
De leven
Mama
Moe
Mama
Lekker genieten
Mama
Floep
Mama
Rania
Mama
Fuck de symbiose
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Niets veranderd
Mama

Niets veranderd

Bekijk meer
(14/112)
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/112
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/112
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/112
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/112
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/112
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/112
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/112
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/112
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/112
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/112
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/112
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/112
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/112
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/112
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/112
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/112
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/112
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/112
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/112
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/112
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/112
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/112
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/112
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/112
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/112
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/112
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/112
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/112
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/112
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/112
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/112
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/112
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/112
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/112
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/112
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/112
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/112
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/112
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/112
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/112
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/112
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/112
Column: Importkinderen
70/112
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/112
Column: JA-HAAAAAAAA
68/112
Column: Het wordt beter
67/112
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/112
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/112
Column: Fucking mamafiets
64/112
Column: Ik ben een lafaard
63/112
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/112
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/112
Column: Krijsen om gebak
60/112
Column: Trauma's
59/112
Column: Twee kindjes
58/112
Column: Uit de hemel verschenen
57/112
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/112
Column: Het gangetje
55/112
Column: Daar word je hard van
54/112
Column: Dik maar gelukkig
53/112
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/112
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/112
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/112
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/112
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/112
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/112
Column: Lust ik niet!
46/112
Column: Van snurkenstein
45/112
Column: Liever een meisje
44/112
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/112
De uitgebluste moeder
42/112
Ouwe tang
41/112
De onderkin
40/112
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/112
De kinderverjaardag
38/112
Kotsen over de hoes
37/112
Blut
36/112
De leven
35/112
Moe
34/112
Fuck de symbiose
33/112
Met het broodmes spelen
32/112
Doorslapen
31/112
Een tweede adopteren
30/112
Tommie
29/112
Spijt
28/112
Geitenkaaslollytestikel
27/112
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/112
Kak
25/112
Koffie-tik in de boekenkast
24/112
De onschuldige gevangene
23/112
Trefbal
22/112
Rania
21/112
Billendoekjes en maïzena
20/112
Floep
19/112
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/112
Zo'n dag
17/112
Het schoolplein
16/112
Een sprongetje
15/112
Niets veranderd
14/112
De helm of niet de helm
13/112
Merci
12/112
Ziek kind
11/112
Op het consultatiebureau
10/112
De diva en de dronkenlap
9/112
Dag huis
8/112
Lekker genieten
7/112
Hondenravotplek
6/112
Mausoleum
5/112
Het universum der verloren objecten
4/112
Vriend K. op de koffie
3/112
Normaal
2/112
Mag ik al bier?
1/112

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

19-6-2017 09:00
 

Voor de deur van de zaal waar ik moet voordragen, raak ik aan de praat met het meisje dat naast me staat te roken. Ik rook een sigaretje mee. Ik rook eigenlijk al jaren niet meer, maar op momenten dat ik moet wachten en me, al wachtende, blijk te bevinden tussen allemaal hippe magere studenten van rond de twintig, steek ik graag op.

‘Wat herinnert u zich nog van uw studententijd?’ vraagt ze.
Ik begin te hoesten. ‘U?’ vraag ik.
‘Ja?’ zegt ze.
‘Ik ben pas in 2010 gestopt, hoor,’ zeg ik.

Toen was ik dertig. Dat is helemaal niet lang geleden. Maar zij was natuurlijk pas elf toen ik stopte met studeren. Toen ging zij nét naar de middelbare school en maakte ze zich vooral zorgen over zaken als Penny schoolagenda’s.
‘Ik was vooral moe,’ antwoord ik.
‘En is dat nu anders?’ vraagt ze.
‘Nee,’ zeg ik. ‘Nu ben ik nog steeds moe. Maar goed, ik heb ook net een baby gehad. Dus.’
Het meisje kirt en klapt in haar handen.
Ze zegt: ‘Is het waar? Dat je dan oerkracht krijgt?’
‘Wanneer?’ vraag ik. ‘Als je moe bent?’
‘Als je moeder wordt?’
‘Nee joh, natuurlijk niet,’ zeg ik. ‘Dat is een leugen van mensen die zichzelf iets wijs willen maken om het hoofd boven water te kunnen houden. Er verandert eigenlijk niks: zo ben je moe als student, zo ben je moe als ouder.’
‘O,’ zegt ze teleurgesteld.
‘Tja,’ zeg ik en ik grabbel nog een peuk uit haar pakje.

‘Ik heb nog een vraag die ik altijd aan oude mensen stel,’ zegt ze.
‘Kom maar op,’ zeg ik quasi-vrolijk. ‘Jij gekke meid.’
Ik geef haar een harde boks tegen haar schouder. Ze merkt er niets van. Ze kirt weer.
‘Wat zou je voor advies geven aan een jong iemand?’ Ik denk lang na. Het duurt en het duurt maar. Onderwijl kijkt ze me blij aan.
‘Ga in de kroeg werken,’ zeg ik uiteindelijk.
‘O,’ zegt het meisje teleurgesteld.
Ik ben zelf eigenlijk ook teleurgesteld in mezelf.

De volgende dag laat ik me midden op de dag met veel bombarie op bed vallen, waar mijn man ligt bij te slapen van de nachtdienst.
‘Ik sliep,’ zegt de man. ‘Ik kan er niet meer tegen,’ zeg ik met mijn gezicht in het kussen. ‘Ik wou dat ik nog student was en ik lekker midden op de dag in bed kon liggen stinken en tegen iedereen kon lopen klagen dat ik zo moe was. Wat deed ik toen in godsnaam met mijn tijd? Ik vond altijd dat ik het vreselijk druk had, terwijl ik de halve dag lag in bed lag.’
‘Maar het is nu toch midden op de dag?’ vraagt de man.
‘Ja,’ zeg ik argwanend.
‘En je ligt toch in bed?’ Ik mopper wat.
‘Had je trouwens staan paffen gisteren?’
‘Ik moest wel,’ zeg ik. ‘Ik stond tussen de studenten.’
‘Hm,’ zegt mijn man.
‘Ik ben moe,’ zeg ik, mijn gezicht nog steeds in het kussen.
‘Zie je,’ zegt de man. ‘Er verandert helemaal niets. Jij bent gewoon nog een student. Alleen nu heb je werk dat je moet je doen en een kind, terwijl je eigenlijk in bed wilt liggen. Dat is gewoon hetzelfde als toen. Alle mensen blijven altijd hetzelfde.’
‘Behalve de dochter,’ zeg ik.
‘Ja, oké. Behalve de dochter,’ zegt de man. ‘Maar die is iedere week anders.’
Misschien moest ik toch maar weer eens een baantje in de kroeg gaan zoeken. Maar eerst even die dure kinderdagverblijfuren verspillen aan een gat in de dag slapen. Gewoon, omdat het kan.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.