Mama
Ziek kind
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Merci
Mama
Het schoolplein
Mama
Zo'n dag
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Een sprongetje
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Hondenravotplek
Mama
Trefbal
Mama
Dag huis
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
De leven
Mama
Moe
Mama
Lekker genieten
Mama
Floep
Mama
Rania
Mama
Fuck de symbiose
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Niets veranderd
Mama

Niets veranderd

Bekijk meer
(14/124)
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
124/124
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
123/124
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
122/124
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
121/124
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
120/124
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
119/124
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
118/124
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
117/124
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
116/124
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
115/124
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
114/124
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/124
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/124
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/124
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/124
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/124
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/124
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/124
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/124
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/124
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/124
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/124
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/124
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/124
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/124
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/124
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/124
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/124
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/124
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/124
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/124
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/124
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/124
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/124
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/124
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/124
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/124
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/124
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/124
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/124
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/124
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/124
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/124
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/124
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/124
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/124
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/124
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/124
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/124
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/124
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/124
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/124
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/124
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/124
Column: Importkinderen
70/124
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/124
Column: JA-HAAAAAAAA
68/124
Column: Het wordt beter
67/124
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/124
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/124
Column: Fucking mamafiets
64/124
Column: Ik ben een lafaard
63/124
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/124
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/124
Column: Krijsen om gebak
60/124
Column: Trauma's
59/124
Column: Twee kindjes
58/124
Column: Uit de hemel verschenen
57/124
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/124
Column: Het gangetje
55/124
Column: Daar word je hard van
54/124
Column: Dik maar gelukkig
53/124
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/124
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/124
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/124
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/124
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/124
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/124
Column: Lust ik niet!
46/124
Column: Van snurkenstein
45/124
Column: Liever een meisje
44/124
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/124
De uitgebluste moeder
42/124
Ouwe tang
41/124
De onderkin
40/124
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/124
De kinderverjaardag
38/124
Kotsen over de hoes
37/124
Blut
36/124
De leven
35/124
Moe
34/124
Fuck de symbiose
33/124
Met het broodmes spelen
32/124
Doorslapen
31/124
Een tweede adopteren
30/124
Tommie
29/124
Spijt
28/124
Geitenkaaslollytestikel
27/124
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/124
Kak
25/124
Koffie-tik in de boekenkast
24/124
De onschuldige gevangene
23/124
Trefbal
22/124
Rania
21/124
Billendoekjes en maïzena
20/124
Floep
19/124
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/124
Zo'n dag
17/124
Het schoolplein
16/124
Een sprongetje
15/124
Niets veranderd
14/124
De helm of niet de helm
13/124
Merci
12/124
Ziek kind
11/124
Op het consultatiebureau
10/124
De diva en de dronkenlap
9/124
Dag huis
8/124
Lekker genieten
7/124
Hondenravotplek
6/124
Mausoleum
5/124
Het universum der verloren objecten
4/124
Vriend K. op de koffie
3/124
Normaal
2/124
Mag ik al bier?
1/124

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

19-6-2017 09:00
 

Voor de deur van de zaal waar ik moet voordragen, raak ik aan de praat met het meisje dat naast me staat te roken. Ik rook een sigaretje mee. Ik rook eigenlijk al jaren niet meer, maar op momenten dat ik moet wachten en me, al wachtende, blijk te bevinden tussen allemaal hippe magere studenten van rond de twintig, steek ik graag op.

‘Wat herinnert u zich nog van uw studententijd?’ vraagt ze.
Ik begin te hoesten. ‘U?’ vraag ik.
‘Ja?’ zegt ze.
‘Ik ben pas in 2010 gestopt, hoor,’ zeg ik.

Toen was ik dertig. Dat is helemaal niet lang geleden. Maar zij was natuurlijk pas elf toen ik stopte met studeren. Toen ging zij nét naar de middelbare school en maakte ze zich vooral zorgen over zaken als Penny schoolagenda’s.
‘Ik was vooral moe,’ antwoord ik.
‘En is dat nu anders?’ vraagt ze.
‘Nee,’ zeg ik. ‘Nu ben ik nog steeds moe. Maar goed, ik heb ook net een baby gehad. Dus.’
Het meisje kirt en klapt in haar handen.
Ze zegt: ‘Is het waar? Dat je dan oerkracht krijgt?’
‘Wanneer?’ vraag ik. ‘Als je moe bent?’
‘Als je moeder wordt?’
‘Nee joh, natuurlijk niet,’ zeg ik. ‘Dat is een leugen van mensen die zichzelf iets wijs willen maken om het hoofd boven water te kunnen houden. Er verandert eigenlijk niks: zo ben je moe als student, zo ben je moe als ouder.’
‘O,’ zegt ze teleurgesteld.
‘Tja,’ zeg ik en ik grabbel nog een peuk uit haar pakje.

‘Ik heb nog een vraag die ik altijd aan oude mensen stel,’ zegt ze.
‘Kom maar op,’ zeg ik quasi-vrolijk. ‘Jij gekke meid.’
Ik geef haar een harde boks tegen haar schouder. Ze merkt er niets van. Ze kirt weer.
‘Wat zou je voor advies geven aan een jong iemand?’ Ik denk lang na. Het duurt en het duurt maar. Onderwijl kijkt ze me blij aan.
‘Ga in de kroeg werken,’ zeg ik uiteindelijk.
‘O,’ zegt het meisje teleurgesteld.
Ik ben zelf eigenlijk ook teleurgesteld in mezelf.

De volgende dag laat ik me midden op de dag met veel bombarie op bed vallen, waar mijn man ligt bij te slapen van de nachtdienst.
‘Ik sliep,’ zegt de man. ‘Ik kan er niet meer tegen,’ zeg ik met mijn gezicht in het kussen. ‘Ik wou dat ik nog student was en ik lekker midden op de dag in bed kon liggen stinken en tegen iedereen kon lopen klagen dat ik zo moe was. Wat deed ik toen in godsnaam met mijn tijd? Ik vond altijd dat ik het vreselijk druk had, terwijl ik de halve dag lag in bed lag.’
‘Maar het is nu toch midden op de dag?’ vraagt de man.
‘Ja,’ zeg ik argwanend.
‘En je ligt toch in bed?’ Ik mopper wat.
‘Had je trouwens staan paffen gisteren?’
‘Ik moest wel,’ zeg ik. ‘Ik stond tussen de studenten.’
‘Hm,’ zegt mijn man.
‘Ik ben moe,’ zeg ik, mijn gezicht nog steeds in het kussen.
‘Zie je,’ zegt de man. ‘Er verandert helemaal niets. Jij bent gewoon nog een student. Alleen nu heb je werk dat je moet je doen en een kind, terwijl je eigenlijk in bed wilt liggen. Dat is gewoon hetzelfde als toen. Alle mensen blijven altijd hetzelfde.’
‘Behalve de dochter,’ zeg ik.
‘Ja, oké. Behalve de dochter,’ zegt de man. ‘Maar die is iedere week anders.’
Misschien moest ik toch maar weer eens een baantje in de kroeg gaan zoeken. Maar eerst even die dure kinderdagverblijfuren verspillen aan een gat in de dag slapen. Gewoon, omdat het kan.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.