Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
De onderkin
Mama
Ziek kind
Mama
Een sprongetje
Mama
Ouwe tang
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
Merci
Mama
Fuck de symbiose
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
Zo'n dag
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama

Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'

Bekijk meer
(50/107)
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/107
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/107
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/107
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/107
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/107
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/107
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/107
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/107
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/107
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/107
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/107
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/107
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/107
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/107
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/107
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/107
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/107
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/107
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/107
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/107
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/107
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/107
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/107
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/107
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/107
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/107
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/107
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/107
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/107
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/107
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/107
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/107
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/107
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/107
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/107
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/107
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/107
Column: Importkinderen
70/107
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/107
Column: JA-HAAAAAAAA
68/107
Column: Het wordt beter
67/107
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/107
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/107
Column: Fucking mamafiets
64/107
Column: Ik ben een lafaard
63/107
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/107
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/107
Column: Krijsen om gebak
60/107
Column: Trauma's
59/107
Column: Twee kindjes
58/107
Column: Uit de hemel verschenen
57/107
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/107
Column: Het gangetje
55/107
Column: Daar word je hard van
54/107
Column: Dik maar gelukkig
53/107
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/107
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/107
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/107
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/107
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/107
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/107
Column: Lust ik niet!
46/107
Column: Van snurkenstein
45/107
Column: Liever een meisje
44/107
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/107
De uitgebluste moeder
42/107
Ouwe tang
41/107
De onderkin
40/107
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/107
De kinderverjaardag
38/107
Kotsen over de hoes
37/107
Blut
36/107
De leven
35/107
Moe
34/107
Fuck de symbiose
33/107
Met het broodmes spelen
32/107
Doorslapen
31/107
Een tweede adopteren
30/107
Tommie
29/107
Spijt
28/107
Geitenkaaslollytestikel
27/107
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/107
Kak
25/107
Koffie-tik in de boekenkast
24/107
De onschuldige gevangene
23/107
Trefbal
22/107
Rania
21/107
Billendoekjes en maïzena
20/107
Floep
19/107
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/107
Zo'n dag
17/107
Het schoolplein
16/107
Een sprongetje
15/107
Niets veranderd
14/107
De helm of niet de helm
13/107
Merci
12/107
Ziek kind
11/107
Op het consultatiebureau
10/107
De diva en de dronkenlap
9/107
Dag huis
8/107
Lekker genieten
7/107
Hondenravotplek
6/107
Mausoleum
5/107
Het universum der verloren objecten
4/107
Vriend K. op de koffie
3/107
Normaal
2/107
Mag ik al bier?
1/107

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt

26-2-2018 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Moet je daar niks van zeggen?’ vraagt de moeder van een jeugdvriendin - laat ik haar Lenie noemen - die een dorp verderop is komen wonen en op de late koffie is gekomen. 

Het is bijna etenstijd en ik heb de dochter alvast achter haar sla gezet. Heb ik ooit ergens in een matig Frans opvoedboek gelezen, geschreven door een Amerikaan die in Frankrijk woonde. ‘De Fransen eten altijd als voorgerecht een salade,’ stond er, alsof het iets enorm exotisch was. Maar om eerlijk te zijn werkt het bij de dochter best goed. Buiten het feit dat ze erg veel met haar eten speelt - en vervolgens met die sausvingers de gordijnen grijpt - eet ze doorgaans haar bakje sla helemaal leeg. De dochter heeft vandaag wortelsalade. Ze houdt van wortelsalade. Ze slaat erin.

Lees meer: 'Wat zit haar haar leuk!' Het blijkt stroop te zijn

‘Zo leren ze het,’ zeg ik.

Lenie kijkt bedenkelijk.
‘Weet je het zeker?’ vraagt ze.
‘Nee,’ zeg ik.

Ik weet tegenwoordig helemaal niets meer zeker, wat best een probleem is, want tegen de tijd dat ik in een situatie heb bedacht die handig is qua opvoeden, heeft de dochter al tien minuten de kachel met me aangemaakt. Op de radio hoorde ik vandaag iemand zeggen dat mensen zonder kinderen altijd veel beter kunnen omschrijven wat voor ouder ze willen zijn dan mensen met kinderen: een strenge ouder, een consequente ouder, een invoelende ouder, noem maar op. Maar als je eenmaal een kind hebt, merk je dat je helemaal niet zoveel te willen hebt. 

De dochter gooit een hand wortelsalade op de grond.
‘Ja, maar corrigeer je haar niet?’ zegt Lenie.
Ik haat het als mensen meningen in een vraag verpakken.
‘Jawel,’ zeg ik. ‘Maar nu mag ze het al. Als ik dan nu ineens zeg dat het niet mag, dan snapt ze er helemaal niks meer van. En dan lust ze straks niks meer.’
Ik weet ook niet of ik echt bedoel wat ik zeg. 

‘Dat lusten van tegenwoordig. Ik kan me helemaal niet herinneren dat jullie vroeger allemaal niks lustten. Ja, die ene, hoe heet ze ook alweer, die zo verwend werd, die lustte niks. Maar jullie aten allemaal gewoon alles en netjes met mes en vork. Echt hoor.’
‘Hoe deden jullie dat dan?’ vraag ik.
‘Gewoon,’ zegt ze. ‘Dwingen.’
Ik lach hardop.
‘Dat werkt niet bij haar,’ zeg ik. ‘Echt niet.’
‘Nou, dat zullen we nog wel eens zien,’ roept ze. ‘Ga jij netjes eten? Netjes doen? Gewoon met het vorkje in het mondje?’

De dochter kijkt haar strak aan en laat onderwijl een handje wortel op tafel vallen. Lenie probeert de vork van de dochter af te pakken. De dochter grijpt haar vork stevig beet.
‘Hier met die vork!’ bijt Lenie de dochter toe. Maar de dochter laat niet aan haar vork zitten, door niemand niet. Het gaat razendsnel. Lenie probeert de vingertjes van de dochter van de vork te krijgen, terwijl de dochter gilt en trekt en duwt en roept. Omdat ze de vork niet loskrijgt schept ze maar - met de hand van de dochter nog aan de vork - wat salade op de vork. Als confetti sproeit de peen julienne in het rond. De dochter kronkelt en draait en Lenie wurmt en wurmt en geen flinter wortel komt binnen. Natuurlijk niet.

‘Jouw dochter kan helemaal niet met eten omgaan!’ roept Lenie. ‘Stoute meid! Stoute meid!’
‘Hé!’ roep ik kwaad. Ik geef Lenie een duw en trek haar hand van mijn dochter af. Lenie staat op van haar stoel. De stoel valt om. Het is stil. Dan werpt de dochter een hele hand natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet. Daarna is weer even stil. De klok tikt. Buiten koert een duif.

‘Volgens mij kan ze juist heel doelgericht met eten omgaan,’ zeg ik, na een tijdje.
‘Dit heb ik nog nooit meegemaakt,’ briest Lenie. Ze klopt haar tiet af, pakt haar tas en beent de deur uit.
De dochter zwaait.
‘Dàààh,’ zegt ze.
‘Dàààg!’ zeg ik.
De dochter neemt met de vork een grote hap.
‘Goed zo!’ roep ik.
De dochter kijkt trots.
Ik ook.
En Lenie zien we voorlopig niet meer terug.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.