Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Fuck de symbiose
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Merci
Mama
Een tweede adopteren
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Het schoolplein
Mama
Blut
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
Ouwe tang
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama

Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'

Bekijk meer
(50/124)
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
124/124
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
123/124
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
122/124
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
121/124
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
120/124
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
119/124
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
118/124
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
117/124
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
116/124
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
115/124
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
114/124
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
113/124
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
112/124
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
111/124
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
110/124
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
109/124
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
108/124
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
107/124
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
106/124
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
105/124
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
104/124
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
103/124
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
102/124
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
101/124
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
100/124
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
99/124
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
98/124
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
97/124
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
96/124
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
95/124
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
94/124
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
93/124
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
92/124
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
91/124
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
90/124
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
89/124
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
88/124
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
87/124
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
86/124
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
85/124
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
84/124
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
83/124
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
82/124
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
81/124
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
80/124
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
79/124
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
78/124
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
77/124
Hanneke Hendrix: Kansarm
76/124
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
75/124
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
74/124
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
73/124
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
72/124
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
71/124
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
70/124
Column: Importkinderen
69/124
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
68/124
Column: JA-HAAAAAAAA
67/124
Column: Het wordt beter
66/124
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/124
Column: Fucking mamafiets
64/124
Column: Ik ben een lafaard
63/124
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/124
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/124
Column: Krijsen om gebak
60/124
Column: Trauma's
59/124
Column: Twee kindjes
58/124
Column: Uit de hemel verschenen
57/124
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/124
Column: Het gangetje
55/124
Column: Daar word je hard van
54/124
Column: Dik maar gelukkig
53/124
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/124
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/124
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/124
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/124
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/124
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/124
Column: Lust ik niet!
46/124
Column: Van snurkenstein
45/124
Column: Liever een meisje
44/124
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/124
De uitgebluste moeder
42/124
Ouwe tang
41/124
De onderkin
40/124
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/124
De kinderverjaardag
38/124
Kotsen over de hoes
37/124
Blut
36/124
De leven
35/124
Moe
34/124
Fuck de symbiose
33/124
Met het broodmes spelen
32/124
Doorslapen
31/124
Een tweede adopteren
30/124
Tommie
29/124
Spijt
28/124
Geitenkaaslollytestikel
27/124
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/124
Kak
25/124
Koffie-tik in de boekenkast
24/124
De onschuldige gevangene
23/124
Trefbal
22/124
Rania
21/124
Billendoekjes en maïzena
20/124
Floep
19/124
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/124
Zo'n dag
17/124
Het schoolplein
16/124
Een sprongetje
15/124
Niets veranderd
14/124
De helm of niet de helm
13/124
Merci
12/124
Ziek kind
11/124
Op het consultatiebureau
10/124
De diva en de dronkenlap
9/124
Dag huis
8/124
Lekker genieten
7/124
Hondenravotplek
6/124
Mausoleum
5/124
Het universum der verloren objecten
4/124
Vriend K. op de koffie
3/124
Normaal
2/124
Mag ik al bier?
1/124

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt

26-2-2018 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Moet je daar niks van zeggen?’ vraagt de moeder van een jeugdvriendin - laat ik haar Lenie noemen - die een dorp verderop is komen wonen en op de late koffie is gekomen. 

Het is bijna etenstijd en ik heb de dochter alvast achter haar sla gezet. Heb ik ooit ergens in een matig Frans opvoedboek gelezen, geschreven door een Amerikaan die in Frankrijk woonde. ‘De Fransen eten altijd als voorgerecht een salade,’ stond er, alsof het iets enorm exotisch was. Maar om eerlijk te zijn werkt het bij de dochter best goed. Buiten het feit dat ze erg veel met haar eten speelt - en vervolgens met die sausvingers de gordijnen grijpt - eet ze doorgaans haar bakje sla helemaal leeg. De dochter heeft vandaag wortelsalade. Ze houdt van wortelsalade. Ze slaat erin.

Lees meer: 'Wat zit haar haar leuk!' Het blijkt stroop te zijn

‘Zo leren ze het,’ zeg ik.

Lenie kijkt bedenkelijk.
‘Weet je het zeker?’ vraagt ze.
‘Nee,’ zeg ik.

Ik weet tegenwoordig helemaal niets meer zeker, wat best een probleem is, want tegen de tijd dat ik in een situatie heb bedacht die handig is qua opvoeden, heeft de dochter al tien minuten de kachel met me aangemaakt. Op de radio hoorde ik vandaag iemand zeggen dat mensen zonder kinderen altijd veel beter kunnen omschrijven wat voor ouder ze willen zijn dan mensen met kinderen: een strenge ouder, een consequente ouder, een invoelende ouder, noem maar op. Maar als je eenmaal een kind hebt, merk je dat je helemaal niet zoveel te willen hebt. 

De dochter gooit een hand wortelsalade op de grond.
‘Ja, maar corrigeer je haar niet?’ zegt Lenie.
Ik haat het als mensen meningen in een vraag verpakken.
‘Jawel,’ zeg ik. ‘Maar nu mag ze het al. Als ik dan nu ineens zeg dat het niet mag, dan snapt ze er helemaal niks meer van. En dan lust ze straks niks meer.’
Ik weet ook niet of ik echt bedoel wat ik zeg. 

‘Dat lusten van tegenwoordig. Ik kan me helemaal niet herinneren dat jullie vroeger allemaal niks lustten. Ja, die ene, hoe heet ze ook alweer, die zo verwend werd, die lustte niks. Maar jullie aten allemaal gewoon alles en netjes met mes en vork. Echt hoor.’
‘Hoe deden jullie dat dan?’ vraag ik.
‘Gewoon,’ zegt ze. ‘Dwingen.’
Ik lach hardop.
‘Dat werkt niet bij haar,’ zeg ik. ‘Echt niet.’
‘Nou, dat zullen we nog wel eens zien,’ roept ze. ‘Ga jij netjes eten? Netjes doen? Gewoon met het vorkje in het mondje?’

De dochter kijkt haar strak aan en laat onderwijl een handje wortel op tafel vallen. Lenie probeert de vork van de dochter af te pakken. De dochter grijpt haar vork stevig beet.
‘Hier met die vork!’ bijt Lenie de dochter toe. Maar de dochter laat niet aan haar vork zitten, door niemand niet. Het gaat razendsnel. Lenie probeert de vingertjes van de dochter van de vork te krijgen, terwijl de dochter gilt en trekt en duwt en roept. Omdat ze de vork niet loskrijgt schept ze maar - met de hand van de dochter nog aan de vork - wat salade op de vork. Als confetti sproeit de peen julienne in het rond. De dochter kronkelt en draait en Lenie wurmt en wurmt en geen flinter wortel komt binnen. Natuurlijk niet.

‘Jouw dochter kan helemaal niet met eten omgaan!’ roept Lenie. ‘Stoute meid! Stoute meid!’
‘Hé!’ roep ik kwaad. Ik geef Lenie een duw en trek haar hand van mijn dochter af. Lenie staat op van haar stoel. De stoel valt om. Het is stil. Dan werpt de dochter een hele hand natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet. Daarna is weer even stil. De klok tikt. Buiten koert een duif.

‘Volgens mij kan ze juist heel doelgericht met eten omgaan,’ zeg ik, na een tijdje.
‘Dit heb ik nog nooit meegemaakt,’ briest Lenie. Ze klopt haar tiet af, pakt haar tas en beent de deur uit.
De dochter zwaait.
‘Dàààh,’ zegt ze.
‘Dàààg!’ zeg ik.
De dochter neemt met de vork een grote hap.
‘Goed zo!’ roep ik.
De dochter kijkt trots.
Ik ook.
En Lenie zien we voorlopig niet meer terug.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.