Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
De helm of niet de helm
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
Merci
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
Ziek kind
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Ouwe tang
Mama
Het schoolplein
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
De onderkin
Mama
De kinderverjaardag
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: Liever een meisje
Mama

Column: Liever een meisje

Bekijk meer
(44/118)
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
118/118
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
117/118
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
116/118
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
115/118
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
114/118
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/118
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/118
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/118
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/118
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/118
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/118
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/118
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/118
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/118
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/118
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/118
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/118
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/118
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/118
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/118
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/118
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/118
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/118
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/118
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/118
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/118
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/118
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/118
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/118
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/118
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/118
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/118
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/118
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/118
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/118
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/118
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/118
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/118
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/118
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/118
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/118
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/118
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/118
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/118
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/118
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/118
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/118
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/118
Column: Importkinderen
70/118
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/118
Column: JA-HAAAAAAAA
68/118
Column: Het wordt beter
67/118
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/118
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/118
Column: Fucking mamafiets
64/118
Column: Ik ben een lafaard
63/118
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/118
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/118
Column: Krijsen om gebak
60/118
Column: Trauma's
59/118
Column: Twee kindjes
58/118
Column: Uit de hemel verschenen
57/118
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/118
Column: Het gangetje
55/118
Column: Daar word je hard van
54/118
Column: Dik maar gelukkig
53/118
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/118
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/118
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/118
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/118
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/118
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/118
Column: Lust ik niet!
46/118
Column: Van snurkenstein
45/118
Column: Liever een meisje
44/118
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/118
De uitgebluste moeder
42/118
Ouwe tang
41/118
De onderkin
40/118
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/118
De kinderverjaardag
38/118
Kotsen over de hoes
37/118
Blut
36/118
De leven
35/118
Moe
34/118
Fuck de symbiose
33/118
Met het broodmes spelen
32/118
Doorslapen
31/118
Een tweede adopteren
30/118
Tommie
29/118
Spijt
28/118
Geitenkaaslollytestikel
27/118
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/118
Kak
25/118
Koffie-tik in de boekenkast
24/118
De onschuldige gevangene
23/118
Trefbal
22/118
Rania
21/118
Billendoekjes en maïzena
20/118
Floep
19/118
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/118
Zo'n dag
17/118
Het schoolplein
16/118
Een sprongetje
15/118
Niets veranderd
14/118
De helm of niet de helm
13/118
Merci
12/118
Ziek kind
11/118
Op het consultatiebureau
10/118
De diva en de dronkenlap
9/118
Dag huis
8/118
Lekker genieten
7/118
Hondenravotplek
6/118
Mausoleum
5/118
Het universum der verloren objecten
4/118
Vriend K. op de koffie
3/118
Normaal
2/118
Mag ik al bier?
1/118

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

15-1-2018 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Heeft u ook iets zoutloos?’ vraagt vriendin D. ‘Hè?’ zegt de mimiekloze jongen, die onze bestelling opneemt. ‘Iets zonder zout.’ ‘We hebben nog Bircher muesli,’ zegt de jongen verveeld. ‘Wat is dat?’ vraag ik. De jongen zucht. ‘Muesli die ze een nacht in de yoghurt hebben laten staan.’ ‘Doe maar de salade, dan,’ zegt ze. ‘Zonder dressing en zonder zout en laat die kaas ook maar weg.’ Ik bestel een tosti. De mimiekloze jongen loopt weg. 

‘Zoutloos eten,’ zeg ik. ‘Is dat vanwege de zwangerschap?’
D. is even stil.
‘Je zult het wel weer stom vinden, ik bedoel, rollen met je ogen is waarvoor jij hier op deez’ aard bent neergezet, maar goed: ik wil een meisje. We hebben al een jongen, heel fijn, maar ik wil gewoon echt liever een meisje.’
‘O,’ zeg ik.
‘Ja,’ zegt ze.
‘En dan moet je stoppen met zout?’
‘En beginnen met zuivel.’
‘Maar geen kaas.’
‘Nee, geen kaas. Alleen zo heb je 80% meer kans op een meisje. Is wetenschappelijk bewezen.’
‘Goh,’ zeg ik.
D. kijkt me streng aan.
‘Ik vind er niks van!’ roep ik.
‘Ik heb altijd al een meisje gewild. Altijd. Mijn zoon is de leukste, hoor, maar toch… Toen jij een dochter had gekregen was ik stikjaloers.’
‘Wat een onzin,’ zeg ik.
‘Jouw zoon is een hartstikke leuk kind! Je moet juist blij met hem zijn!’
‘Ik zei toch dat jij er wat van zou vinden! Maar het heet gender disappointment. En ik heb dat! Er stond vorige week een stuk over in de krant. Het is een taboe, maar ik ga me er niet meer voor schamen! Ik hou van Jesse, echt. Maar ik krijg het zo benauwd bij het idee dat ik nooit zal weten hoe het is om moeder van een meisje te zijn.’

Ik denk na. Ik heb nooit een voorkeur voor een geslacht gehad, dat interesseert me nou werkelijk niet. Ik kreeg pas problemen toen de dochter er eenmaal was. Toen ik ineens ten volle besefte dat ik het komende decennium nooit meer alleen kan doen waar ik zelf zin in heb. En dat wist ik heus wel van tevoren, maar achteraf bezien kon ik me er toch niks bij voorstellen. Ik schaamde me ervoor. Jaren in de medische molen gezeten en nou had ik er eindelijk eentje en was ik teleurgesteld. Ondankbaar kreng dat ik was.

‘Ik snap het wel,’ zeg ik.
‘Maar wat doe je nou als het weer een jongen wordt?’ 
D. haalt haar schouders op.
‘Dan komt het ook wel weer goed. Jij wil er toch ooit ook nog wel eentje bij?’
‘Als dat zomaar lukt,’ zeg ik.
‘Misschien ben je dan ook wel weer zo in paniek. Iedereen die aan kinderen begint is toch eigenlijk gek? Ik bedoel: als je erover nadenkt.’ 

Ze heeft gelijk. Nadenken heeft niet zoveel zin, want mensen zijn nu eenmaal het merendeel van de tijd niet redelijk. Mensen hebben allerlei gevoelens en die springen je op de nek als wilde katten. Ze klauwen zich vast en laten je niet meer los. Er valt gewoon niet zoveel tegen te doen.
‘Hoe is de sla?’ vraag ik.
‘Meh,’ zegt D.
Ik geef haar een halve tosti.
‘Hier,’ zeg ik. ‘Niet teveel over nadenken.’ 

Misschien is dat het wel; gaat het krijgen van kinderen nu eenmaal altijd met allerlei onlogische gevoelens en angsten gepaard, waar je niks over mag zeggen en van mag vinden, anders komt iedereen erachter dat je ondankbaar bent.
D. laat de salade staan.
Ook dat is ondankbaar.
Maar dat maakt voor vandaag nu net even helemaal niks uit.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.