Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Niets veranderd
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Doorslapen
Mama
Blut
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Fuck de symbiose
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Ziek kind
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Een tweede adopteren
Mama
Het schoolplein
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Kotsen over de hoes
Mama

Kotsen over de hoes

Bekijk meer
(37/118)
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
118/118
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
117/118
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
116/118
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
115/118
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
114/118
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/118
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/118
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/118
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/118
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/118
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/118
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/118
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/118
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/118
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/118
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/118
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/118
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/118
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/118
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/118
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/118
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/118
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/118
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/118
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/118
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/118
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/118
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/118
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/118
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/118
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/118
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/118
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/118
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/118
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/118
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/118
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/118
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/118
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/118
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/118
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/118
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/118
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/118
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/118
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/118
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/118
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/118
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/118
Column: Importkinderen
70/118
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/118
Column: JA-HAAAAAAAA
68/118
Column: Het wordt beter
67/118
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/118
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/118
Column: Fucking mamafiets
64/118
Column: Ik ben een lafaard
63/118
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/118
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/118
Column: Krijsen om gebak
60/118
Column: Trauma's
59/118
Column: Twee kindjes
58/118
Column: Uit de hemel verschenen
57/118
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/118
Column: Het gangetje
55/118
Column: Daar word je hard van
54/118
Column: Dik maar gelukkig
53/118
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/118
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/118
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/118
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/118
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/118
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/118
Column: Lust ik niet!
46/118
Column: Van snurkenstein
45/118
Column: Liever een meisje
44/118
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/118
De uitgebluste moeder
42/118
Ouwe tang
41/118
De onderkin
40/118
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/118
De kinderverjaardag
38/118
Kotsen over de hoes
37/118
Blut
36/118
De leven
35/118
Moe
34/118
Fuck de symbiose
33/118
Met het broodmes spelen
32/118
Doorslapen
31/118
Een tweede adopteren
30/118
Tommie
29/118
Spijt
28/118
Geitenkaaslollytestikel
27/118
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/118
Kak
25/118
Koffie-tik in de boekenkast
24/118
De onschuldige gevangene
23/118
Trefbal
22/118
Rania
21/118
Billendoekjes en maïzena
20/118
Floep
19/118
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/118
Zo'n dag
17/118
Het schoolplein
16/118
Een sprongetje
15/118
Niets veranderd
14/118
De helm of niet de helm
13/118
Merci
12/118
Ziek kind
11/118
Op het consultatiebureau
10/118
De diva en de dronkenlap
9/118
Dag huis
8/118
Lekker genieten
7/118
Hondenravotplek
6/118
Mausoleum
5/118
Het universum der verloren objecten
4/118
Vriend K. op de koffie
3/118
Normaal
2/118
Mag ik al bier?
1/118

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

27-11-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘En nu ben ik doorweekt,’ roep ik door de krakkemikkige headset de telefoon in. Ik sta met de dochter in de file voor de tunnel, de stad in. Nu is in de file staan überhaupt niet leuk, vooral daar ik al een half uur te laat ben bij het kinderdagverblijf en derhalve ook al een kwartier te laat op mijn afspraak kom. De dochter huilt.

Ik heb de beste vriend aan de telefoon.
‘In de stromende regen moest ik de kinderstoel vastzetten, wat op zich al een militaire actie was, en toen schoot een riem los.’
‘Welke riem?’
‘Haar schouderriem.’
‘Van die dure autostoel? Schoot de riem los?’
‘Ja.’
‘O.’
‘En die kreeg ik weer vast.’
‘Ah. En waar was de dochter?’
‘De dochter zat op de voorstoel.’
‘O.’
‘Nou ja. Onder de voorstoel. Onder het stuur. Daar was ze onder gekropen. Tussen de pedalen.’
Er klinkt een zucht.
‘En toen?’
‘Toen moest ik haar eronderuit vissen, wat ze niet wilde, en haar door de regen naar de andere deur sleuren om haar in de stoel te zetten. Maar toen zat de hoes verstrikt.’
‘Ah.’
‘En de dochter maar gillen.’
‘Ja, natuurlijk.’
‘En toen kreeg ik die riem niet meer los.’
‘Want veiligheidsstoel?’
‘Want veiligheidsstoel. Ondertussen was mijn reet helemaal zeiknat van de regen. Mijn oor piepte, van het geschreeuw. Echt recht in mijn oor. Ik dacht: ik kan haar weer terugzetten onder het stuur en de boel weer loshalen.’
Ik ben even stil.
‘Maar dat heb ik niet gedaan. Ik ben naar binnen gerend, ik heb een schaar gepakt en ik heb die hele klotehoes er godverdomme gewoon afgeknipt. Mij zullen ze niet krijgen. Kuthoezen! Niks heb je aan die krengen! Altijd overal vanaf zakken, altijd er net niet zitten als je kind moet kotsen, want ze kotsen NOOIT OVER DE HOES. Toch? Nou? Ze kotsen toch nooit over de hoes?!’
‘Nee, ze kotsen ook nooit over de hoes, maar altijd over iets nieuws. Zonder hoes.’
‘Juist. Teringlijers. Ik heb dat ding gewoon losgeknipt en in de achterbak gepleurd.’
Het is even stil.

De mensen die passeren op straat lijken net acteurs, die ingehuurd zijn om een toneelstukje op te voeren, speciaal voor mij. Twee heren in pak met aktetas die afscheid nemen. Je kunt zo zien dat eentje hoger in rang is. Ze schudden elkaar de hand, waarna de strakke in één rechte lijn naar zijn auto loopt en de achterklep opent. De ander draait een keer om zijn as voordat hij zich herinnert waar hij geparkeerd stond. Daarna loopt hij het beeld uit, als een lemming.

‘Hallo?’ zegt mijn beste vriend. ‘Ben je daar nog? Gaat alles goed? Ik hoorde even alleen maar gehuil.’
‘Ja, sorry,’ zeg ik.
Het is weer even stil.
‘En net moest ik remmen en toen zat die schijtstoel nog steeds niet goed en toen schoot ze een stuk naar voren. Ze is geschrokken.’

Ik aai over haar voetje. De beste vriend moet ophangen. Ik kijk naar de lege parkeerplaats naast mijn auto, die wel van de lemming geweest moet zijn. Er toeteren mensen voor me naar iets, of iemand die alles blokkeert. De dochter haat de autostoel. Ik kijk naar haar.
‘Fuck it,’ zeg ik.
Ik parkeer de auto. Ik gris de kinderwagen uit de achterbak, werp de regenhoes eroverheen, vis de dochter uit de auto en zet haar in de stoel. De regen is heerlijk op mijn gezicht en ratelt op de hoes. De dochter begint te zingen. Dan maar nog later en nog zeiknatter. Alles beter dan file en kloterige autostoelen.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.