Hanneke Hendrix
Zo'n dag
Hanneke Hendrix
De diva en de dronkenlap
Hanneke Hendrix
Het schoolplein
Hanneke Hendrix
Met het broodmes spelen
Hanneke Hendrix
Doorslapen
Hanneke Hendrix
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Hanneke Hendrix
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Hanneke Hendrix
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Hanneke Hendrix
Een tweede adopteren
Hanneke Hendrix
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Hanneke Hendrix
Blut
Hanneke Hendrix
Een sprongetje
Hanneke Hendrix
Merci
Hanneke Hendrix
Ziek kind
Hanneke Hendrix
De leven
Hanneke Hendrix
Column: Lust ik niet!
Hanneke Hendrix
Moe
Hanneke Hendrix
De helm of niet de helm
Hanneke Hendrix
Niets veranderd
Hanneke Hendrix
Fuck de symbiose
Hanneke Hendrix
Op het consultatiebureau
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Kotsen over de hoes
Bekijk alle video's
(37/85)
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/85
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/85
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/85
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/85
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/85
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/85
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/85
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/85
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/85
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/85
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/85
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/85
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/85
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/85
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/85
Column: Importkinderen
70/85
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/85
Column: JA-HAAAAAAAA
68/85
Column: Het wordt beter
67/85
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/85
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/85
Column: Fucking mamafiets
64/85
Column: Ik ben een lafaard
63/85
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/85
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/85
Column: Krijsen om gebak
60/85
Column: Trauma's
59/85
Column: Twee kindjes
58/85
Column: Uit de hemel verschenen
57/85
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/85
Column: Het gangetje
55/85
Column: Daar word je hard van
54/85
Column: Dik maar gelukkig
53/85
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/85
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/85
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/85
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/85
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/85
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/85
Column: Lust ik niet!
46/85
Column: Van snurkenstein
45/85
Column: Liever een meisje
44/85
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/85
De uitgebluste moeder
42/85
Ouwe tang
41/85
De onderkin
40/85
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/85
De kinderverjaardag
38/85
Kotsen over de hoes
37/85
Blut
36/85
De leven
35/85
Moe
34/85
Fuck de symbiose
33/85
Met het broodmes spelen
32/85
Doorslapen
31/85
Een tweede adopteren
30/85
Tommie
29/85
Spijt
28/85
Geitenkaaslollytestikel
27/85
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/85
Kak
25/85
Koffie-tik in de boekenkast
24/85
De onschuldige gevangene
23/85
Trefbal
22/85
Rania
21/85
Billendoekjes en maïzena
20/85
Floep
19/85
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/85
Zo'n dag
17/85
Het schoolplein
16/85
Een sprongetje
15/85
Niets veranderd
14/85
De helm of niet de helm
13/85
Merci
12/85
Ziek kind
11/85
Op het consultatiebureau
10/85
De diva en de dronkenlap
9/85
Dag huis
8/85
Lekker genieten
7/85
Hondenravotplek
6/85
Mausoleum
5/85
Het universum der verloren objecten
4/85
Vriend K. op de koffie
3/85
Normaal
2/85
Mag ik al bier?
1/85
Hanneke Hendrix

Kotsen over de hoes

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

27-11-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘En nu ben ik doorweekt,’ roep ik door de krakkemikkige headset de telefoon in. Ik sta met de dochter in de file voor de tunnel, de stad in. Nu is in de file staan überhaupt niet leuk, vooral daar ik al een half uur te laat ben bij het kinderdagverblijf en derhalve ook al een kwartier te laat op mijn afspraak kom. De dochter huilt.

Ik heb de beste vriend aan de telefoon.
‘In de stromende regen moest ik de kinderstoel vastzetten, wat op zich al een militaire actie was, en toen schoot een riem los.’
‘Welke riem?’
‘Haar schouderriem.’
‘Van die dure autostoel? Schoot de riem los?’
‘Ja.’
‘O.’
‘En die kreeg ik weer vast.’
‘Ah. En waar was de dochter?’
‘De dochter zat op de voorstoel.’
‘O.’
‘Nou ja. Onder de voorstoel. Onder het stuur. Daar was ze onder gekropen. Tussen de pedalen.’
Er klinkt een zucht.
‘En toen?’
‘Toen moest ik haar eronderuit vissen, wat ze niet wilde, en haar door de regen naar de andere deur sleuren om haar in de stoel te zetten. Maar toen zat de hoes verstrikt.’
‘Ah.’
‘En de dochter maar gillen.’
‘Ja, natuurlijk.’
‘En toen kreeg ik die riem niet meer los.’
‘Want veiligheidsstoel?’
‘Want veiligheidsstoel. Ondertussen was mijn reet helemaal zeiknat van de regen. Mijn oor piepte, van het geschreeuw. Echt recht in mijn oor. Ik dacht: ik kan haar weer terugzetten onder het stuur en de boel weer loshalen.’
Ik ben even stil.
‘Maar dat heb ik niet gedaan. Ik ben naar binnen gerend, ik heb een schaar gepakt en ik heb die hele klotehoes er godverdomme gewoon afgeknipt. Mij zullen ze niet krijgen. Kuthoezen! Niks heb je aan die krengen! Altijd overal vanaf zakken, altijd er net niet zitten als je kind moet kotsen, want ze kotsen NOOIT OVER DE HOES. Toch? Nou? Ze kotsen toch nooit over de hoes?!’
‘Nee, ze kotsen ook nooit over de hoes, maar altijd over iets nieuws. Zonder hoes.’
‘Juist. Teringlijers. Ik heb dat ding gewoon losgeknipt en in de achterbak gepleurd.’
Het is even stil.

De mensen die passeren op straat lijken net acteurs, die ingehuurd zijn om een toneelstukje op te voeren, speciaal voor mij. Twee heren in pak met aktetas die afscheid nemen. Je kunt zo zien dat eentje hoger in rang is. Ze schudden elkaar de hand, waarna de strakke in één rechte lijn naar zijn auto loopt en de achterklep opent. De ander draait een keer om zijn as voordat hij zich herinnert waar hij geparkeerd stond. Daarna loopt hij het beeld uit, als een lemming.

‘Hallo?’ zegt mijn beste vriend. ‘Ben je daar nog? Gaat alles goed? Ik hoorde even alleen maar gehuil.’
‘Ja, sorry,’ zeg ik.
Het is weer even stil.
‘En net moest ik remmen en toen zat die schijtstoel nog steeds niet goed en toen schoot ze een stuk naar voren. Ze is geschrokken.’

Ik aai over haar voetje. De beste vriend moet ophangen. Ik kijk naar de lege parkeerplaats naast mijn auto, die wel van de lemming geweest moet zijn. Er toeteren mensen voor me naar iets, of iemand die alles blokkeert. De dochter haat de autostoel. Ik kijk naar haar.
‘Fuck it,’ zeg ik.
Ik parkeer de auto. Ik gris de kinderwagen uit de achterbak, werp de regenhoes eroverheen, vis de dochter uit de auto en zet haar in de stoel. De regen is heerlijk op mijn gezicht en ratelt op de hoes. De dochter begint te zingen. Dan maar nog later en nog zeiknatter. Alles beter dan file en kloterige autostoelen.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

Meer lezen

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.