Mama
De helm of niet de helm
Mama
Lekker genieten
Mama
Rania
Mama
Trefbal
Mama
Merci
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Dag huis
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Floep
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Hondenravotplek
Mama
Kak
Mama
Mausoleum
Mama
Ziek kind
Mama
Zo'n dag
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Een sprongetje
Mama
Het schoolplein
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Koffie-tik in de boekenkast
Mama

Koffie-tik in de boekenkast

Bekijk meer
(24/124)
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
124/124
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
123/124
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
122/124
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
121/124
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
120/124
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
119/124
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
118/124
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
117/124
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
116/124
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
115/124
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
114/124
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/124
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/124
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/124
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/124
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/124
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/124
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/124
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/124
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/124
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/124
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/124
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/124
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/124
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/124
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/124
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/124
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/124
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/124
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/124
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/124
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/124
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/124
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/124
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/124
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/124
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/124
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/124
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/124
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/124
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/124
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/124
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/124
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/124
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/124
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/124
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/124
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/124
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/124
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/124
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/124
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/124
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/124
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/124
Column: Importkinderen
70/124
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/124
Column: JA-HAAAAAAAA
68/124
Column: Het wordt beter
67/124
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/124
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/124
Column: Fucking mamafiets
64/124
Column: Ik ben een lafaard
63/124
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/124
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/124
Column: Krijsen om gebak
60/124
Column: Trauma's
59/124
Column: Twee kindjes
58/124
Column: Uit de hemel verschenen
57/124
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/124
Column: Het gangetje
55/124
Column: Daar word je hard van
54/124
Column: Dik maar gelukkig
53/124
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/124
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/124
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/124
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/124
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/124
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/124
Column: Lust ik niet!
46/124
Column: Van snurkenstein
45/124
Column: Liever een meisje
44/124
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/124
De uitgebluste moeder
42/124
Ouwe tang
41/124
De onderkin
40/124
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/124
De kinderverjaardag
38/124
Kotsen over de hoes
37/124
Blut
36/124
De leven
35/124
Moe
34/124
Fuck de symbiose
33/124
Met het broodmes spelen
32/124
Doorslapen
31/124
Een tweede adopteren
30/124
Tommie
29/124
Spijt
28/124
Geitenkaaslollytestikel
27/124
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/124
Kak
25/124
Koffie-tik in de boekenkast
24/124
De onschuldige gevangene
23/124
Trefbal
22/124
Rania
21/124
Billendoekjes en maïzena
20/124
Floep
19/124
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/124
Zo'n dag
17/124
Het schoolplein
16/124
Een sprongetje
15/124
Niets veranderd
14/124
De helm of niet de helm
13/124
Merci
12/124
Ziek kind
11/124
Op het consultatiebureau
10/124
De diva en de dronkenlap
9/124
Dag huis
8/124
Lekker genieten
7/124
Hondenravotplek
6/124
Mausoleum
5/124
Het universum der verloren objecten
4/124
Vriend K. op de koffie
3/124
Normaal
2/124
Mag ik al bier?
1/124

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

28-8-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Vroeger vroeg ik me altijd af waarom mensen toch in ‘s hemelsnaam een salontafel bezitten, om er vervolgens niks op te zetten,’ zeg ik tegen mijn beste vriend, terwijl we naar zijn lege salontafel kijken. Onze koffie staat in de boekenkast. ‘
Nou, hierom dus,’ zegt mijn beste vriend.
‘O-ooo,’ zegt de dochter, die aan het spelen is.
‘Kijkt ze de Teletubbies?’ vraagt hij.
‘Nee,’ zeg ik.
‘Wonderlijk,’ zegt hij.
‘Waar is de zoon?’ vraag ik.
‘Moeder,’ zegt hij.
‘Handig,’ zeg ik.
Het is stil.
‘Dus nu zijn jullie een huis aan het zoeken?’ zegt hij kortaf.
‘Ja,’ zeg ik. Het is stil.

‘O,’ zegt hij na een tijdje.
‘Buiten de stad.’
‘Buiten de stad.’ ‘Nou, mooi is dat. Moet ik dan met de auto naar jullie?’
‘Ik kan ook naar hier,’ zeg ik.
‘Weet je wat het is?’ zegt hij.
‘Dat is nou steeds met die mensen die kinderen krijgen.’
‘Waar jij ook toe behoort,’ zeg ik.
‘Bij mij is het anders. Ik heb de helft van de tijd geen kind thuis. Dan kan ik gewoon de hele dag in bed liggen.’
Ik zwijg.
‘Verse ouders kunnen altijd nog precies een jaar doen alsof er eigenlijk helemaal niets veranderd is,’ zegt hij. ‘Dan gaan ze nog naar de kroeg, nemen ze de baby mee, want die moet toch nog om negen en om twaalf uur een fles, dus who cares. Dan lachen ze nog andere mensen uit die ingekakt zijn, want hún kind kan gewoon mee naar de kroeg. Dan doen ze schamper over andere stellen die zeggen dat hun kind écht niet kan slapen als ze in een omtrek van tweehonderd meter geluid harder dan twintig decibel maken, dus dat ze écht niet kunnen komen eten. Dan zeggen ze nog dat zij streng gaan zijn en dat hun kind zich maar aan hén moet aanpassen. Zij blijven zichzelf, heus wel, dat roepen ze. Dan laten ze nog spullen op de salontafel staan, dat doen ze. Maar weet je, na een jaar kan niemand die façade meer ophouden. Dan ga je gewoon tóch vroeg naar bed, dan kook je iedere dag drie verschillende potjes, dan trek je je dochter tóch een roze jurk aan -’
‘Ze bezit helemaal geen roze jurk,’ zeg ik.
‘Bij wijze van spreken,’ zegt hij.
‘Maar dan gaan jullie als klap op de vuurpijl een huis zoeken in een één of ander klotedorp. Dat gaat gewoon te ver!’
‘We gaan niet eens naar de vinex,’ mompel ik. ‘Gewoon een dorp. Dat is toch ook… ook… heel urbaan?’
‘Weet je nog, hoe we Marije altijd uitlachten? Dat ze om de hoek van haar schoonouders ging wonen met man en kind? Terwijl ze zei dat ze dat nooit zou doen?’
‘Die verhuisde naar Duiven,’ zeg ik. ‘Dat is heel wat anders.’
‘Dat is precies hetzelfde!’ roept mijn beste vriend luid. Hij slaat op de salontafel. Niets valt om. Weer een voordeel van een lege salontafel. Dat ik dat vroeger nooit zag. Het is weer even stil.

‘Koffie-tik dan maar?’ zegt hij.
Ik kijk op de klok. Het is half elf ’s ochtends.
‘Joe,’ zeg ik. ‘Ik neem wel een elektrische bakfiets. Dan kunnen we nog steeds koffie-tik doen om half elf ’s ochtends.’
Mijn beste vriend schudt zuchtend zijn hoofd. Daarna gooit hij een grote scheut whisky in ons beider mokken.
‘Ik wil er niks meer over horen,’ zegt hij.
Zwijgend drinken we onze koffie-tik.
Staand naast de boekenkast, terwijl de dochter houten blokken op de salontafel aan het leggen is.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.