Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Fuck de symbiose
Mama
Merci
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Het schoolplein
Mama
De onderkin
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
Ouwe tang
Mama
Blut
Mama
Een sprongetje
Mama
De helm of niet de helm
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama

Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'

Bekijk meer
(52/124)
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
124/124
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
123/124
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
122/124
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
121/124
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
120/124
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
119/124
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
118/124
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
117/124
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
116/124
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
115/124
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
114/124
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
113/124
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
112/124
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
111/124
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
110/124
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
109/124
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
108/124
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
107/124
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
106/124
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
105/124
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
104/124
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
103/124
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
102/124
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
101/124
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
100/124
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
99/124
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
98/124
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
97/124
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
96/124
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
95/124
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
94/124
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
93/124
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
92/124
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
91/124
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
90/124
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
89/124
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
88/124
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
87/124
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
86/124
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
85/124
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
84/124
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
83/124
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
82/124
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
81/124
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
80/124
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
79/124
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
78/124
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
77/124
Hanneke Hendrix: Kansarm
76/124
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
75/124
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
74/124
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
73/124
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
72/124
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
71/124
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
70/124
Column: Importkinderen
69/124
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
68/124
Column: JA-HAAAAAAAA
67/124
Column: Het wordt beter
66/124
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/124
Column: Fucking mamafiets
64/124
Column: Ik ben een lafaard
63/124
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/124
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/124
Column: Krijsen om gebak
60/124
Column: Trauma's
59/124
Column: Twee kindjes
58/124
Column: Uit de hemel verschenen
57/124
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/124
Column: Het gangetje
55/124
Column: Daar word je hard van
54/124
Column: Dik maar gelukkig
53/124
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/124
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/124
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/124
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/124
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/124
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/124
Column: Lust ik niet!
46/124
Column: Van snurkenstein
45/124
Column: Liever een meisje
44/124
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/124
De uitgebluste moeder
42/124
Ouwe tang
41/124
De onderkin
40/124
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/124
De kinderverjaardag
38/124
Kotsen over de hoes
37/124
Blut
36/124
De leven
35/124
Moe
34/124
Fuck de symbiose
33/124
Met het broodmes spelen
32/124
Doorslapen
31/124
Een tweede adopteren
30/124
Tommie
29/124
Spijt
28/124
Geitenkaaslollytestikel
27/124
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/124
Kak
25/124
Koffie-tik in de boekenkast
24/124
De onschuldige gevangene
23/124
Trefbal
22/124
Rania
21/124
Billendoekjes en maïzena
20/124
Floep
19/124
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/124
Zo'n dag
17/124
Het schoolplein
16/124
Een sprongetje
15/124
Niets veranderd
14/124
De helm of niet de helm
13/124
Merci
12/124
Ziek kind
11/124
Op het consultatiebureau
10/124
De diva en de dronkenlap
9/124
Dag huis
8/124
Lekker genieten
7/124
Hondenravotplek
6/124
Mausoleum
5/124
Het universum der verloren objecten
4/124
Vriend K. op de koffie
3/124
Normaal
2/124
Mag ik al bier?
1/124

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt

12-3-2018 12:00
Fotografie: Amy van Leiden

6.55 uur
We worden wakker voordat de wekker gaat, omdat de dochter in bed ligt te zingen. Dat is niet iedere ochtend zo, al doe ik graag voorkomen dat ik een immer vrolijke, zingende dochter heb. Ze wordt ook vaak huilend wakker, maakt u zich geen zorgen.

7.03 uur
Opstaan. De man neemt de dochter mee onder de douche. Ze is al tijden verkouden, dat schijnt normaal te zijn. Iedere ochtend zetten we haar even in de week, om de die nacht goed uitgeharde korsten snot van haar hoofd te krijgen. Pas kwam ik een vriend van me tegen, de dochter had ik in de wagen. ‘Goh,’ zei hij. ‘Ze ziet er… hoe zeg je dat? Nogal krokant uit.’

Lees ook: Column Hanneke Hendrix: 'Slapen, daar kun je me 's nachts voor wakker maken.'

7.04 uur
Ik knip met een schaar een boterham voor de dochter. Ik drink sterke koffie.

7.10 uur
Pindakaas in de gordijnen. Snot op tafel. Snot op de jas en broek van de man.
De man rent vloekend de trap op voor schone kleren.
Ik drink sterke koffie.

7.20 uur
De dochter zegt: ‘Koekje.’ Ik zeg:
‘Nee, je heb een boterham.’
De dochter huilt.
Ik snap dat wel. Ik zou ook willen huilen, om als ontbijt taart of koek te mogen eten. Maar ik moet morgen naar het Boekenbal. Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur, anders pas ik niet in mijn jurk.

7.21 uur
De dochter huilt.

7.23 uur
De dochter eet zingend een boterham.
Ik zing: ‘Borderliner baby…’
De dochter danst op de maat. Ze is blij. Ik ook weer.

8.20 uur

In de supermarkt kan ik niks vinden en de pukkelige jongens ook niet. Er is te veel keus. Ik heb geen ruimte in mijn hoofd voor keus. Ik wil één soort spekblokjes, één soort sap, één soort muesli. Dat wil ik. Niet duizend rijen augurken of verschillende soorten doosjes rozijntjes, die zowel bij het snoep, als bij de bak- en bioproducten liggen.

8.40 uur
Ik word gek.

8.58 uur
Hoewel gek geworden, halen we het toch tot de auto.

9.22 uur
Maar! Er is ook avontuur! Op de landweg terug naar het dorp zien we een wulp. Die staat chagrijnig midden op de weg. Ik stap uit, jaag de wulp weg en stap weer in. Einde avontuur.

11.00 uur Ik drink sterke koffie. Ik overweeg toch om iets te eten. Ik kijk naar de jurk die aan de kast hangt, voor het geval dat ik overweeg om iets te eten. De dochter smeert yoghurt in het gordijn. Daarna leg ik haar in bed.

11.32 uur
In de keuken kook ik voor een week voor mijn ouders, omdat mijn vader dementerend is en mijn moeder een longontsteking heeft gekregen na haar griep.

12.45 uur
Ik ga op de bank zitten.
Ik staar voor me uit.
En ineens slaat als een blikseminslag het besef in. Ik heb een hypotheek, ik heb werk, een auto, een zorgdag, dementerende en zieke ouders, een man, een kind, een voortuin met grind. Niets weerhoudt mij om twintig kilo erbij te eten en mijn haar af te knippen en paars te verven. Ik kijk naar de jurk aan de kast en besluit om toch niets te eten. Ik drink sterke koffie.

13.08 uur
Dochter wakker.

13.58 uur
We tuffen naar mijn ouders en leveren het eten af.

14.22 uur
Ik drink koffie. De dochter krijgt een soepstengel.
Mijn moeder vraagt of ik ook koek wil. Ik zeg dat ik niet hoef. Ze vraagt: ‘Echt niet?’ Ik zeg: ‘Nee.’ Ze vraagt weer: ‘Echt niet?’ Ik zeg weer: ‘Nee.’ Ik overweeg ook koek te eten. Ze vraagt: ‘Echt niet? Het is met chocola. Jij eet toch zo graag chocola?’ Ik zeg: ‘Nee, echt niet.’ Ik ben sterk.

17.30 uur
De man komt thuis. Ik snauw. De man vraagt wat er is. Ik zeg dat er niks is. De man vraagt: ‘Echt niet?’ Ik zeg: ‘Echt niet.’ De man pakt de koekjes van de kast en geeft er eentje aan de dochter. Hij vraagt of ik er ook eentje wil. Ik begin te huilen.

17.31 uur
Ik huil.

17.33 uur
Ik huil met heel veel snot. Snot op tafel. Snot op de jas en broek van de man. De man vraagt wat er dan toch is. Ik brul: ‘Ik heb geen leven en ik heb ho-ho-ho-hónger!’

17.34 uur
De man haalt friet. Ik hou van de man.

17.40 uur
De dochter zegt: ‘Koekje.’ Ik kijk de dochter aan. Ze doet een dansje. Ik geef de dochter een koekje en vreet daarna zelf het pak leeg. 19.23 uur Ik hang de Boekenbaljurk in de kast en haal tevreden een hobbezak eruit. Nu nog mijn haar kortwieken en paars verven morgen en dan ben ik er helemaal klaar voor.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.