Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
De helm of niet de helm
Mama
De onderkin
Mama
Moe
Mama
Niets veranderd
Mama
De leven
Mama
Het schoolplein
Mama
Een sprongetje
Mama
De kinderverjaardag
Mama
Fuck de symbiose
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
De diva en de dronkenlap
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama

Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'

Bekijk meer
(52/97)
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/97
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/97
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/97
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/97
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/97
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/97
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/97
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/97
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/97
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/97
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/97
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/97
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/97
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/97
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/97
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/97
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/97
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/97
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/97
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/97
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/97
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/97
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/97
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/97
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/97
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/97
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/97
Column: Importkinderen
70/97
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/97
Column: JA-HAAAAAAAA
68/97
Column: Het wordt beter
67/97
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/97
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/97
Column: Fucking mamafiets
64/97
Column: Ik ben een lafaard
63/97
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/97
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/97
Column: Krijsen om gebak
60/97
Column: Trauma's
59/97
Column: Twee kindjes
58/97
Column: Uit de hemel verschenen
57/97
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/97
Column: Het gangetje
55/97
Column: Daar word je hard van
54/97
Column: Dik maar gelukkig
53/97
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/97
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/97
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/97
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/97
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/97
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/97
Column: Lust ik niet!
46/97
Column: Van snurkenstein
45/97
Column: Liever een meisje
44/97
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/97
De uitgebluste moeder
42/97
Ouwe tang
41/97
De onderkin
40/97
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/97
De kinderverjaardag
38/97
Kotsen over de hoes
37/97
Blut
36/97
De leven
35/97
Moe
34/97
Fuck de symbiose
33/97
Met het broodmes spelen
32/97
Doorslapen
31/97
Een tweede adopteren
30/97
Tommie
29/97
Spijt
28/97
Geitenkaaslollytestikel
27/97
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/97
Kak
25/97
Koffie-tik in de boekenkast
24/97
De onschuldige gevangene
23/97
Trefbal
22/97
Rania
21/97
Billendoekjes en maïzena
20/97
Floep
19/97
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/97
Zo'n dag
17/97
Het schoolplein
16/97
Een sprongetje
15/97
Niets veranderd
14/97
De helm of niet de helm
13/97
Merci
12/97
Ziek kind
11/97
Op het consultatiebureau
10/97
De diva en de dronkenlap
9/97
Dag huis
8/97
Lekker genieten
7/97
Hondenravotplek
6/97
Mausoleum
5/97
Het universum der verloren objecten
4/97
Vriend K. op de koffie
3/97
Normaal
2/97
Mag ik al bier?
1/97

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt

12-3-2018 12:00
Fotografie: Amy van Leiden

6.55 uur
We worden wakker voordat de wekker gaat, omdat de dochter in bed ligt te zingen. Dat is niet iedere ochtend zo, al doe ik graag voorkomen dat ik een immer vrolijke, zingende dochter heb. Ze wordt ook vaak huilend wakker, maakt u zich geen zorgen.

7.03 uur
Opstaan. De man neemt de dochter mee onder de douche. Ze is al tijden verkouden, dat schijnt normaal te zijn. Iedere ochtend zetten we haar even in de week, om de die nacht goed uitgeharde korsten snot van haar hoofd te krijgen. Pas kwam ik een vriend van me tegen, de dochter had ik in de wagen. ‘Goh,’ zei hij. ‘Ze ziet er… hoe zeg je dat? Nogal krokant uit.’

Lees ook: Column Hanneke Hendrix: 'Slapen, daar kun je me 's nachts voor wakker maken.'

7.04 uur
Ik knip met een schaar een boterham voor de dochter. Ik drink sterke koffie.

7.10 uur
Pindakaas in de gordijnen. Snot op tafel. Snot op de jas en broek van de man.
De man rent vloekend de trap op voor schone kleren.
Ik drink sterke koffie.

7.20 uur
De dochter zegt: ‘Koekje.’ Ik zeg:
‘Nee, je heb een boterham.’
De dochter huilt.
Ik snap dat wel. Ik zou ook willen huilen, om als ontbijt taart of koek te mogen eten. Maar ik moet morgen naar het Boekenbal. Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur, anders pas ik niet in mijn jurk.

7.21 uur
De dochter huilt.

7.23 uur
De dochter eet zingend een boterham.
Ik zing: ‘Borderliner baby…’
De dochter danst op de maat. Ze is blij. Ik ook weer.

8.20 uur

In de supermarkt kan ik niks vinden en de pukkelige jongens ook niet. Er is te veel keus. Ik heb geen ruimte in mijn hoofd voor keus. Ik wil één soort spekblokjes, één soort sap, één soort muesli. Dat wil ik. Niet duizend rijen augurken of verschillende soorten doosjes rozijntjes, die zowel bij het snoep, als bij de bak- en bioproducten liggen.

8.40 uur
Ik word gek.

8.58 uur
Hoewel gek geworden, halen we het toch tot de auto.

9.22 uur
Maar! Er is ook avontuur! Op de landweg terug naar het dorp zien we een wulp. Die staat chagrijnig midden op de weg. Ik stap uit, jaag de wulp weg en stap weer in. Einde avontuur.

11.00 uur Ik drink sterke koffie. Ik overweeg toch om iets te eten. Ik kijk naar de jurk die aan de kast hangt, voor het geval dat ik overweeg om iets te eten. De dochter smeert yoghurt in het gordijn. Daarna leg ik haar in bed.

11.32 uur
In de keuken kook ik voor een week voor mijn ouders, omdat mijn vader dementerend is en mijn moeder een longontsteking heeft gekregen na haar griep.

12.45 uur
Ik ga op de bank zitten.
Ik staar voor me uit.
En ineens slaat als een blikseminslag het besef in. Ik heb een hypotheek, ik heb werk, een auto, een zorgdag, dementerende en zieke ouders, een man, een kind, een voortuin met grind. Niets weerhoudt mij om twintig kilo erbij te eten en mijn haar af te knippen en paars te verven. Ik kijk naar de jurk aan de kast en besluit om toch niets te eten. Ik drink sterke koffie.

13.08 uur
Dochter wakker.

13.58 uur
We tuffen naar mijn ouders en leveren het eten af.

14.22 uur
Ik drink koffie. De dochter krijgt een soepstengel.
Mijn moeder vraagt of ik ook koek wil. Ik zeg dat ik niet hoef. Ze vraagt: ‘Echt niet?’ Ik zeg: ‘Nee.’ Ze vraagt weer: ‘Echt niet?’ Ik zeg weer: ‘Nee.’ Ik overweeg ook koek te eten. Ze vraagt: ‘Echt niet? Het is met chocola. Jij eet toch zo graag chocola?’ Ik zeg: ‘Nee, echt niet.’ Ik ben sterk.

17.30 uur
De man komt thuis. Ik snauw. De man vraagt wat er is. Ik zeg dat er niks is. De man vraagt: ‘Echt niet?’ Ik zeg: ‘Echt niet.’ De man pakt de koekjes van de kast en geeft er eentje aan de dochter. Hij vraagt of ik er ook eentje wil. Ik begin te huilen.

17.31 uur
Ik huil.

17.33 uur
Ik huil met heel veel snot. Snot op tafel. Snot op de jas en broek van de man. De man vraagt wat er dan toch is. Ik brul: ‘Ik heb geen leven en ik heb ho-ho-ho-hónger!’

17.34 uur
De man haalt friet. Ik hou van de man.

17.40 uur
De dochter zegt: ‘Koekje.’ Ik kijk de dochter aan. Ze doet een dansje. Ik geef de dochter een koekje en vreet daarna zelf het pak leeg. 19.23 uur Ik hang de Boekenbaljurk in de kast en haal tevreden een hobbezak eruit. Nu nog mijn haar kortwieken en paars verven morgen en dan ben ik er helemaal klaar voor.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.