Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Merci
Mama
Moe
Mama
Blut
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
Fuck de symbiose
Mama
Zo'n dag
Mama
De helm of niet de helm
Mama
De leven
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
De kinderverjaardag
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama

Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'

Bekijk meer
(51/131)
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
131/131
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/131
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/131
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/131
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/131
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/131
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/131
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/131
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/131
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/131
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/131
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/131
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/131
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/131
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/131
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/131
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/131
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/131
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/131
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/131
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/131
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/131
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/131
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/131
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/131
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/131
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/131
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/131
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/131
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/131
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/131
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/131
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/131
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/131
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/131
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/131
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/131
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/131
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/131
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/131
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/131
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/131
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/131
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/131
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/131
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/131
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/131
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/131
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/131
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/131
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/131
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/131
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/131
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/131
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/131
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/131
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/131
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/131
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/131
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/131
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/131
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/131
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/131
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/131
Column: Importkinderen
67/131
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/131
Column: Het wordt beter
65/131
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/131
Column: Fucking mamafiets
63/131
Column: Ik ben een lafaard
62/131
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/131
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/131
Column: Krijsen om gebak
59/131
Column: Trauma's
58/131
Column: Twee kindjes
57/131
Column: Uit de hemel verschenen
56/131
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/131
Column: Het gangetje
54/131
Column: Daar word je hard van
53/131
Column: Dik maar gelukkig
52/131
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/131
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/131
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/131
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/131
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/131
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/131
Column: Lust ik niet!
45/131
Column: Van snurkenstein
44/131
Column: Liever een meisje
43/131
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/131
De uitgebluste moeder
41/131
Ouwe tang
40/131
De onderkin
39/131
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/131
De kinderverjaardag
37/131
Kotsen over de hoes
36/131
Blut
35/131
De leven
34/131
Moe
33/131
Fuck de symbiose
32/131
Met het broodmes spelen
31/131
Doorslapen
30/131
Een tweede adopteren
29/131
Tommie
28/131
Spijt
27/131
Geitenkaaslollytestikel
26/131
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/131
Kak
24/131
Koffie-tik in de boekenkast
23/131
De onschuldige gevangene
22/131
Trefbal
21/131
Rania
20/131
Billendoekjes en maïzena
19/131
Floep
18/131
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/131
Zo'n dag
16/131
Het schoolplein
15/131
Een sprongetje
14/131
Niets veranderd
13/131
De helm of niet de helm
12/131
Merci
11/131
Ziek kind
10/131
Op het consultatiebureau
9/131
De diva en de dronkenlap
8/131
Dag huis
7/131
Lekker genieten
6/131
Hondenravotplek
5/131
Mausoleum
4/131
Het universum der verloren objecten
3/131
Vriend K. op de koffie
2/131
Mag ik al bier?
1/131

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt

12-3-2018 12:00
Fotografie: Amy van Leiden

6.55 uur
We worden wakker voordat de wekker gaat, omdat de dochter in bed ligt te zingen. Dat is niet iedere ochtend zo, al doe ik graag voorkomen dat ik een immer vrolijke, zingende dochter heb. Ze wordt ook vaak huilend wakker, maakt u zich geen zorgen.

7.03 uur
Opstaan. De man neemt de dochter mee onder de douche. Ze is al tijden verkouden, dat schijnt normaal te zijn. Iedere ochtend zetten we haar even in de week, om de die nacht goed uitgeharde korsten snot van haar hoofd te krijgen. Pas kwam ik een vriend van me tegen, de dochter had ik in de wagen. ‘Goh,’ zei hij. ‘Ze ziet er… hoe zeg je dat? Nogal krokant uit.’

Lees ook: Column Hanneke Hendrix: 'Slapen, daar kun je me 's nachts voor wakker maken.'

7.04 uur
Ik knip met een schaar een boterham voor de dochter. Ik drink sterke koffie.

7.10 uur
Pindakaas in de gordijnen. Snot op tafel. Snot op de jas en broek van de man.
De man rent vloekend de trap op voor schone kleren.
Ik drink sterke koffie.

7.20 uur
De dochter zegt: ‘Koekje.’ Ik zeg:
‘Nee, je heb een boterham.’
De dochter huilt.
Ik snap dat wel. Ik zou ook willen huilen, om als ontbijt taart of koek te mogen eten. Maar ik moet morgen naar het Boekenbal. Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur, anders pas ik niet in mijn jurk.

7.21 uur
De dochter huilt.

7.23 uur
De dochter eet zingend een boterham.
Ik zing: ‘Borderliner baby…’
De dochter danst op de maat. Ze is blij. Ik ook weer.

8.20 uur

In de supermarkt kan ik niks vinden en de pukkelige jongens ook niet. Er is te veel keus. Ik heb geen ruimte in mijn hoofd voor keus. Ik wil één soort spekblokjes, één soort sap, één soort muesli. Dat wil ik. Niet duizend rijen augurken of verschillende soorten doosjes rozijntjes, die zowel bij het snoep, als bij de bak- en bioproducten liggen.

8.40 uur
Ik word gek.

8.58 uur
Hoewel gek geworden, halen we het toch tot de auto.

9.22 uur
Maar! Er is ook avontuur! Op de landweg terug naar het dorp zien we een wulp. Die staat chagrijnig midden op de weg. Ik stap uit, jaag de wulp weg en stap weer in. Einde avontuur.

11.00 uur Ik drink sterke koffie. Ik overweeg toch om iets te eten. Ik kijk naar de jurk die aan de kast hangt, voor het geval dat ik overweeg om iets te eten. De dochter smeert yoghurt in het gordijn. Daarna leg ik haar in bed.

11.32 uur
In de keuken kook ik voor een week voor mijn ouders, omdat mijn vader dementerend is en mijn moeder een longontsteking heeft gekregen na haar griep.

12.45 uur
Ik ga op de bank zitten.
Ik staar voor me uit.
En ineens slaat als een blikseminslag het besef in. Ik heb een hypotheek, ik heb werk, een auto, een zorgdag, dementerende en zieke ouders, een man, een kind, een voortuin met grind. Niets weerhoudt mij om twintig kilo erbij te eten en mijn haar af te knippen en paars te verven. Ik kijk naar de jurk aan de kast en besluit om toch niets te eten. Ik drink sterke koffie.

13.08 uur
Dochter wakker.

13.58 uur
We tuffen naar mijn ouders en leveren het eten af.

14.22 uur
Ik drink koffie. De dochter krijgt een soepstengel.
Mijn moeder vraagt of ik ook koek wil. Ik zeg dat ik niet hoef. Ze vraagt: ‘Echt niet?’ Ik zeg: ‘Nee.’ Ze vraagt weer: ‘Echt niet?’ Ik zeg weer: ‘Nee.’ Ik overweeg ook koek te eten. Ze vraagt: ‘Echt niet? Het is met chocola. Jij eet toch zo graag chocola?’ Ik zeg: ‘Nee, echt niet.’ Ik ben sterk.

17.30 uur
De man komt thuis. Ik snauw. De man vraagt wat er is. Ik zeg dat er niks is. De man vraagt: ‘Echt niet?’ Ik zeg: ‘Echt niet.’ De man pakt de koekjes van de kast en geeft er eentje aan de dochter. Hij vraagt of ik er ook eentje wil. Ik begin te huilen.

17.31 uur
Ik huil.

17.33 uur
Ik huil met heel veel snot. Snot op tafel. Snot op de jas en broek van de man. De man vraagt wat er dan toch is. Ik brul: ‘Ik heb geen leven en ik heb ho-ho-ho-hónger!’

17.34 uur
De man haalt friet. Ik hou van de man.

17.40 uur
De dochter zegt: ‘Koekje.’ Ik kijk de dochter aan. Ze doet een dansje. Ik geef de dochter een koekje en vreet daarna zelf het pak leeg. 19.23 uur Ik hang de Boekenbaljurk in de kast en haal tevreden een hobbezak eruit. Nu nog mijn haar kortwieken en paars verven morgen en dan ben ik er helemaal klaar voor.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.