Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
Zo'n dag
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Een sprongetje
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Moe
Mama
De leven
Mama
Het schoolplein
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Blut
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Ziek kind
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Merci
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Fuck de symbiose
Mama

Fuck de symbiose

Bekijk meer
(33/108)
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/108
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/108
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/108
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/108
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/108
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/108
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/108
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/108
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/108
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/108
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/108
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/108
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/108
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/108
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/108
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/108
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/108
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/108
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/108
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/108
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/108
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/108
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/108
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/108
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/108
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/108
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/108
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/108
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/108
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/108
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/108
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/108
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/108
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/108
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/108
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/108
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/108
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/108
Column: Importkinderen
70/108
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/108
Column: JA-HAAAAAAAA
68/108
Column: Het wordt beter
67/108
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/108
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/108
Column: Fucking mamafiets
64/108
Column: Ik ben een lafaard
63/108
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/108
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/108
Column: Krijsen om gebak
60/108
Column: Trauma's
59/108
Column: Twee kindjes
58/108
Column: Uit de hemel verschenen
57/108
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/108
Column: Het gangetje
55/108
Column: Daar word je hard van
54/108
Column: Dik maar gelukkig
53/108
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/108
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/108
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/108
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/108
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/108
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/108
Column: Lust ik niet!
46/108
Column: Van snurkenstein
45/108
Column: Liever een meisje
44/108
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/108
De uitgebluste moeder
42/108
Ouwe tang
41/108
De onderkin
40/108
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/108
De kinderverjaardag
38/108
Kotsen over de hoes
37/108
Blut
36/108
De leven
35/108
Moe
34/108
Fuck de symbiose
33/108
Met het broodmes spelen
32/108
Doorslapen
31/108
Een tweede adopteren
30/108
Tommie
29/108
Spijt
28/108
Geitenkaaslollytestikel
27/108
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/108
Kak
25/108
Koffie-tik in de boekenkast
24/108
De onschuldige gevangene
23/108
Trefbal
22/108
Rania
21/108
Billendoekjes en maïzena
20/108
Floep
19/108
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/108
Zo'n dag
17/108
Het schoolplein
16/108
Een sprongetje
15/108
Niets veranderd
14/108
De helm of niet de helm
13/108
Merci
12/108
Ziek kind
11/108
Op het consultatiebureau
10/108
De diva en de dronkenlap
9/108
Dag huis
8/108
Lekker genieten
7/108
Hondenravotplek
6/108
Mausoleum
5/108
Het universum der verloren objecten
4/108
Vriend K. op de koffie
3/108
Normaal
2/108
Mag ik al bier?
1/108

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

30-10-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

Als ik mijn straat in fiets wordt de weg geblokkeerd door een grote hijskraan. Twee stuks werklui staan duf met een shagje in de mond toe te kijken hoe een derde met een joystick in de cabine iets zwaars uit een container tilt. De dochter zit in het fietsstoeltje en wijst. Ze houdt van hijskranen en van werklui. Of ja, ze houdt van iedereen.

De dag ervoor reed ik haar in de buggy door de stad, riep ze naar iedereen die we tegenkwamen en giechelde ze op haar schattigst als er op- of omgekeken werd.
‘Ze heeft jouw horecakwaliteiten,’ zei de koffiemevrouw. ‘Vriendelijk en met een grapje.’
Ik keek dromerig naar de dochter die haar soepstengel in de paraplubak wierp. Ook al zo knap. Misschien moeten we haar op speerwerpen doen, dacht ik. Of iets anders, waar ze al die kwaliteiten die ze van ons geërfd heeft voor kan inzetten.
‘Ze lijkt op mij, hè?’ zei ik. ‘We zijn precies hetzelfde soms.’
De koffiemevrouw knikte. Ik was trots. Ik dacht aan dingen als ‘symbiose’ en ‘mijn vlees en bloed’. Het voelde een beetje als verliefd zijn.

Terwijl we naar de takelwagen kijken, merk ik dat er ook nog twee andere dames staan te kijken. Twee oudere dames, perfect synchroon dichtgesmeerd met vloeibare make-up en oogschaduw, die elkaar in dezelfde dikke gewatteerde jassen stevig arm in arm vasthouden. Ze hebben een uitdrukkingsloos gezicht, op het randje van chagrijnig, maar net niet. Vroeger zei mijn broer altijd dat als ik een stom gezicht trok als de klok twaalf sloeg, mijn gezicht voor eeuwig zo zou blijven staan. Daar moet ik nu aan denken, bij die twee dames. Als ik beter kijk zie ik dat het moeder en dochter zijn. Wonderlijk dat dit me nu pas opvalt, want het is onmiskenbaar.
En ze staan daar maar. Met z’n tweeën, te kijken naar de takelwagen. Niemand wijst, niemand zegt iets. 

Ik kijk naar de dochter, die gebiologeerd kijkt naar de zwaailichten van het vrachtwagengedeelte. En ineens zie ik het voor me. Hoe we precies zo worden als dat stel dat daar ook staat te kijken. Dat ik tijdens haar jonge jaren dingen zeg als ‘Vind je je moeder niet de liefste?’ en ‘Wil jij niet ook zo’n jas, zoals mama heeft?’ en dat we alles samen doen, dat ik alles wat zij doet relateer aan mij en alles wat ze zegt en vindt in een oordeel koppel aan iets dat ik ook vind. Dat op den duur de man van huis wegloopt en dat ik dat niet eens merk en dat ik mezelf op een dag vind, met haar aan mijn arm, kijkend naar een takelwagen. Oud en verlaten, alleen met z’n tweeën.

‘Kom,’ zeg ik resoluut tegen de dochter, terwijl ik weer opstap. ‘We gaan.’
De dochter zwaait sip naar de takelwagen. Ik praat teveel. Ik moet meer zwijgen. De dochter is de dochter en ik ben ik. Fuck de symbiose. Ik geef haar een kus op het hoofd. En terwijl ik voorbij fiets kijk ik nog één keer naar de twee dames, die in een glitch in de tijd me kwamen waarschuwen voor de toekomst.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.