Mama
Merci
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Trefbal
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Niets veranderd
Mama
Rania
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Mausoleum
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Hondenravotplek
Mama
Lekker genieten
Mama
Kak
Mama
Dag huis
Mama
Een sprongetje
Mama
Ziek kind
Mama
Zo'n dag
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Mag ik al bier?
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Floep
Mama

Floep

Bekijk meer
(19/108)
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/108
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/108
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/108
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/108
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/108
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/108
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/108
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/108
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/108
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/108
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/108
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/108
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/108
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/108
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/108
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/108
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/108
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/108
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/108
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/108
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/108
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/108
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/108
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/108
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/108
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/108
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/108
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/108
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/108
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/108
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/108
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/108
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/108
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/108
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/108
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/108
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/108
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/108
Column: Importkinderen
70/108
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/108
Column: JA-HAAAAAAAA
68/108
Column: Het wordt beter
67/108
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/108
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/108
Column: Fucking mamafiets
64/108
Column: Ik ben een lafaard
63/108
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/108
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/108
Column: Krijsen om gebak
60/108
Column: Trauma's
59/108
Column: Twee kindjes
58/108
Column: Uit de hemel verschenen
57/108
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/108
Column: Het gangetje
55/108
Column: Daar word je hard van
54/108
Column: Dik maar gelukkig
53/108
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/108
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/108
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/108
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/108
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/108
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/108
Column: Lust ik niet!
46/108
Column: Van snurkenstein
45/108
Column: Liever een meisje
44/108
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/108
De uitgebluste moeder
42/108
Ouwe tang
41/108
De onderkin
40/108
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/108
De kinderverjaardag
38/108
Kotsen over de hoes
37/108
Blut
36/108
De leven
35/108
Moe
34/108
Fuck de symbiose
33/108
Met het broodmes spelen
32/108
Doorslapen
31/108
Een tweede adopteren
30/108
Tommie
29/108
Spijt
28/108
Geitenkaaslollytestikel
27/108
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/108
Kak
25/108
Koffie-tik in de boekenkast
24/108
De onschuldige gevangene
23/108
Trefbal
22/108
Rania
21/108
Billendoekjes en maïzena
20/108
Floep
19/108
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/108
Zo'n dag
17/108
Het schoolplein
16/108
Een sprongetje
15/108
Niets veranderd
14/108
De helm of niet de helm
13/108
Merci
12/108
Ziek kind
11/108
Op het consultatiebureau
10/108
De diva en de dronkenlap
9/108
Dag huis
8/108
Lekker genieten
7/108
Hondenravotplek
6/108
Mausoleum
5/108
Het universum der verloren objecten
4/108
Vriend K. op de koffie
3/108
Normaal
2/108
Mag ik al bier?
1/108

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

24-7-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

Ik heb mijn nichtje aan de lijn, die al tien dagen voorbij de uitgerekende datum van haar zwangerschap is en rekening moet gaan houden met een ingeleide bevalling.
‘O,’ zeg ik. ‘Wat vervelend.’
‘Ja, dat weet ik dus niet,’ zegt ze. ‘Jij bent niet ingeleid, toch?’
‘Nee,’ zeg ik. ‘Ik had wel een ruggenprik. Topspul. Echt. Ik heb er nadien meteen eentje voor thuis aangeschaft.’
‘O,’ zegt ze verward.

Ik schenk nog meer koffie in. Moet. Meer. Koffie. Drinken.
‘Maar het komt heus wel goed,’ zeg ik snel.
‘Ken je veel mensen die ingeleid zijn?’
‘Een paar,’ zeg ik.
‘En hoe is het daarmee afgelopen?’
‘O, prima,’ lieg ik. ‘Prima, prima, prima.’
Als iemand een antwoord vaak herhaalt is dat doorgaans een teken dat hij of zij liegt.

Het is even stil.
‘Heb je de Tour gezien?’ verander ik van onderwerp.

Ik zeg niets over zuignappen en spoedkeizersneden. Je kúnt er ook niets over zeggen, want hoe cliché het ook is: geen enkele bevalling is hetzelfde. De één zit na tien dagen alweer op de fiets, de ander kan voor de rest van haar leven nooit meer… Nou ja, ik ga deze zin gewoon even niet afmaken. Daarbij is niets zo erg als mensen die je haarfijn gaan uitleggen wat je kunt verwachten, of dat nu linksom of rechtsom is.

Toen ik vorig jaar hoogzwanger op een feestje stond, begon een kennis tegen me aan te praten.
‘En?’ vroeg ze. ‘Heb je er zin in?’
‘Waarin?’ vroeg ik. ‘In dat de baby er is?’
‘Nee, in de bevalling.’
‘In de bevalling? Nee, natuurlijk niet.’
‘O,’ zei ze. ‘Het valt best mee, hoor.’
‘Hè?’ vroeg ik. ‘Maar jij hebt toch geen kinderen?’
‘Nee, maar mijn moeder heeft over mij en mijn zussen echt vijf minuten gedaan.’
‘Vijf minuten?’ vroeg ik.
‘Ja, vijf minuten.’
Ze maakte geen grapje. Ik overwoog om bier te gaan drinken. Fuck die zwangerschap.
‘Vijf minuten,’ zei ik. ‘Ja, ja.’
‘Het valt echt wel mee. Je moet het gewoon loslaten,’ zei ze.

Loslaten, dat is er nog zo eentje. Dat zeggen mensen nou nooit als je een fonduevork in je oog hebt gekregen: ‘Ja, nee, je moet gewoon even goed inademen. Lekker op vakantie. Er even niet aan denken. Laat maar lekker los. Ik ken ook iemand, die had dat ook, maar dan met een vleesvork. Nou, die heeft het losgelaten en wat denk je? Je zag er niets meer van. Zij ook niet, maar goed, het gaat om het verhaal.’

‘Dus jij bent in vijf minuten ter wereld gekomen?’ zei ik.
‘Ja,’ zei ze. ‘Floep.’
‘Floep,’ herhaal ik.
‘Ja,’ zei ze. ‘Gewoon: floep. Drie keer. Floep, floep, floep.’
Sindsdien gebruiken mijn man en ik het woord ‘floep’ als eufemisme voor alles wat met bevallen te maken heeft.

‘Nou ja,’ zegt mijn nichtje. ‘Ik zie wel.’
‘Wat?’ zeg ik. ‘De Tour?’
‘Nee,’ zucht ze. ‘De bevalling.’
‘Ik weet alleen maar dat het een van de weinige keren in het leven is dat het echt zinvol is om alleen maar aan jezelf te denken,’ zeg ik.
‘En dan gaat de rest vanzelf?’
‘Ja,’ zeg ik. ‘Dan gaat de rest vanzelf. Floep.’
‘Floep?’
‘Gewoon, floep,’ zeg ik.

We hangen op. Ik schenk nog wat koffie in en kijk daarna op de klok. Half vier. Mooi. Ik gooi de koffie in de gootsteen en trek een fles wijn open. Want ‘plop’ is voor de jonge ouder immers ook een onmisbaar woord.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.