Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Ziek kind
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Het schoolplein
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
De helm of niet de helm
Mama
De leven
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Doorslapen
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
Fuck de symbiose
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Blut
Mama
Zo'n dag
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Een tweede adopteren
Mama

Een tweede adopteren

Bekijk meer
(29/131)
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
131/131
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/131
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/131
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/131
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/131
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/131
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/131
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/131
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/131
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/131
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/131
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/131
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/131
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/131
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/131
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/131
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/131
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/131
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/131
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/131
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/131
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/131
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/131
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/131
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/131
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/131
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/131
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/131
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/131
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/131
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/131
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/131
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/131
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/131
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/131
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/131
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/131
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/131
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/131
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/131
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/131
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/131
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/131
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/131
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/131
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/131
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/131
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/131
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/131
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/131
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/131
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/131
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/131
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/131
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/131
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/131
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/131
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/131
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/131
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/131
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/131
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/131
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/131
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/131
Column: Importkinderen
67/131
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/131
Column: Het wordt beter
65/131
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/131
Column: Fucking mamafiets
63/131
Column: Ik ben een lafaard
62/131
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/131
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/131
Column: Krijsen om gebak
59/131
Column: Trauma's
58/131
Column: Twee kindjes
57/131
Column: Uit de hemel verschenen
56/131
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/131
Column: Het gangetje
54/131
Column: Daar word je hard van
53/131
Column: Dik maar gelukkig
52/131
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/131
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/131
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/131
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/131
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/131
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/131
Column: Lust ik niet!
45/131
Column: Van snurkenstein
44/131
Column: Liever een meisje
43/131
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/131
De uitgebluste moeder
41/131
Ouwe tang
40/131
De onderkin
39/131
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/131
De kinderverjaardag
37/131
Kotsen over de hoes
36/131
Blut
35/131
De leven
34/131
Moe
33/131
Fuck de symbiose
32/131
Met het broodmes spelen
31/131
Doorslapen
30/131
Een tweede adopteren
29/131
Tommie
28/131
Spijt
27/131
Geitenkaaslollytestikel
26/131
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/131
Kak
24/131
Koffie-tik in de boekenkast
23/131
De onschuldige gevangene
22/131
Trefbal
21/131
Rania
20/131
Billendoekjes en maïzena
19/131
Floep
18/131
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/131
Zo'n dag
16/131
Het schoolplein
15/131
Een sprongetje
14/131
Niets veranderd
13/131
De helm of niet de helm
12/131
Merci
11/131
Ziek kind
10/131
Op het consultatiebureau
9/131
De diva en de dronkenlap
8/131
Dag huis
7/131
Lekker genieten
6/131
Hondenravotplek
5/131
Mausoleum
4/131
Het universum der verloren objecten
3/131
Vriend K. op de koffie
2/131
Mag ik al bier?
1/131

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

09-10-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Zeg, komt er al een keer een tweede?’ vraagt een aangetrouwde tante op een verjaardagsfeest.
‘Een tweede?’ zeg ik. ‘Mijn tweede is er al een tijdje, hoor. Ben nu bezig met mijn derde.’
‘Hè?’ zegt tante Anja. ‘Een derde? Maar Alma is toch pas net een jaar?’

Echt. Je kunt boeken schrijven wat je wilt en niemand heeft het erover, maar als je iets doet wat doorgaans iedereen kan (als er geen medische of andere redenen zijn die het verhinderen), namelijk een kind krijgen, dan hangen ouwe tantes aan je lippen. Soort van.
‘O, je bedoelt een tweede kind,’ zeg ik.
‘Ja, natuurlijk bedoel ik een kind! Wat anders?’
‘Nou ja, een boek,’ mompel ik.
‘Nee, natuurlijk niet!’ roept ze uit. ‘Jan! Jan! Ik vroeg aan Hanneke of ze nog een tweede willen en toen dacht ze dat ik het over een boek had!’ Ome Jan, aan de andere kant van de kamer, lacht nu ook hard en slaat op zijn knie.
‘Een boek!’ roept hij uit.
Ze zouden Ome Jannen moeten afschaffen. Allemaal. Tante Anja veegt een traan uit haar ooghoek en herpakt zich.
‘Maar geen tweede dus?’
Ik zucht.

Mensen presteren het om na de geboorte van een kind al te vragen wanneer de volgende komt, maar dat zijn gelukkig uitzonderingen. Is je kind echter het eerste jaar gepasseerd, dan vraagt ineens iedere dag wel iemand ernaar. Zodra je eindelijk weer een beetje jezelf bent, je kind niet meteen stuk gaat als je het hoofd loslaat en eens een keer de nachten gewoon ligt te tukken: dan valt het startschot. Is daar ooit een memo voor uitgegaan? Weet iemand dat toevallig? Aan alle tante Anja’s en alle Ome Jannen?
‘Als er baby’s bestaan waarbij je het eerste jaar kunt overslaan, dan wil ik wel een keer een tweede,’ zeg ik.
Tante Anja kijkt me aan.
‘Ja, maar dat kan niet,’ zegt ze. ‘Ja, of je moet adopteren… bedoel je dat?’
Ik zucht en schud van nee. ‘Het was een grapje,’ mompel ik.

De volgende dag sta ik buiten te kloten met een fietsstoeltje en mijn klassieke omafiets, die helemaal niet gebouwd is om fietsstoeltjes te laten passen aan het stuur, als een collega van vroeger uit de kroeg naast me komt staan. We zoenen elkaar gedag en beginnen over koetjes en kalfjes, of dat wat je doet als het even niet regent en je buiten staat.
‘En willen jullie nou adopteren?’ vraagt ze. ‘Mijn moeder zei zoiets. Had ze van je tante gehoord. O! Of is dat geheim?’
Ik denk even na.
‘We willen inderdaad adopteren. Maar dan wel ons eigen kind. We willen gewoon dat iemand anders het eerste jaar doet. Dat is tegenwoordig heel normaal. In Amerika. Daar doen ze dat allemaal.’
De collega kijkt me verschrikt aan.
‘Kim en Kanye,’ zeg ik. ‘Beyoncé en Jay Z.’
Het is even stil.
‘En dan heb ik eindelijk tijd om eens aan dat boek te werken,’ zeg ik. ‘Ik ben aan mijn derde boek bezig, wist je dat?’
‘Eh, ja,’ zegt de collega en kijkt op haar horloge. ‘O, ik moet gaan.’
Ze zwaait lafjes en springt op haar fiets.
‘Doei!’ roep ik. ‘En de groeten aan tante Anja!’

Misschien is het helemaal niet zo’n slecht idee, bedenk ik, als ik eindelijk wegfiets met kinderstoel, maar zonder windscherm. Straks even googlen of het een werkbare start-up kan zijn. En dan binnenlopen, qua geld. Zodat ik me een nanny kan veroorloven voor het eerste jaar. Top idee.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.