Hanneke Hendrix
Column: Van snurkenstein
Hanneke Hendrix
Een sprongetje
Hanneke Hendrix
Ziek kind
Hanneke Hendrix
Het universum der verloren objecten
Hanneke Hendrix
Moe
Hanneke Hendrix
Niets veranderd
Hanneke Hendrix
Doorslapen
Hanneke Hendrix
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Hanneke Hendrix
Merci
Hanneke Hendrix
Column: Liever een meisje
Hanneke Hendrix
Fuck de symbiose
Hanneke Hendrix
Column: Lust ik niet!
Hanneke Hendrix
Op het consultatiebureau
Hanneke Hendrix
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Hanneke Hendrix
Zo'n dag
Hanneke Hendrix
Blut
Hanneke Hendrix
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Hanneke Hendrix
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Hanneke Hendrix
De leven
Hanneke Hendrix
De diva en de dronkenlap
Hanneke Hendrix
Het schoolplein
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Een tweede adopteren
Bekijk alle video's
(30/81)
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/81
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/81
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/81
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/81
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/81
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/81
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/81
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/81
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/81
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/81
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/81
Column: Importkinderen
70/81
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/81
Column: JA-HAAAAAAAA
68/81
Column: Het wordt beter
67/81
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/81
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/81
Column: Fucking mamafiets
64/81
Column: Ik ben een lafaard
63/81
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/81
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/81
Column: Krijsen om gebak
60/81
Column: Trauma's
59/81
Column: Twee kindjes
58/81
Column: Uit de hemel verschenen
57/81
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/81
Column: Het gangetje
55/81
Column: Daar word je hard van
54/81
Column: Dik maar gelukkig
53/81
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/81
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/81
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/81
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/81
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/81
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/81
Column: Lust ik niet!
46/81
Column: Van snurkenstein
45/81
Column: Liever een meisje
44/81
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/81
De uitgebluste moeder
42/81
Ouwe tang
41/81
De onderkin
40/81
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/81
De kinderverjaardag
38/81
Kotsen over de hoes
37/81
Blut
36/81
De leven
35/81
Moe
34/81
Fuck de symbiose
33/81
Met het broodmes spelen
32/81
Doorslapen
31/81
Een tweede adopteren
30/81
Tommie
29/81
Spijt
28/81
Geitenkaaslollytestikel
27/81
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/81
Kak
25/81
Koffie-tik in de boekenkast
24/81
De onschuldige gevangene
23/81
Trefbal
22/81
Rania
21/81
Billendoekjes en maïzena
20/81
Floep
19/81
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/81
Zo'n dag
17/81
Het schoolplein
16/81
Een sprongetje
15/81
Niets veranderd
14/81
De helm of niet de helm
13/81
Merci
12/81
Ziek kind
11/81
Op het consultatiebureau
10/81
De diva en de dronkenlap
9/81
Dag huis
8/81
Lekker genieten
7/81
Hondenravotplek
6/81
Mausoleum
5/81
Het universum der verloren objecten
4/81
Vriend K. op de koffie
3/81
Normaal
2/81
Mag ik al bier?
1/81
Hanneke Hendrix

Een tweede adopteren

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

09-10-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Zeg, komt er al een keer een tweede?’ vraagt een aangetrouwde tante op een verjaardagsfeest.
‘Een tweede?’ zeg ik. ‘Mijn tweede is er al een tijdje, hoor. Ben nu bezig met mijn derde.’
‘Hè?’ zegt tante Anja. ‘Een derde? Maar Alma is toch pas net een jaar?’

Echt. Je kunt boeken schrijven wat je wilt en niemand heeft het erover, maar als je iets doet wat doorgaans iedereen kan (als er geen medische of andere redenen zijn die het verhinderen), namelijk een kind krijgen, dan hangen ouwe tantes aan je lippen. Soort van.
‘O, je bedoelt een tweede kind,’ zeg ik.
‘Ja, natuurlijk bedoel ik een kind! Wat anders?’
‘Nou ja, een boek,’ mompel ik.
‘Nee, natuurlijk niet!’ roept ze uit. ‘Jan! Jan! Ik vroeg aan Hanneke of ze nog een tweede willen en toen dacht ze dat ik het over een boek had!’ Ome Jan, aan de andere kant van de kamer, lacht nu ook hard en slaat op zijn knie.
‘Een boek!’ roept hij uit.
Ze zouden Ome Jannen moeten afschaffen. Allemaal. Tante Anja veegt een traan uit haar ooghoek en herpakt zich.
‘Maar geen tweede dus?’
Ik zucht.

Mensen presteren het om na de geboorte van een kind al te vragen wanneer de volgende komt, maar dat zijn gelukkig uitzonderingen. Is je kind echter het eerste jaar gepasseerd, dan vraagt ineens iedere dag wel iemand ernaar. Zodra je eindelijk weer een beetje jezelf bent, je kind niet meteen stuk gaat als je het hoofd loslaat en eens een keer de nachten gewoon ligt te tukken: dan valt het startschot. Is daar ooit een memo voor uitgegaan? Weet iemand dat toevallig? Aan alle tante Anja’s en alle Ome Jannen?
‘Als er baby’s bestaan waarbij je het eerste jaar kunt overslaan, dan wil ik wel een keer een tweede,’ zeg ik.
Tante Anja kijkt me aan.
‘Ja, maar dat kan niet,’ zegt ze. ‘Ja, of je moet adopteren… bedoel je dat?’
Ik zucht en schud van nee. ‘Het was een grapje,’ mompel ik.

De volgende dag sta ik buiten te kloten met een fietsstoeltje en mijn klassieke omafiets, die helemaal niet gebouwd is om fietsstoeltjes te laten passen aan het stuur, als een collega van vroeger uit de kroeg naast me komt staan. We zoenen elkaar gedag en beginnen over koetjes en kalfjes, of dat wat je doet als het even niet regent en je buiten staat.
‘En willen jullie nou adopteren?’ vraagt ze. ‘Mijn moeder zei zoiets. Had ze van je tante gehoord. O! Of is dat geheim?’
Ik denk even na.
‘We willen inderdaad adopteren. Maar dan wel ons eigen kind. We willen gewoon dat iemand anders het eerste jaar doet. Dat is tegenwoordig heel normaal. In Amerika. Daar doen ze dat allemaal.’
De collega kijkt me verschrikt aan.
‘Kim en Kanye,’ zeg ik. ‘Beyoncé en Jay Z.’
Het is even stil.
‘En dan heb ik eindelijk tijd om eens aan dat boek te werken,’ zeg ik. ‘Ik ben aan mijn derde boek bezig, wist je dat?’
‘Eh, ja,’ zegt de collega en kijkt op haar horloge. ‘O, ik moet gaan.’
Ze zwaait lafjes en springt op haar fiets.
‘Doei!’ roep ik. ‘En de groeten aan tante Anja!’

Misschien is het helemaal niet zo’n slecht idee, bedenk ik, als ik eindelijk wegfiets met kinderstoel, maar zonder windscherm. Straks even googlen of het een werkbare start-up kan zijn. En dan binnenlopen, qua geld. Zodat ik me een nanny kan veroorloven voor het eerste jaar. Top idee.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

Meer lezen

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.