Hanneke Hendrix
Column: yoghurt voor je stoelgang
Hanneke Hendrix
De diva en de dronkenlap
Hanneke Hendrix
Fuck de symbiose
Hanneke Hendrix
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Hanneke Hendrix
Een sprongetje
Hanneke Hendrix
Niets veranderd
Hanneke Hendrix
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Hanneke Hendrix
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Hanneke Hendrix
Met het broodmes spelen
Hanneke Hendrix
Op het consultatiebureau
Hanneke Hendrix
Column: Lust ik niet!
Hanneke Hendrix
Moe
Hanneke Hendrix
Column: Liever een meisje
Hanneke Hendrix
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Hanneke Hendrix
Blut
Hanneke Hendrix
Het universum der verloren objecten
Hanneke Hendrix
De leven
Hanneke Hendrix
Kotsen over de hoes
Hanneke Hendrix
Column: Van snurkenstein
Hanneke Hendrix
Zo'n dag
Hanneke Hendrix
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Doorslapen
Column: Hanneke Hendrix
(31/75)
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/75
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/75
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/75
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/75
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/75
Column: Importkinderen
70/75
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/75
Column: JA-HAAAAAAAA
68/75
Column: Het wordt beter
67/75
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/75
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/75
Column: Fucking mamafiets
64/75
Column: Ik ben een lafaard
63/75
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/75
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/75
Column: Krijsen om gebak
60/75
Column: Trauma's
59/75
Column: Twee kindjes
58/75
Column: Uit de hemel verschenen
57/75
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/75
Column: Het gangetje
55/75
Column: Daar word je hard van
54/75
Column: Dik maar gelukkig
53/75
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/75
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/75
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/75
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/75
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/75
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/75
Column: Lust ik niet!
46/75
Column: Van snurkenstein
45/75
Column: Liever een meisje
44/75
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/75
De uitgebluste moeder
42/75
Ouwe tang
41/75
De onderkin
40/75
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/75
De kinderverjaardag
38/75
Kotsen over de hoes
37/75
Blut
36/75
De leven
35/75
Moe
34/75
Fuck de symbiose
33/75
Met het broodmes spelen
32/75
Doorslapen
31/75
Een tweede adopteren
30/75
Tommie
29/75
Spijt
28/75
Geitenkaaslollytestikel
27/75
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/75
Kak
25/75
Koffie-tik in de boekenkast
24/75
De onschuldige gevangene
23/75
Trefbal
22/75
Rania
21/75
Billendoekjes en maïzena
20/75
Floep
19/75
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/75
Zo'n dag
17/75
Het schoolplein
16/75
Een sprongetje
15/75
Niets veranderd
14/75
De helm of niet de helm
13/75
Merci
12/75
Ziek kind
11/75
Op het consultatiebureau
10/75
De diva en de dronkenlap
9/75
Dag huis
8/75
Lekker genieten
7/75
Hondenravotplek
6/75
Mausoleum
5/75
Het universum der verloren objecten
4/75
Vriend K. op de koffie
3/75
Normaal
2/75
Mag ik al bier?
1/75
Hanneke Hendrix

Doorslapen

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

16-10-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Ik heb niet zo goed geslapen,’ zegt de hoorspelactrice. ‘Mijn dochter werd een paar keer wakker.’ Er is niets aan haar te zien, maar dat is één van de kernkwaliteiten van acteurs waar ik jaloers op ben. Ze zien er altijd goed uit, zelfs als ze al twee dagen niet geslapen hebben, een fust bier hebben gedronken en daarna in een achtbaan hebben gezeten. Ik zie er al uit als een oma die zojuist de zolder heeft gestoft, wanneer ik de avond ervoor Zondag met Lubach heb afgekeken. Vreselijk.
Het is even stil.
‘Ik heb allemaal van die vrienden die zeggen dat hun kind met zeven maanden al lang doorsliep. Dat ik d’r maar gewoon moet laten janken.’
Ze zucht.
‘Maar ja,’ zegt ze.
‘Komt wel goed,’ zeg ik.
‘Ja?’ zegt ze.
‘Nou,’ zeg ik. ‘Eigenlijk weet ik dat niet helemaal zeker.’

De mensen wiens kinderen niet na drie maanden al hele nachten maken, zwijgen meestal bij dit soort gesprekken. Ik ook. Ik houd ook meestal mijn mond, ook al slaapt de dochter echt niet elke nacht door. Ik had daar ook een mening over, over doorslapen, voordat ik een kind kreeg. Ik moet er nu om gniffelen als ik het opschrijf: de dingen die een mens allemaal vindt over kinderen en opvoeden, nog voor je zelf kinderen hebt en hoe ontzettend dat verandert zodra je boven zo’n krijsend wiegje hangt. Voordat de dochter er was dacht ik dat ze vanzelf wel ophielden als je ze gewoon een nachtje liet huilen. Maar het afgelopen jaar heb ik vooral geleerd dat al het advies dat begint met ‘je moet gewoon…’, doorgaans advies is dat je in de wind kunt slaan. Dit wordt gegeven omdat de uitspreker ervan graag een goed gevoel over zichzelf krijgt. Ik weet dat, want ik begin ook veel te veel advies met ‘je moet gewoon…’. Je kunt niet zomaar oordelen over hoe iemands kind zich gedraagt, omdat je nu eenmaal veel minder invloed op je kind hebt dan je denkt. En dat laatste is óók weer gekleurd door hoe mijn eigen dochter is. Ze doet wat ze zelf vindt, en daar vinden wij dan wat van en dat merkt ze ook. Maar wij kunnen weer goed merken dat zij daar dan ook weer wat van vindt. Van wie zou ze dat nou hebben?

Hoe dan ook, je kunt als ouder meestal niet benoemen waar wiens gedrag nu begonnen is: was de dochter lastig omdat ik gestrest was, of juist andersom?
‘Ouders van wie de kinderen niet doorslapen, zwijgen meestal als iemand zoiets zegt,’ zeg ik.
‘Ja, waarom eigenlijk?’ zegt de actrice. ‘Omdat ze zich schamen?’ ‘Misschien,’ zeg ik.
‘Ze denken dat ik iets verkeerd doe. Ik ben te slap of juist te streng.’
Ik zwengel de koffiemachine nog maar even aan. We moeten zo weer de studio in.
‘Weet je,’ zeg ik. ‘Mijn dochter slaapt de helft van de week ook nog niet door. Dus.’
‘Ha!’ zeg ze. ‘Ik wist het. Hoe oud is ze?’
‘Meer dan een jaar,’ zeg ik.
‘Potverdomme,’ zegt ze.
‘Yep,’ zeg ik. ‘Koffie dan maar?’
‘Doe maar een emmer,’ zegt ze.
‘Klontje erin?’ zeg ik.
‘Ja, en een fles whiskey graag.’
‘Check,’ zeg ik.

We gaan de hoorspelstudio weer in. Eén of ander drama tussen twee geliefden die het leven groots en meeslepend beleven. Weet je wel. Daar waar je nog tijd en puf voor had, in de tijd dat je lekker de hele nacht en ochtend én zelfs de middag in je nest kon liggen tukken. Lang, lang geleden.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

Meer lezen