Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
De kinderverjaardag
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Ouwe tang
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
De onderkin
People
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
Mama
Column: JA-HAAAAAAAA
Mama
Een tweede adopteren
Mama
Column: Uit de hemel verschenen
People
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
People
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. De uitgebluste moeder
Mama

De uitgebluste moeder

Bekijk meer
(42/124)
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
124/124
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
123/124
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
122/124
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
121/124
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
120/124
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
119/124
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
118/124
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
117/124
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
116/124
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
115/124
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
114/124
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
113/124
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
112/124
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
111/124
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
110/124
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
109/124
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
108/124
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
107/124
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
106/124
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
105/124
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
104/124
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
103/124
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
102/124
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
101/124
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
100/124
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
99/124
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
98/124
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
97/124
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
96/124
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
95/124
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
94/124
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
93/124
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
92/124
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
91/124
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
90/124
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
89/124
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
88/124
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
87/124
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
86/124
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
85/124
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
84/124
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
83/124
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
82/124
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
81/124
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
80/124
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
79/124
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
78/124
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
77/124
Hanneke Hendrix: Kansarm
76/124
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
75/124
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
74/124
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
73/124
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
72/124
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
71/124
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
70/124
Column: Importkinderen
69/124
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
68/124
Column: JA-HAAAAAAAA
67/124
Column: Het wordt beter
66/124
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/124
Column: Fucking mamafiets
64/124
Column: Ik ben een lafaard
63/124
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/124
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/124
Column: Krijsen om gebak
60/124
Column: Trauma's
59/124
Column: Twee kindjes
58/124
Column: Uit de hemel verschenen
57/124
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/124
Column: Het gangetje
55/124
Column: Daar word je hard van
54/124
Column: Dik maar gelukkig
53/124
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/124
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/124
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/124
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/124
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/124
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/124
Column: Lust ik niet!
46/124
Column: Van snurkenstein
45/124
Column: Liever een meisje
44/124
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/124
De uitgebluste moeder
42/124
Ouwe tang
41/124
De onderkin
40/124
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/124
De kinderverjaardag
38/124
Kotsen over de hoes
37/124
Blut
36/124
De leven
35/124
Moe
34/124
Fuck de symbiose
33/124
Met het broodmes spelen
32/124
Doorslapen
31/124
Een tweede adopteren
30/124
Tommie
29/124
Spijt
28/124
Geitenkaaslollytestikel
27/124
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/124
Kak
25/124
Koffie-tik in de boekenkast
24/124
De onschuldige gevangene
23/124
Trefbal
22/124
Rania
21/124
Billendoekjes en maïzena
20/124
Floep
19/124
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/124
Zo'n dag
17/124
Het schoolplein
16/124
Een sprongetje
15/124
Niets veranderd
14/124
De helm of niet de helm
13/124
Merci
12/124
Ziek kind
11/124
Op het consultatiebureau
10/124
De diva en de dronkenlap
9/124
Dag huis
8/124
Lekker genieten
7/124
Hondenravotplek
6/124
Mausoleum
5/124
Het universum der verloren objecten
4/124
Vriend K. op de koffie
3/124
Normaal
2/124
Mag ik al bier?
1/124

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

01-1-2018 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

Ik zit op een pre-oudejaarsetentje, aan een lange tafel, met goede vrienden. De dochter zit op schoot en probeert alles wat er op tafel ligt te pakken. Alles wat ik haar aangeef gooit ze boos op de grond. Ze gilt. Ze wil de kaars. En het vleesmes. De antieke juskan. Niet dat stomme boek met een blije muis die fruit aanwijst.
‘Normaal is ze nooit zo,’ probeer ik. ‘Het is vast een fase.’

Aan tafel kijkt iedereen me meewarig aan. Ik snap het ook wel. Ik was ook zo. Als iemand zijn schreeuwende kind meenam naar een etentje ergerde ik me dood. Zuchtend hou ik de dochter in bedwang. Prinses Sirene noemen we haar tegenwoordig thuis. Ik kijk naar de fles wijn op tafel en overweeg die aan mijn mond te zetten. De dochter is ondertussen van mijn schoot geklommen en zit nu in de open keuken met twee opscheplepels op pannen te rammen, die ze uit het kastje heeft gehaald, samen met al het andere kookgerei. Ik kijk weer naar de wijnfles. Ik denk na, maar er komt niet veel. Ik zucht weer.

‘Wil je nog wijn?’ roept iemand naar me, over de herrie heen.
‘Nee, ik moet nog rijden,’ zeg ik sip.
‘O,’ zegt degene naast me.
‘En gaan jullie met oud en nieuw eigenlijk nog iets leuks doen?’
Ik bol mijn wangen en blaas luid uit. ‘Mijn god, nee,’ zeg ik. ‘Alsjeblieft niks leuks. Dan sterf ik, denk ik.’
‘O,’ zegt degene. ‘Goh.’
Ik weet wel wat ze allemaal denken: vroeger was ik degene die het licht uitdeed in het café. Nu merk ik het niet eens meer als de dochter de schemerlamp naast me een half uur lang aan- en uitzet. Klik-klik-klik-klik, en dat een half uur lang, alsof je in het licht van een stroboscoop zit. Of als ze, zoals nu, met pollepels op een pan slaat.

En ineens zie ik het.

Ik ben een uitgebluste moeder geworden.
Die mensen waar ik vroeger altijd zo meewarig naar keek, die moe en naar elkaar snauwend door de supermarkt liepen met een schreeuwend kind in een karretje. Mensen die niet eens meer kwaad worden, omdat ze daar te moe voor zijn. Mensen die zeggen: ‘O nee, alsjeblieft niks leuks, want dan ga ik dood.’
Ik dacht dat ik de dans zou ontspringen. Dat ik een kind zou krijgen dat al die malle dingen helemaal niet nodig zou hebben: dingen als grenzen en, ik noem maar wat, een opvoeding. Ik kan mezelf niet meer voor de gek houden. Ik ben het ook. Ik ben het cliché van het cliché.

Ik zucht en sta op, loop naar de dochter, til haar op, en draai me naar de kamer.
‘We gaan,’ zeg ik. ‘Ze is moe.’
Maar de hele ruimte weet dat ik degene ben die moe is.
Opgelucht wordt er geknikt.
‘Hè jammer,’ zegt nog iemand.
‘Over achttien jaar kom ik wel weer een keer aanschuiven,’ zeg ik.
‘Ja, is goed,’ zegt de gastheer lief.

In de lift heb ik de dochter op de arm.
‘Aaaie, aaaie, aaaie,’ zegt ze. Ze aait over mijn haar. Er komt een stel binnen met een kleine baby in een wagen. Ze zien er sjiek uit, maar kijken moe. Ik glimlach naar ze.
‘Lief,’ zeggen ze. Ze wijzen naar mijn dochter.
‘Ach,’ zeg ik. ‘Als ze slaapt.’
Ook weer een cliché. Maar dat is wat ons bindt, nietwaar?
Ineens besef ik dat de clichés alleen maar kunnen bestaan omdat we met heel veel mensen uitgebluste ouders zijn. Ik wil het stel uitnodigen om ook bij mijn Club van Uitgebluste Ouders te komen, maar ik houd mijn mond. Die zijn er vanzelf wel een keer aan toe. En voor wie zich nu al aangesproken voelt: kom maar bij de Club. Het is hier heel gezellig, we hebben plek genoeg en we hebben geen enkel leuk programma of ludieke activiteit.
Niets!
Heerlijk!
Dus meld u aan!
En zegt het voort!


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.