Mama
Column: Trauma's
Mama
Normaal
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: Daar word je hard van
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
De onderkin
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Ouwe tang
People
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. De kinderverjaardag
Mama

De kinderverjaardag

Bekijk meer
(38/118)
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
118/118
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
117/118
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
116/118
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
115/118
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
114/118
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/118
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/118
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/118
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/118
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/118
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/118
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/118
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/118
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/118
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/118
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/118
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/118
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/118
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/118
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/118
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/118
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/118
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/118
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/118
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/118
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/118
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/118
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/118
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/118
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/118
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/118
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/118
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/118
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/118
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/118
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/118
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/118
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/118
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/118
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/118
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/118
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/118
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/118
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/118
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/118
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/118
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/118
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/118
Column: Importkinderen
70/118
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/118
Column: JA-HAAAAAAAA
68/118
Column: Het wordt beter
67/118
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/118
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/118
Column: Fucking mamafiets
64/118
Column: Ik ben een lafaard
63/118
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/118
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/118
Column: Krijsen om gebak
60/118
Column: Trauma's
59/118
Column: Twee kindjes
58/118
Column: Uit de hemel verschenen
57/118
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/118
Column: Het gangetje
55/118
Column: Daar word je hard van
54/118
Column: Dik maar gelukkig
53/118
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/118
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/118
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/118
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/118
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/118
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/118
Column: Lust ik niet!
46/118
Column: Van snurkenstein
45/118
Column: Liever een meisje
44/118
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/118
De uitgebluste moeder
42/118
Ouwe tang
41/118
De onderkin
40/118
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/118
De kinderverjaardag
38/118
Kotsen over de hoes
37/118
Blut
36/118
De leven
35/118
Moe
34/118
Fuck de symbiose
33/118
Met het broodmes spelen
32/118
Doorslapen
31/118
Een tweede adopteren
30/118
Tommie
29/118
Spijt
28/118
Geitenkaaslollytestikel
27/118
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/118
Kak
25/118
Koffie-tik in de boekenkast
24/118
De onschuldige gevangene
23/118
Trefbal
22/118
Rania
21/118
Billendoekjes en maïzena
20/118
Floep
19/118
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/118
Zo'n dag
17/118
Het schoolplein
16/118
Een sprongetje
15/118
Niets veranderd
14/118
De helm of niet de helm
13/118
Merci
12/118
Ziek kind
11/118
Op het consultatiebureau
10/118
De diva en de dronkenlap
9/118
Dag huis
8/118
Lekker genieten
7/118
Hondenravotplek
6/118
Mausoleum
5/118
Het universum der verloren objecten
4/118
Vriend K. op de koffie
3/118
Normaal
2/118
Mag ik al bier?
1/118

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

04-12-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

De kinderverjaardag Ik zit in een hoek van de witte designbank gedrukt, met een stukje taart, op de eerste verjaardag van het zoontje van mijn lievelingsnicht. Om me heen zit iedereen geanimeerd te praten, buiten speelt mijn dochter met de andere kinderen, in dikke pakjes in het gras. 

Mijn nicht is alles wat ik niet ben: altijd perfect in de plooi, altijd oprecht vriendelijk. Als ze een taart bakt, dan komt die taart ook daadwerkelijk als een taart uit de oven en niet, zoals bij mij, als een soort vla met geprakte meelbodem. Ze zwiert tussen alle gasten door, alsof een kinderfeestje geven helemaal niet een met yogidrink besproeide hel is. Haar lichtblauwe jurk zit als gegoten, nergens tekent een rol onder een rand van een onderbroek af, haar buik is plat en aan haar bovenarmen drilt niks. Ik kijk naar mijn eigen rok, die ik in alle haast maar onder het bed vandaan had getrokken omdat alles in de was zat. De rits staat een stukje open, omdat hij eigenlijk niet meer past. 

‘Is dat jouw wagen?’ roept mijn slechthorende oom, die met mijn tante naast me zit.
Recht voor de deur staat onze oude Benz, die helemaal vol vogelstront zit, nog van het vorige huis - iets dat ik al vechtend met kinderstoelen, kindertassen en onderwijl haren kammend pas zag toen alles goed en wel in de auto vastgesnoerd zat. Met een kind op pad is altijd een militaire actie. 

‘Ja,’ roep ik. ‘Dat is mijn wagen.’
Ik pak een bonbon.
‘Tja,’ zegt hij. ‘Een wasstraatje kost niks, hè.’
Dat is pertinent onwaar, maar ik knik toch maar. Buiten zwaait de dochter. Ik zwaai terug. Ik wil ook buiten in het gras.
‘Maar je ziet er gezond uit hoor, Hanneke!’ roept mijn oom.
Dit soort ooms denken dat ze dan een compliment geven, maar ze weten niet dat wij vrouwen helemaal niet willen dat we er gezond uitzien. Hij knijpt in mijn wang. Iedereen kijkt. Ik glimlach scheef met mijn mond vol chocola. Ineens grijpt me alles naar de keel. De perfect geglazuurde taart, mijn nicht met maatje 34, het perfecte huis, de vijver met de koikarpers. Ik denk aan mijn eigen nieuwe huis, waar de helft nog in dozen staat, omdat we nog even moeten sparen voor nieuwe kasten van de Ikea. Hier is niks meer te winnen, want alles is er al. Mijn nicht heeft alles. Ik wil thuis op de bank liggen, terwijl ik niet stofzuig. Ik wil niet perfect zijn. Daar is niks aan. Ik wil dingen wensen. 

‘Ik ga,’ zeg ik en ik geef mijn jarige neefje een kus.
‘Wat?’ zegt mijn nicht. ‘Je bent er net.’
‘We moeten echt weg,’ zeg ik. ‘Ik ben iets vergeten.’
Ik krijg een kus. Ik maak een algemeen, zwaaiend gebaar naar iedereen, snoer heel soepel mijn blij zwaaiende dochter in het zitje en spring in onze auto. Een stuk van mijn vest zit klem in het autoportier, maar het kan me allemaal niks meer schelen. In de voortuin kijkt iedereen verfrommeld naar me. Ik draai het raampje open, roep gedag en toeter een keertje. Een enkeling zwaait. Dan scheuren we weg. Ik was even vergeten hoe fijn het is in mijn oude auto, in mijn rommelige huis, met mijn blij snotterende dochter. In mijn eigen vel.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.