Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Het schoolplein
Mama
Niets veranderd
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Zo'n dag
Mama
Ziek kind
Mama
Merci
Mama
Een sprongetje
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
De leven
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Rania
Mama
Lekker genieten
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Mausoleum
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Moe
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. De helm of niet de helm
Mama

De helm of niet de helm

Bekijk meer
(13/118)
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
118/118
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
117/118
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
116/118
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
115/118
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
114/118
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
113/118
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/118
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/118
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/118
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/118
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/118
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/118
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/118
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/118
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/118
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/118
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/118
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/118
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/118
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/118
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/118
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/118
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/118
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/118
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/118
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/118
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/118
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/118
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/118
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/118
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/118
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/118
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/118
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/118
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/118
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/118
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/118
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/118
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/118
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/118
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/118
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/118
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/118
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/118
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/118
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/118
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/118
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/118
Column: Importkinderen
70/118
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/118
Column: JA-HAAAAAAAA
68/118
Column: Het wordt beter
67/118
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/118
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/118
Column: Fucking mamafiets
64/118
Column: Ik ben een lafaard
63/118
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/118
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/118
Column: Krijsen om gebak
60/118
Column: Trauma's
59/118
Column: Twee kindjes
58/118
Column: Uit de hemel verschenen
57/118
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/118
Column: Het gangetje
55/118
Column: Daar word je hard van
54/118
Column: Dik maar gelukkig
53/118
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/118
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/118
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/118
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/118
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/118
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/118
Column: Lust ik niet!
46/118
Column: Van snurkenstein
45/118
Column: Liever een meisje
44/118
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/118
De uitgebluste moeder
42/118
Ouwe tang
41/118
De onderkin
40/118
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/118
De kinderverjaardag
38/118
Kotsen over de hoes
37/118
Blut
36/118
De leven
35/118
Moe
34/118
Fuck de symbiose
33/118
Met het broodmes spelen
32/118
Doorslapen
31/118
Een tweede adopteren
30/118
Tommie
29/118
Spijt
28/118
Geitenkaaslollytestikel
27/118
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/118
Kak
25/118
Koffie-tik in de boekenkast
24/118
De onschuldige gevangene
23/118
Trefbal
22/118
Rania
21/118
Billendoekjes en maïzena
20/118
Floep
19/118
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/118
Zo'n dag
17/118
Het schoolplein
16/118
Een sprongetje
15/118
Niets veranderd
14/118
De helm of niet de helm
13/118
Merci
12/118
Ziek kind
11/118
Op het consultatiebureau
10/118
De diva en de dronkenlap
9/118
Dag huis
8/118
Lekker genieten
7/118
Hondenravotplek
6/118
Mausoleum
5/118
Het universum der verloren objecten
4/118
Vriend K. op de koffie
3/118
Normaal
2/118
Mag ik al bier?
1/118

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

12-6-2017 09:00
 

‘Dus nu hoeven we alleen nog maar een helmpje te kopen en dan kunnen we gaan fietsen!’ Kennis J. en ik zijn elkaar tegengekomen in de supermarkt en we praten over onze baby’s. Ik praat tegenwoordig alleen nog maar over baby’s. Ik begrijp ook niet hoe dat kan, want ik had toch immers iedereen bezworen dat ik dat nooit zou gaan doen. En toch sta ik zo ongeveer iedere dag wel ergens met een vage kennis te praten over slaapjes, hapjes, rompertjes en wat je dan ook nog meer aan verkleinwoorden in je leven krijgt als je een kind hebt.
Maar ik lees ook heus nog wel Kafka, hoor. Mocht iemand zich dat afvragen.

‘Wat voor helmpje heb jij?’ vraagt J. ‘Er is zoveel keuze.’
‘Helm?’ vraag ik.
‘Voor op het hoofd van je dochter,’ zegt ze.
‘O,’ zeg ik. ‘Ja, nee, ik dacht van toen ik ridder was.’
‘Hè?’ zegt ze.
‘De dochter heeft geen helm,’ zeg ik gauw. J. slaat een hand voor haar mond.

Voor wie het nog niet doorhad: met het krijgen van een kind word je een wereld in gekatapulteerd met regels en wetten die niemand je van tevoren vertelt. Of ja, die misschien wel iemand van tevoren heeft verteld, maar natuurlijk precies op het moment dat ik ergens bij een vitrine taart stond uit te kiezen, of één van de andere dingen die ik altijd lijk te doen op momenten dat iemand iets belangrijks uitlegt.
En zonder helm?’ vraagt J.
Het is even stil.
‘Wij zijn vroeger toch ook groot geworden zonder helm?’ zeg ik.
‘Vroeger schmoeger,’ zegt J. Ik kan niets anders doen dan haar gelijk geven.

Als ik de dochter van het kinderdagverblijf heb opgehaald, besluit ik naar mijn ouders te fietsen. De zon schijnt en ik steek mijn neus in de wapperende haartjes van de dochter. God, wat zou ik dat missen, als ze een helmpje op had.

‘Wat een onzin!’ roept mijn moeder. ‘Wij zetten jou vroeger altijd met de reiswieg los op de achterbank. Dan moesten we alleen niet te hard remmen, want dan vloog je tussen de voorstoel en de bank. En achterop de fiets zat je in een rieten korfje met een houten bankje erin. Je bent een keer met korf en al de berm in gerold. Toen waren we wel even geschrokken, maar jij had geen schrammetje. Je keek alleen heel verbaasd, van: hé, de wereld staat scheef, wat geinig.’
Ze lacht luid.
‘Melk en suiker in de koffie?’
‘Zwart,’ zeg ik.
‘Brr,’ zegt mijn moeder.
‘Tijden veranderen,’ zeg ik.

Eenmaal thuis denk ik na. Een vriendin vertelde afgelopen winter dat ze was gevallen met de fiets, terwijl ze nooit valt, en dat er op de helm van haar zoon een enorme kras had gezeten. De jongen zelf had niets. Een paar dagen later zag ik bij het stoplicht een vrouw die een bakfiets had, met een Maxi-Cosi erin, met daar weer een kind in, met een helm op. Zelf kan ik me niet herinneren dat ik ooit een helm op moest, ook niet toen ik leerde fietsen. En tijdens kinderfeestjes zaten we soms wel met tien man in een Fiat Panda, van het zwembad naar huis. Waar trek je de grens? Bij een helm? Bij rubbertegels onder het klimrek? Bij gordels achterin? In hoeverre kun je ongelukken eigenlijk uitbannen? Of is veiligheid maar een illusie? Ik weet het op dit moment niet. Het enige wat ik weet is dat ik niet elke week een nieuw artikel wil aanschaffen onder het mom van veiligheid. Zoals Kafka al zei: slijt je tijd niet met het zoeken naar een hindernis, want misschien is er wel geen. Maar tussen ons gezegd en gezwegen, ik ga de komende tijd toch maar wél even op zoek naar een fietshelm. Je weet het met mijn apraxie immers nooit.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.