Mama
Niets veranderd
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Een sprongetje
Mama
Het schoolplein
Mama
Zo'n dag
Mama
Ziek kind
Mama
Merci
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Rania
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Fuck de symbiose
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Doorslapen
Mama
Mausoleum
Mama
Een tweede adopteren
Mama
Trefbal
Mama
Floep
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
Lekker genieten
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. De helm of niet de helm
Mama

De helm of niet de helm

Bekijk meer
(13/107)
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/107
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/107
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/107
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/107
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/107
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/107
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/107
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/107
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/107
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/107
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/107
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/107
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/107
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/107
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/107
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/107
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/107
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/107
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/107
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/107
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/107
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/107
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/107
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/107
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/107
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/107
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/107
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/107
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/107
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/107
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/107
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/107
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/107
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/107
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/107
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/107
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/107
Column: Importkinderen
70/107
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/107
Column: JA-HAAAAAAAA
68/107
Column: Het wordt beter
67/107
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/107
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/107
Column: Fucking mamafiets
64/107
Column: Ik ben een lafaard
63/107
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/107
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/107
Column: Krijsen om gebak
60/107
Column: Trauma's
59/107
Column: Twee kindjes
58/107
Column: Uit de hemel verschenen
57/107
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/107
Column: Het gangetje
55/107
Column: Daar word je hard van
54/107
Column: Dik maar gelukkig
53/107
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/107
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/107
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/107
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/107
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/107
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/107
Column: Lust ik niet!
46/107
Column: Van snurkenstein
45/107
Column: Liever een meisje
44/107
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/107
De uitgebluste moeder
42/107
Ouwe tang
41/107
De onderkin
40/107
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/107
De kinderverjaardag
38/107
Kotsen over de hoes
37/107
Blut
36/107
De leven
35/107
Moe
34/107
Fuck de symbiose
33/107
Met het broodmes spelen
32/107
Doorslapen
31/107
Een tweede adopteren
30/107
Tommie
29/107
Spijt
28/107
Geitenkaaslollytestikel
27/107
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/107
Kak
25/107
Koffie-tik in de boekenkast
24/107
De onschuldige gevangene
23/107
Trefbal
22/107
Rania
21/107
Billendoekjes en maïzena
20/107
Floep
19/107
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/107
Zo'n dag
17/107
Het schoolplein
16/107
Een sprongetje
15/107
Niets veranderd
14/107
De helm of niet de helm
13/107
Merci
12/107
Ziek kind
11/107
Op het consultatiebureau
10/107
De diva en de dronkenlap
9/107
Dag huis
8/107
Lekker genieten
7/107
Hondenravotplek
6/107
Mausoleum
5/107
Het universum der verloren objecten
4/107
Vriend K. op de koffie
3/107
Normaal
2/107
Mag ik al bier?
1/107

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

12-6-2017 09:00
 

‘Dus nu hoeven we alleen nog maar een helmpje te kopen en dan kunnen we gaan fietsen!’ Kennis J. en ik zijn elkaar tegengekomen in de supermarkt en we praten over onze baby’s. Ik praat tegenwoordig alleen nog maar over baby’s. Ik begrijp ook niet hoe dat kan, want ik had toch immers iedereen bezworen dat ik dat nooit zou gaan doen. En toch sta ik zo ongeveer iedere dag wel ergens met een vage kennis te praten over slaapjes, hapjes, rompertjes en wat je dan ook nog meer aan verkleinwoorden in je leven krijgt als je een kind hebt.
Maar ik lees ook heus nog wel Kafka, hoor. Mocht iemand zich dat afvragen.

‘Wat voor helmpje heb jij?’ vraagt J. ‘Er is zoveel keuze.’
‘Helm?’ vraag ik.
‘Voor op het hoofd van je dochter,’ zegt ze.
‘O,’ zeg ik. ‘Ja, nee, ik dacht van toen ik ridder was.’
‘Hè?’ zegt ze.
‘De dochter heeft geen helm,’ zeg ik gauw. J. slaat een hand voor haar mond.

Voor wie het nog niet doorhad: met het krijgen van een kind word je een wereld in gekatapulteerd met regels en wetten die niemand je van tevoren vertelt. Of ja, die misschien wel iemand van tevoren heeft verteld, maar natuurlijk precies op het moment dat ik ergens bij een vitrine taart stond uit te kiezen, of één van de andere dingen die ik altijd lijk te doen op momenten dat iemand iets belangrijks uitlegt.
En zonder helm?’ vraagt J.
Het is even stil.
‘Wij zijn vroeger toch ook groot geworden zonder helm?’ zeg ik.
‘Vroeger schmoeger,’ zegt J. Ik kan niets anders doen dan haar gelijk geven.

Als ik de dochter van het kinderdagverblijf heb opgehaald, besluit ik naar mijn ouders te fietsen. De zon schijnt en ik steek mijn neus in de wapperende haartjes van de dochter. God, wat zou ik dat missen, als ze een helmpje op had.

‘Wat een onzin!’ roept mijn moeder. ‘Wij zetten jou vroeger altijd met de reiswieg los op de achterbank. Dan moesten we alleen niet te hard remmen, want dan vloog je tussen de voorstoel en de bank. En achterop de fiets zat je in een rieten korfje met een houten bankje erin. Je bent een keer met korf en al de berm in gerold. Toen waren we wel even geschrokken, maar jij had geen schrammetje. Je keek alleen heel verbaasd, van: hé, de wereld staat scheef, wat geinig.’
Ze lacht luid.
‘Melk en suiker in de koffie?’
‘Zwart,’ zeg ik.
‘Brr,’ zegt mijn moeder.
‘Tijden veranderen,’ zeg ik.

Eenmaal thuis denk ik na. Een vriendin vertelde afgelopen winter dat ze was gevallen met de fiets, terwijl ze nooit valt, en dat er op de helm van haar zoon een enorme kras had gezeten. De jongen zelf had niets. Een paar dagen later zag ik bij het stoplicht een vrouw die een bakfiets had, met een Maxi-Cosi erin, met daar weer een kind in, met een helm op. Zelf kan ik me niet herinneren dat ik ooit een helm op moest, ook niet toen ik leerde fietsen. En tijdens kinderfeestjes zaten we soms wel met tien man in een Fiat Panda, van het zwembad naar huis. Waar trek je de grens? Bij een helm? Bij rubbertegels onder het klimrek? Bij gordels achterin? In hoeverre kun je ongelukken eigenlijk uitbannen? Of is veiligheid maar een illusie? Ik weet het op dit moment niet. Het enige wat ik weet is dat ik niet elke week een nieuw artikel wil aanschaffen onder het mom van veiligheid. Zoals Kafka al zei: slijt je tijd niet met het zoeken naar een hindernis, want misschien is er wel geen. Maar tussen ons gezegd en gezwegen, ik ga de komende tijd toch maar wél even op zoek naar een fietshelm. Je weet het met mijn apraxie immers nooit.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.