Hanneke Hendrix
Niets veranderd
Hanneke Hendrix
Merci
Hanneke Hendrix
Ziek kind
Hanneke Hendrix
Op het consultatiebureau
Hanneke Hendrix
Het schoolplein
Hanneke Hendrix
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Hanneke Hendrix
Zo'n dag
Hanneke Hendrix
De diva en de dronkenlap
Hanneke Hendrix
Een sprongetje
Hanneke Hendrix
Lekker genieten
Hanneke Hendrix
De onschuldige gevangene
Hanneke Hendrix
Floep
Hanneke Hendrix
Hondenravotplek
Hanneke Hendrix
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Hanneke Hendrix
Fuck de symbiose
Hanneke Hendrix
Mausoleum
Hanneke Hendrix
De leven
Hanneke Hendrix
Blut
Hanneke Hendrix
Een tweede adopteren
Hanneke Hendrix
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Hanneke Hendrix
Het universum der verloren objecten
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. De helm of niet de helm
Column: Hanneke Hendrix
(13/75)
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/75
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/75
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/75
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/75
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/75
Column: Importkinderen
70/75
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/75
Column: JA-HAAAAAAAA
68/75
Column: Het wordt beter
67/75
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/75
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/75
Column: Fucking mamafiets
64/75
Column: Ik ben een lafaard
63/75
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/75
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/75
Column: Krijsen om gebak
60/75
Column: Trauma's
59/75
Column: Twee kindjes
58/75
Column: Uit de hemel verschenen
57/75
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/75
Column: Het gangetje
55/75
Column: Daar word je hard van
54/75
Column: Dik maar gelukkig
53/75
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/75
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/75
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/75
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/75
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/75
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/75
Column: Lust ik niet!
46/75
Column: Van snurkenstein
45/75
Column: Liever een meisje
44/75
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/75
De uitgebluste moeder
42/75
Ouwe tang
41/75
De onderkin
40/75
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/75
De kinderverjaardag
38/75
Kotsen over de hoes
37/75
Blut
36/75
De leven
35/75
Moe
34/75
Fuck de symbiose
33/75
Met het broodmes spelen
32/75
Doorslapen
31/75
Een tweede adopteren
30/75
Tommie
29/75
Spijt
28/75
Geitenkaaslollytestikel
27/75
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/75
Kak
25/75
Koffie-tik in de boekenkast
24/75
De onschuldige gevangene
23/75
Trefbal
22/75
Rania
21/75
Billendoekjes en maïzena
20/75
Floep
19/75
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/75
Zo'n dag
17/75
Het schoolplein
16/75
Een sprongetje
15/75
Niets veranderd
14/75
De helm of niet de helm
13/75
Merci
12/75
Ziek kind
11/75
Op het consultatiebureau
10/75
De diva en de dronkenlap
9/75
Dag huis
8/75
Lekker genieten
7/75
Hondenravotplek
6/75
Mausoleum
5/75
Het universum der verloren objecten
4/75
Vriend K. op de koffie
3/75
Normaal
2/75
Mag ik al bier?
1/75
Hanneke Hendrix

De helm of niet de helm

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

12-6-2017 09:00

‘Dus nu hoeven we alleen nog maar een helmpje te kopen en dan kunnen we gaan fietsen!’ Kennis J. en ik zijn elkaar tegengekomen in de supermarkt en we praten over onze baby’s. Ik praat tegenwoordig alleen nog maar over baby’s. Ik begrijp ook niet hoe dat kan, want ik had toch immers iedereen bezworen dat ik dat nooit zou gaan doen. En toch sta ik zo ongeveer iedere dag wel ergens met een vage kennis te praten over slaapjes, hapjes, rompertjes en wat je dan ook nog meer aan verkleinwoorden in je leven krijgt als je een kind hebt.
Maar ik lees ook heus nog wel Kafka, hoor. Mocht iemand zich dat afvragen.

‘Wat voor helmpje heb jij?’ vraagt J. ‘Er is zoveel keuze.’
‘Helm?’ vraag ik.
‘Voor op het hoofd van je dochter,’ zegt ze.
‘O,’ zeg ik. ‘Ja, nee, ik dacht van toen ik ridder was.’
‘Hè?’ zegt ze.
‘De dochter heeft geen helm,’ zeg ik gauw. J. slaat een hand voor haar mond.

Voor wie het nog niet doorhad: met het krijgen van een kind word je een wereld in gekatapulteerd met regels en wetten die niemand je van tevoren vertelt. Of ja, die misschien wel iemand van tevoren heeft verteld, maar natuurlijk precies op het moment dat ik ergens bij een vitrine taart stond uit te kiezen, of één van de andere dingen die ik altijd lijk te doen op momenten dat iemand iets belangrijks uitlegt.
En zonder helm?’ vraagt J.
Het is even stil.
‘Wij zijn vroeger toch ook groot geworden zonder helm?’ zeg ik.
‘Vroeger schmoeger,’ zegt J. Ik kan niets anders doen dan haar gelijk geven.

Als ik de dochter van het kinderdagverblijf heb opgehaald, besluit ik naar mijn ouders te fietsen. De zon schijnt en ik steek mijn neus in de wapperende haartjes van de dochter. God, wat zou ik dat missen, als ze een helmpje op had.

‘Wat een onzin!’ roept mijn moeder. ‘Wij zetten jou vroeger altijd met de reiswieg los op de achterbank. Dan moesten we alleen niet te hard remmen, want dan vloog je tussen de voorstoel en de bank. En achterop de fiets zat je in een rieten korfje met een houten bankje erin. Je bent een keer met korf en al de berm in gerold. Toen waren we wel even geschrokken, maar jij had geen schrammetje. Je keek alleen heel verbaasd, van: hé, de wereld staat scheef, wat geinig.’
Ze lacht luid.
‘Melk en suiker in de koffie?’
‘Zwart,’ zeg ik.
‘Brr,’ zegt mijn moeder.
‘Tijden veranderen,’ zeg ik.

Eenmaal thuis denk ik na. Een vriendin vertelde afgelopen winter dat ze was gevallen met de fiets, terwijl ze nooit valt, en dat er op de helm van haar zoon een enorme kras had gezeten. De jongen zelf had niets. Een paar dagen later zag ik bij het stoplicht een vrouw die een bakfiets had, met een Maxi-Cosi erin, met daar weer een kind in, met een helm op. Zelf kan ik me niet herinneren dat ik ooit een helm op moest, ook niet toen ik leerde fietsen. En tijdens kinderfeestjes zaten we soms wel met tien man in een Fiat Panda, van het zwembad naar huis. Waar trek je de grens? Bij een helm? Bij rubbertegels onder het klimrek? Bij gordels achterin? In hoeverre kun je ongelukken eigenlijk uitbannen? Of is veiligheid maar een illusie? Ik weet het op dit moment niet. Het enige wat ik weet is dat ik niet elke week een nieuw artikel wil aanschaffen onder het mom van veiligheid. Zoals Kafka al zei: slijt je tijd niet met het zoeken naar een hindernis, want misschien is er wel geen. Maar tussen ons gezegd en gezwegen, ik ga de komende tijd toch maar wél even op zoek naar een fietshelm. Je weet het met mijn apraxie immers nooit.

Meer lezen