Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
De leven
Mama
Moe
Mama
Het schoolplein
Mama
De onderkin
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
Niets veranderd
Mama
De kinderverjaardag
Mama
Een sprongetje
Mama
Ouwe tang
Mama
Blut
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Merci
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama

De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart

Bekijk meer
(43/108)
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/108
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/108
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/108
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/108
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/108
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/108
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/108
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/108
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/108
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/108
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/108
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/108
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/108
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/108
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/108
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/108
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/108
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/108
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/108
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/108
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/108
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/108
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/108
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/108
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/108
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/108
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/108
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/108
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/108
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/108
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/108
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/108
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/108
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/108
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/108
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/108
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/108
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/108
Column: Importkinderen
70/108
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/108
Column: JA-HAAAAAAAA
68/108
Column: Het wordt beter
67/108
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/108
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/108
Column: Fucking mamafiets
64/108
Column: Ik ben een lafaard
63/108
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/108
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/108
Column: Krijsen om gebak
60/108
Column: Trauma's
59/108
Column: Twee kindjes
58/108
Column: Uit de hemel verschenen
57/108
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/108
Column: Het gangetje
55/108
Column: Daar word je hard van
54/108
Column: Dik maar gelukkig
53/108
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/108
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/108
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/108
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/108
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/108
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/108
Column: Lust ik niet!
46/108
Column: Van snurkenstein
45/108
Column: Liever een meisje
44/108
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/108
De uitgebluste moeder
42/108
Ouwe tang
41/108
De onderkin
40/108
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/108
De kinderverjaardag
38/108
Kotsen over de hoes
37/108
Blut
36/108
De leven
35/108
Moe
34/108
Fuck de symbiose
33/108
Met het broodmes spelen
32/108
Doorslapen
31/108
Een tweede adopteren
30/108
Tommie
29/108
Spijt
28/108
Geitenkaaslollytestikel
27/108
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/108
Kak
25/108
Koffie-tik in de boekenkast
24/108
De onschuldige gevangene
23/108
Trefbal
22/108
Rania
21/108
Billendoekjes en maïzena
20/108
Floep
19/108
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/108
Zo'n dag
17/108
Het schoolplein
16/108
Een sprongetje
15/108
Niets veranderd
14/108
De helm of niet de helm
13/108
Merci
12/108
Ziek kind
11/108
Op het consultatiebureau
10/108
De diva en de dronkenlap
9/108
Dag huis
8/108
Lekker genieten
7/108
Hondenravotplek
6/108
Mausoleum
5/108
Het universum der verloren objecten
4/108
Vriend K. op de koffie
3/108
Normaal
2/108
Mag ik al bier?
1/108

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

08-1-2018 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Ik kan me nog wel de tijd herinneren dat jij je kapot ergerde aan ouders die liepen te klagen dat ze zo moe en uitgeblust waren. Dan riep jij dat jij nooit zo zou worden. Wat zeg je me daarvan, vrouwtje Hendrix?’
Ik adem in om wat te zeggen. Ik heb vriendin C. aan de lijn.
‘En nu heb je een Club van Uitgebluste Ouders. Je bent net als die studenten die ingeloot worden bij geneeskunde. Ineens horen ze wél bij de goede groep en zijn ze vergeten hoe het is om in onzekerheid te zitten, de hele dag.’
‘Sorry,’ mompel ik. ‘Ik vergeet dat soms.’

C. en ik zaten eerst in hetzelfde schuitje. Namelijk het schuitje van Geen Kinderen Kunnen Krijgen en naar Het Ziekenhuis Moeten. Zeg maar: de Club van Uitgeruste Mensen. Alleen wist ik dat toen nog niet. Toen was het De Club van Onzekerheid en Verdriet en Onmacht en Vreselijk Nare en Pijnlijke Onderzoeken. Iets dat veel erger is dan een beetje moe op de bank hangen.

Nu doe ik er zelf schamper over, over het ouderschap. Vergeet ik gewoon hoeveel moeite het ons heeft gekost. Vreselijk. Destijds hadden C. en ik De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart bedacht. Daarop hadden we de dooddoeners die we vaak te horen kregen verzameld, en elke keer als één van ons een dooddoener van een vriendin, vage kennis of duffe oom te horen kreeg, mocht er een hokje worden afgestreept. Degene die als eerste een rijtje van vier had, was de winnaar en hoefde niet voor de eerstvolgende lunch te betalen.
Een greep uit de bingokaartuitspraken:
- ‘Het lukt bij jullie heus nog wel. Ik vóél dat.’
- ‘Je moet het gewoon even lóslaten.’
- ‘Bij een bevriend stel van mijn buren lukte het ook jaren niet. IVF en alles. En toen hebben ze het opgegeven. En wat denk je? Na acht jaar? Pats. Zwanger.’
- ‘Weet je wat jij moet doen? Naar een homeopaat/acupuncturist/kruidensjamaan/osteopaat/iets anders heel erg duurs. O, wil je niet? Nou, dan moet je het zelf maar weten. Je hebt het zelf in de hand, hoor.’
- ‘Mensen denken tegenwoordig dat alles maar maakbaar is. Ik vind dat er grenzen aan zitten. Vrouwen willen tegenwoordig alles. Eerst een carrière en een bruisend sociaal leven en daarna óók nog eens een kind. Zo werkt dat niet in de wereld.’
- ‘Gewoon lekker ontspannen. Aan leuke dingen denken. Je moet er gewoon niet teveel mee bezig zijn.’

In die tijd heb ik geleerd dat je alle adviezen die beginnen met ‘Je moet gewoon…’ het beste ‘gewoon’ kunt negeren. Hoe kun je iets loslaten waarmee je elke dag wordt geconfronteerd? Is het niet omdat je pillen moet slikken, spuiten moet zetten of naar het ziekenhuis moet, dan is het wel omdat er ineens overal zwangere vrouwen lijken te lopen. Gek werden C. en ik ervan. Maar ik werd zwanger en C. niet.

Ik verliet het schip en liet haar alleen in het schuitje achter.

‘En weet je die ene nog?’ vraagt C.

‘Die van, dat je maar lekker moet genieten van de rust, zo zonder kinderen?’
‘Juist. En die hadden we het vaakst.’
‘Ja, die hadden we het vaakst.’
‘En die krijg ik nog steeds bijna elke dag te horen. Laatst zelfs in jouw column. Kun je het je voorstellen?’
We lachen.
‘Sorry,’ zeg ik. ‘Is al goed,’ zegt C.
‘Laat ik je jaloers maken door te zeggen dat ik mijn afspraken heb afgezegd en lekker drie weken op Zanzibar ga zitten met mijn laptop. Even overwinteren.’
‘Nu moet je ophouden!’ roep ik.
‘Ha!’ roept ze. ‘Ik stuur wel een kaartje!’
‘Ja graag!’ roep ik. ‘En mail foto’s!’
Maar ze heeft al opgehangen. En terecht.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.