Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: Dik maar gelukkig
Mama
Zo'n dag
Mama
Een sprongetje
Mama
Blut
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
De helm of niet de helm
Mama
De leven
Mama
Het schoolplein
Mama
De kinderverjaardag
Mama
Fuck de symbiose
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama

De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart

Bekijk meer
(42/131)
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
131/131
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/131
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/131
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/131
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/131
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/131
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/131
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/131
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/131
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/131
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/131
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/131
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/131
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/131
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/131
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/131
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/131
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/131
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/131
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/131
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/131
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/131
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/131
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/131
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/131
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/131
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/131
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/131
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/131
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/131
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/131
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/131
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/131
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/131
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/131
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/131
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/131
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/131
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/131
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/131
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/131
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/131
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/131
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/131
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/131
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/131
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/131
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/131
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/131
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/131
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/131
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/131
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/131
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/131
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/131
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/131
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/131
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/131
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/131
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/131
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/131
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/131
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/131
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/131
Column: Importkinderen
67/131
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/131
Column: Het wordt beter
65/131
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/131
Column: Fucking mamafiets
63/131
Column: Ik ben een lafaard
62/131
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/131
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/131
Column: Krijsen om gebak
59/131
Column: Trauma's
58/131
Column: Twee kindjes
57/131
Column: Uit de hemel verschenen
56/131
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/131
Column: Het gangetje
54/131
Column: Daar word je hard van
53/131
Column: Dik maar gelukkig
52/131
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/131
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/131
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/131
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/131
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/131
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/131
Column: Lust ik niet!
45/131
Column: Van snurkenstein
44/131
Column: Liever een meisje
43/131
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/131
De uitgebluste moeder
41/131
Ouwe tang
40/131
De onderkin
39/131
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/131
De kinderverjaardag
37/131
Kotsen over de hoes
36/131
Blut
35/131
De leven
34/131
Moe
33/131
Fuck de symbiose
32/131
Met het broodmes spelen
31/131
Doorslapen
30/131
Een tweede adopteren
29/131
Tommie
28/131
Spijt
27/131
Geitenkaaslollytestikel
26/131
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/131
Kak
24/131
Koffie-tik in de boekenkast
23/131
De onschuldige gevangene
22/131
Trefbal
21/131
Rania
20/131
Billendoekjes en maïzena
19/131
Floep
18/131
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/131
Zo'n dag
16/131
Het schoolplein
15/131
Een sprongetje
14/131
Niets veranderd
13/131
De helm of niet de helm
12/131
Merci
11/131
Ziek kind
10/131
Op het consultatiebureau
9/131
De diva en de dronkenlap
8/131
Dag huis
7/131
Lekker genieten
6/131
Hondenravotplek
5/131
Mausoleum
4/131
Het universum der verloren objecten
3/131
Vriend K. op de koffie
2/131
Mag ik al bier?
1/131

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

08-1-2018 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Ik kan me nog wel de tijd herinneren dat jij je kapot ergerde aan ouders die liepen te klagen dat ze zo moe en uitgeblust waren. Dan riep jij dat jij nooit zo zou worden. Wat zeg je me daarvan, vrouwtje Hendrix?’
Ik adem in om wat te zeggen. Ik heb vriendin C. aan de lijn.
‘En nu heb je een Club van Uitgebluste Ouders. Je bent net als die studenten die ingeloot worden bij geneeskunde. Ineens horen ze wél bij de goede groep en zijn ze vergeten hoe het is om in onzekerheid te zitten, de hele dag.’
‘Sorry,’ mompel ik. ‘Ik vergeet dat soms.’

C. en ik zaten eerst in hetzelfde schuitje. Namelijk het schuitje van Geen Kinderen Kunnen Krijgen en naar Het Ziekenhuis Moeten. Zeg maar: de Club van Uitgeruste Mensen. Alleen wist ik dat toen nog niet. Toen was het De Club van Onzekerheid en Verdriet en Onmacht en Vreselijk Nare en Pijnlijke Onderzoeken. Iets dat veel erger is dan een beetje moe op de bank hangen.

Nu doe ik er zelf schamper over, over het ouderschap. Vergeet ik gewoon hoeveel moeite het ons heeft gekost. Vreselijk. Destijds hadden C. en ik De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart bedacht. Daarop hadden we de dooddoeners die we vaak te horen kregen verzameld, en elke keer als één van ons een dooddoener van een vriendin, vage kennis of duffe oom te horen kreeg, mocht er een hokje worden afgestreept. Degene die als eerste een rijtje van vier had, was de winnaar en hoefde niet voor de eerstvolgende lunch te betalen.
Een greep uit de bingokaartuitspraken:
- ‘Het lukt bij jullie heus nog wel. Ik vóél dat.’
- ‘Je moet het gewoon even lóslaten.’
- ‘Bij een bevriend stel van mijn buren lukte het ook jaren niet. IVF en alles. En toen hebben ze het opgegeven. En wat denk je? Na acht jaar? Pats. Zwanger.’
- ‘Weet je wat jij moet doen? Naar een homeopaat/acupuncturist/kruidensjamaan/osteopaat/iets anders heel erg duurs. O, wil je niet? Nou, dan moet je het zelf maar weten. Je hebt het zelf in de hand, hoor.’
- ‘Mensen denken tegenwoordig dat alles maar maakbaar is. Ik vind dat er grenzen aan zitten. Vrouwen willen tegenwoordig alles. Eerst een carrière en een bruisend sociaal leven en daarna óók nog eens een kind. Zo werkt dat niet in de wereld.’
- ‘Gewoon lekker ontspannen. Aan leuke dingen denken. Je moet er gewoon niet teveel mee bezig zijn.’

In die tijd heb ik geleerd dat je alle adviezen die beginnen met ‘Je moet gewoon…’ het beste ‘gewoon’ kunt negeren. Hoe kun je iets loslaten waarmee je elke dag wordt geconfronteerd? Is het niet omdat je pillen moet slikken, spuiten moet zetten of naar het ziekenhuis moet, dan is het wel omdat er ineens overal zwangere vrouwen lijken te lopen. Gek werden C. en ik ervan. Maar ik werd zwanger en C. niet.

Ik verliet het schip en liet haar alleen in het schuitje achter.

‘En weet je die ene nog?’ vraagt C.

‘Die van, dat je maar lekker moet genieten van de rust, zo zonder kinderen?’
‘Juist. En die hadden we het vaakst.’
‘Ja, die hadden we het vaakst.’
‘En die krijg ik nog steeds bijna elke dag te horen. Laatst zelfs in jouw column. Kun je het je voorstellen?’
We lachen.
‘Sorry,’ zeg ik. ‘Is al goed,’ zegt C.
‘Laat ik je jaloers maken door te zeggen dat ik mijn afspraken heb afgezegd en lekker drie weken op Zanzibar ga zitten met mijn laptop. Even overwinteren.’
‘Nu moet je ophouden!’ roep ik.
‘Ha!’ roept ze. ‘Ik stuur wel een kaartje!’
‘Ja graag!’ roep ik. ‘En mail foto’s!’
Maar ze heeft al opgehangen. En terecht.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.