Hanneke Hendrix
Niets veranderd
Hanneke Hendrix
Ziek kind
Hanneke Hendrix
De helm of niet de helm
Hanneke Hendrix
Een sprongetje
Hanneke Hendrix
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Hanneke Hendrix
Zo'n dag
Hanneke Hendrix
Het schoolplein
Hanneke Hendrix
Merci
Hanneke Hendrix
Op het consultatiebureau
Hanneke Hendrix
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Hanneke Hendrix
Vriend K. op de koffie
Hanneke Hendrix
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Hanneke Hendrix
Kak
Hanneke Hendrix
Met het broodmes spelen
Hanneke Hendrix
Billendoekjes en maïzena
Hanneke Hendrix
Kotsen over de hoes
Hanneke Hendrix
Koffie-tik in de boekenkast
Hanneke Hendrix
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Hanneke Hendrix
Mag ik al bier?
Hanneke Hendrix
Een tweede adopteren
Hanneke Hendrix
Doorslapen
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. De diva en de dronkenlap
Column: Hanneke Hendrix
(9/75)
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/75
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/75
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/75
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/75
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/75
Column: Importkinderen
70/75
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/75
Column: JA-HAAAAAAAA
68/75
Column: Het wordt beter
67/75
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/75
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/75
Column: Fucking mamafiets
64/75
Column: Ik ben een lafaard
63/75
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/75
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/75
Column: Krijsen om gebak
60/75
Column: Trauma's
59/75
Column: Twee kindjes
58/75
Column: Uit de hemel verschenen
57/75
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/75
Column: Het gangetje
55/75
Column: Daar word je hard van
54/75
Column: Dik maar gelukkig
53/75
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/75
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/75
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/75
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/75
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/75
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/75
Column: Lust ik niet!
46/75
Column: Van snurkenstein
45/75
Column: Liever een meisje
44/75
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/75
De uitgebluste moeder
42/75
Ouwe tang
41/75
De onderkin
40/75
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/75
De kinderverjaardag
38/75
Kotsen over de hoes
37/75
Blut
36/75
De leven
35/75
Moe
34/75
Fuck de symbiose
33/75
Met het broodmes spelen
32/75
Doorslapen
31/75
Een tweede adopteren
30/75
Tommie
29/75
Spijt
28/75
Geitenkaaslollytestikel
27/75
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/75
Kak
25/75
Koffie-tik in de boekenkast
24/75
De onschuldige gevangene
23/75
Trefbal
22/75
Rania
21/75
Billendoekjes en maïzena
20/75
Floep
19/75
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/75
Zo'n dag
17/75
Het schoolplein
16/75
Een sprongetje
15/75
Niets veranderd
14/75
De helm of niet de helm
13/75
Merci
12/75
Ziek kind
11/75
Op het consultatiebureau
10/75
De diva en de dronkenlap
9/75
Dag huis
8/75
Lekker genieten
7/75
Hondenravotplek
6/75
Mausoleum
5/75
Het universum der verloren objecten
4/75
Vriend K. op de koffie
3/75
Normaal
2/75
Mag ik al bier?
1/75
Hanneke Hendrix

De diva en de dronkenlap

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

15-5-2017 09:00

Mijn beste vriend en ik drinken koffie. Mijn dochter is bezig haar boterham met stroop op tafel plat te slaan (wat nog een hele klus is, want: stroop), om er vervolgens stukjes van te eten en al wiebelend heel blij naar ons te lachen. Af en toe zet ze het plastic bekertje waar water in zat op haar hoofd. De dochter lacht. Ze is blij. Ze heeft vanochtend gezwommen en nu heeft ze een boterham met stroop. Heel simpel eigenlijk.
‘Op het kinderdagverblijf noemden ze haar gisteren een diva.’ De dochter timmert luid en met een geconcentreerd gezicht met de beker op tafel.
‘Ja,’ zegt mijn beste vriend. ‘Het is inderdaad net Kim Kardashian.’
‘Een dronken Kim Kardashian,’ zeg ik.
‘Baby’s zijn sowieso ieniemienie dronkenlappen,’ zegt mijn beste vriend. Hij zucht.
‘Ik zou willen dat ik zoveel nannies had als Kim Kardashian,’ zegt hij. ‘Dan kreeg ik tenminste nog wat werk gedaan.’

Mijn beste vriend heeft een zoontje, dat afwisselend bij hem en de moeder woont. Prima scheiding hadden ze. Zo kan dat dus schijnbaar ook. Op één of andere manier vind ik dat nog een engere gedachte, dat je fluitend uit elkaar kunt gaan. Maar goed, dat geheel terzijde. Daarbij heeft hij nu om de week een gratis oppas, plus nachtrust, dus ik vind dat hij niet mag zeuren over nannies.

‘In plaats van koffie te drinken met mij,’ zeg ik. ‘Op je werkdag.’
‘Koffie drinken met jou voelt als werk,’ zegt hij.
Dan begint mijn dochter te huilen. Vanuit het niets.
‘Net was ze nog blij,’ zeg ik. ‘Zou ze zich pijn hebben gedaan?’ vraagt mijn beste vriend.
‘Daar gaan we nooit van ons leven achter komen,’ zeg ik.

Ik til haar uit de kinderstoel en ga met mijn neus door haar plakkerige haren. Niets is zo lekker als met je neus door babyhaar gaan. Ik ben een cynisch mens, maar tegen quasi-walgelijke zaken als ‘met je neus door pluizig babyhaar gaan’ en ‘babyzwemmen’ en ‘babylach met zes tandjes als je kiekeboe doet’ heb ik gewoon geen weerstand. Niemand kan dat weerstaan. Ik zeg wel eens dat als alle wereldleiders verplicht in het Erica Terpstrabad op babyzwemmen moesten, er dan heel snel wereldvrede zou ontstaan. Het breekt gewoon al je weerstand. Mijn neus zit ondertussen vol stroop en mijn dochter is weer blij.
‘Nu is ze weer blij,’ zeg ik.
‘Baby’s zijn geen dronkenlappen,’ zegt mijn beste vriend. ‘Het zijn borderliners. Ineens heel erg blij, dan weer heel erg boos, dan weer drammerig, dan weer overdag leven, dan weer alleen ’s nachts. Of ze schreeuwen, omdat ze denken dat je nooit meer terugkomt, terwijl je gewoon even moet poepen. Of als je ze naar het kinderdagverblijf brengt en ze denken dat je nooit meer terugkomt. Maar als je ze de keer daarna brengt, kijken ze je niet eens na als je de deur uitloopt. Omdat die andere kinderen veel interessanter zijn.’ Hij zucht weer. ‘Zeer onvoorspelbaar,’ mompelt hij erachteraan.

‘Je zou eens moeten gaan babyzwemmen,’ zeg ik. ‘Erg goed voor je staat van zen-zijn.’
En dan daarna de rest van de wereld nog, dan komt echt alles goed.
Ik beloof het jullie.

Meer lezen