Mama
Lekker genieten
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Het schoolplein
Mama
Merci
Mama
Kak
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Ziek kind
Mama
Niets veranderd
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Een sprongetje
Mama
Blut
Mama
Trefbal
Mama
Zo'n dag
Mama
Hondenravotplek
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Mausoleum
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Floep
Mama
De leven
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Dag huis
Mama

Dag huis

Bekijk meer
(7/175)
Hanneke: 'Ooit heeft iemand per ongeluk koffie en bier ontdekt'
175/175
Hanneke: 'Dit is mijn eerste echte cappuccino sinds maart'
174/175
Hanneke: 'Welke ontaarde moeder laat haar arme spruitje nou alleen?'
173/175
Hanneke: 'Hoe moe moet een mens zijn als-ie droomt over slapen?'
172/175
Hanneke: 'Met een hooikoortspilletje gaat alles over'
171/175
Hanneke: 'Ik was altijd heel eerlijk tegen mijn dochter. Tot gisteren'
170/175
Hanneke: 'Ik ben, zonder grapjes, echt een ouwe taart geworden'
169/175
Hanneke: 'De combinatie moederschap, werk en corona; ik was zo moe'
168/175
Hanneke: 'Ik neem vaak stoeprandjes mee als ik parkeer'
167/175
Hanneke: 'Ik pak een koekenpan uit de tas en sla haar van haar stoel'
166/175
Hanneke: 'Ik hang op 11 mei de vlag uit'
165/175
Hanneke: 'Zij had dure kleding aan, ik voelde me een aardappel'
164/175
Hanneke: 'Er moeten meer mensen zijn die stiekem eten'
163/175
Hanneke: 'Ze mocht niet van de glijbaan omdat er een ander kindje was'
162/175
Hanneke: 'Ik wou dat ik de postbode iets kon geven, maar ik durf niet'
161/175
Hanneke: 'Ik zou echt geen babyshower overleven zonder alcohol'
160/175
Hanneke: 'Omdat de man arts is, ben ik dagen alleen met de dochter'
159/175
Hanneke: 'Je moet nooit wijzen en vragen of iemand zwanger is'
158/175
Hanneke: 'De groots en meeslepende liefde bestaat niet'
157/175
Hanneke Hendrix en het advies rondom de zindelijkheid van haar kind
156/175
Hanneke: 'In een relatie is er altijd eentje die de ander meer wil'
155/175
Hanneke: 'Het is hopen dat iemand je hand vasthoudt als je sterft'
154/175
Hanneke: 'Ik neem mezelf voor om op te houden met drinken en eten'
153/175
Hanneke Hendrix had zo'n dag: 'Koffie is op, thee is op, brood is oud'
152/175
Hanneke Hendrix en de partner die altijd alles moet regelen in huis
151/175
Hanneke: 'Hoe zouden ze zalf voor de lul noemen?'
150/175
Hanneke: 'Vlaai eet je eigenlijk niet met een vork'
149/175
Hanneke: 'Hoezo kun je niet meer drinken als je kinderen hebt?'
148/175
Hanneke: 'Ik verslijt ongeveer één zachte tandenborstel in de week'
147/175
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
146/175
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
145/175
Hanneke: 'Gaat het wel goed? Moet ik een dokter bellen?'
144/175
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
143/175
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
142/175
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
141/175
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
140/175
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
139/175
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
138/175
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
137/175
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
136/175
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
135/175
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
134/175
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
133/175
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
132/175
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
131/175
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
130/175
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
129/175
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
128/175
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/175
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/175
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/175
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/175
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/175
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/175
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/175
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/175
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/175
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/175
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/175
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/175
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/175
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/175
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/175
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/175
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/175
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/175
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/175
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/175
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/175
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/175
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/175
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/175
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/175
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/175
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/175
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/175
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/175
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/175
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/175
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/175
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/175
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/175
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/175
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/175
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/175
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/175
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/175
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/175
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/175
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/175
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/175
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/175
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/175
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/175
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/175
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/175
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/175
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/175
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/175
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/175
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/175
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/175
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/175
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/175
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/175
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/175
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/175
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/175
Column: Importkinderen
67/175
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/175
Column: Het wordt beter
65/175
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/175
Column: Fucking mamafiets
63/175
Column: Ik ben een lafaard
62/175
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/175
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/175
Column: Krijsen om gebak
59/175
Column: Trauma's
58/175
Column: Twee kindjes
57/175
Column: Uit de hemel verschenen
56/175
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/175
Column: Het gangetje
54/175
Column: Daar word je hard van
53/175
Column: Dik maar gelukkig
52/175
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/175
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/175
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/175
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/175
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/175
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/175
Column: Lust ik niet!
45/175
Column: Van snurkenstein
44/175
Column: Liever een meisje
43/175
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/175
De uitgebluste moeder
41/175
Ouwe tang
40/175
De onderkin
39/175
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/175
De kinderverjaardag
37/175
Kotsen over de hoes
36/175
Blut
35/175
De leven
34/175
Moe
33/175
Fuck de symbiose
32/175
Met het broodmes spelen
31/175
Doorslapen
30/175
Een tweede adopteren
29/175
Tommie
28/175
Spijt
27/175
Geitenkaaslollytestikel
26/175
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/175
Kak
24/175
Koffie-tik in de boekenkast
23/175
De onschuldige gevangene
22/175
Trefbal
21/175
Rania
20/175
Billendoekjes en maïzena
19/175
Floep
18/175
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/175
Zo'n dag
16/175
Het schoolplein
15/175
Een sprongetje
14/175
Niets veranderd
13/175
De helm of niet de helm
12/175
Merci
11/175
Ziek kind
10/175
Op het consultatiebureau
9/175
De diva en de dronkenlap
8/175
Dag huis
7/175
Lekker genieten
6/175
Hondenravotplek
5/175
Mausoleum
4/175
Het universum der verloren objecten
3/175
Vriend K. op de koffie
2/175
Mag ik al bier?
1/175

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

09-5-2017 09:00
 

Je redt het wel, toch?’ vraagt mijn moeder, als ze weer in de deuropening verschijnt.
Mijn vader zit al in de auto. Ik zit met mijn dochter op schoot aan een lege campingtafel op een krukje.
‘Ja, ‘tuurlijk,’ zeg ik.
‘Oké,’ zegt ze.

De deur van de keuken sluit en nu ben ik alleen, met mijn kleine meisje op schoot. Ooit zat ik hier ook zo, bij mijn moeder op schoot. Ik kijk rond. Het huis is, op de campingtafel en het krukje na, leeg.
Mijn ouders hebben een afspraak in hun nieuwe dorp en ik heb nog drie uur te overbruggen voordat ik naar de garage een paar dorpen verderop moet. Mijn ouderlijk huis is verkocht. Ons fijne huis, met de fijne tuin en de rare doorloopjes en gangen.

‘Vind je het moeilijk?’ vroeg mijn moeder, toen ze zich realiseerde dat ik afscheid kwam nemen van het huis. ‘Ik ben blij dat er weer mensen met kleine kinderen in komen wonen,’ zei ik.
Ik meen dat. Het is een huis voor kleine kinderen. Als er meubels in staan, natuurlijk. Ik til mijn dochter op. Ze niest een keer. Ik besluit een stuk met de dochter te gaan wandelen. Er moet immers ook afscheid genomen worden van het dorp.

Buiten is het fris, maar de zon schijnt alsof ze weet dat ik mijn laatste rondje maak. Ik groet de plek waar onze hond ooit in het moeras sprong en wij erachteraan moesten. Ik groet de plek waar Moniek Frencken en Gijs Poels stiekem in de struiken aan het kussen waren en waar wij ze lieten schrikken door ineens gillend de bosjes in te rennen. Ik groet de plek waar we blikspuit speelden (google maar wat dat is), waar ik met Maarten een fiets jatte, waar ik mijn eerste sigaret rookte, waar we altijd afspraken om met een grote groep naar de middelbare school in Venlo te fietsen, waar Franka woonde, die nu dood is - kanker, veel te jong, zo jong als ik, twee kinderen. Ik groet de plek waar Maarten woonde en waar we tijdelijk die gejatte fiets stalden, waar zijn vader het zag en alleen maar hoofdschuddend naar de fiets keek en zei: ‘Wat unne knommel, hadden jullie geen degelijke fiets kunnen strietsen?’

Ik kijk naar de trekkers op het land, ik luister naar de ganzen in het bos. Ik koop asperges bij de boer, een zesgranenbrood bij de bakker. Ik zwaai naar het grote bronzen beeld van de koe en de boerin die haar melkt. Ik heb uren op de rug van die koe gezeten. Ik weet nog precies hoe het voelde, als ik mijn wang op het warme brons legde. Nog één keer leg ik mijn wang tegen het dier aan. Ik omcirkel bijna het hele dorp, terwijl ik door het raampje van de buggy mijn dochter vredig zie slapen. Totdat ik weer thuis ben.
Ons fijne huis met de grote kersenboom waar ik altijd uit donderde in de zomer omdat ik bij de hoogste kersen wilde komen. De bloesem waait over ons heen alsof het sneeuwt. Mijn dochter grijpt naar de blaadjes.
De cirkel is rond.
‘Dag huis,’ mompel ik. Het was zo heerlijk fijn. Ik rij nog wel eens langs. Dan wijs ik naar je en zeg ik tegen de dochter: kijk, daar is je moeder opgegroeid.

Gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

We love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.