Mama
Lekker genieten
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Het schoolplein
Mama
Merci
Mama
Kak
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
Ziek kind
Mama
Niets veranderd
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Een sprongetje
Mama
Blut
Mama
Trefbal
Mama
Zo'n dag
Mama
Hondenravotplek
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Mausoleum
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Floep
Mama
De leven
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Dag huis
Mama

Dag huis

Bekijk meer
(7/145)
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
145/145
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
144/145
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
143/145
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
142/145
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
141/145
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
140/145
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
139/145
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
138/145
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
137/145
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
136/145
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
135/145
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
134/145
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
133/145
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
132/145
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
131/145
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
130/145
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
129/145
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
128/145
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/145
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/145
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/145
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/145
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/145
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/145
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/145
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/145
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/145
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/145
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/145
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/145
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/145
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/145
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/145
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/145
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/145
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/145
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/145
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/145
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/145
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/145
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/145
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/145
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/145
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/145
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/145
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/145
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/145
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/145
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/145
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/145
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/145
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/145
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/145
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/145
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/145
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/145
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/145
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/145
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/145
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/145
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/145
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/145
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/145
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/145
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/145
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/145
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/145
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/145
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/145
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/145
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/145
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/145
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/145
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/145
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/145
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/145
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/145
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/145
Column: Importkinderen
67/145
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/145
Column: Het wordt beter
65/145
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/145
Column: Fucking mamafiets
63/145
Column: Ik ben een lafaard
62/145
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/145
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/145
Column: Krijsen om gebak
59/145
Column: Trauma's
58/145
Column: Twee kindjes
57/145
Column: Uit de hemel verschenen
56/145
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/145
Column: Het gangetje
54/145
Column: Daar word je hard van
53/145
Column: Dik maar gelukkig
52/145
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/145
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/145
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/145
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/145
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/145
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/145
Column: Lust ik niet!
45/145
Column: Van snurkenstein
44/145
Column: Liever een meisje
43/145
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/145
De uitgebluste moeder
41/145
Ouwe tang
40/145
De onderkin
39/145
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/145
De kinderverjaardag
37/145
Kotsen over de hoes
36/145
Blut
35/145
De leven
34/145
Moe
33/145
Fuck de symbiose
32/145
Met het broodmes spelen
31/145
Doorslapen
30/145
Een tweede adopteren
29/145
Tommie
28/145
Spijt
27/145
Geitenkaaslollytestikel
26/145
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/145
Kak
24/145
Koffie-tik in de boekenkast
23/145
De onschuldige gevangene
22/145
Trefbal
21/145
Rania
20/145
Billendoekjes en maïzena
19/145
Floep
18/145
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/145
Zo'n dag
16/145
Het schoolplein
15/145
Een sprongetje
14/145
Niets veranderd
13/145
De helm of niet de helm
12/145
Merci
11/145
Ziek kind
10/145
Op het consultatiebureau
9/145
De diva en de dronkenlap
8/145
Dag huis
7/145
Lekker genieten
6/145
Hondenravotplek
5/145
Mausoleum
4/145
Het universum der verloren objecten
3/145
Vriend K. op de koffie
2/145
Mag ik al bier?
1/145

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

09-5-2017 09:00
 

Je redt het wel, toch?’ vraagt mijn moeder, als ze weer in de deuropening verschijnt.
Mijn vader zit al in de auto. Ik zit met mijn dochter op schoot aan een lege campingtafel op een krukje.
‘Ja, ‘tuurlijk,’ zeg ik.
‘Oké,’ zegt ze.

De deur van de keuken sluit en nu ben ik alleen, met mijn kleine meisje op schoot. Ooit zat ik hier ook zo, bij mijn moeder op schoot. Ik kijk rond. Het huis is, op de campingtafel en het krukje na, leeg.
Mijn ouders hebben een afspraak in hun nieuwe dorp en ik heb nog drie uur te overbruggen voordat ik naar de garage een paar dorpen verderop moet. Mijn ouderlijk huis is verkocht. Ons fijne huis, met de fijne tuin en de rare doorloopjes en gangen.

‘Vind je het moeilijk?’ vroeg mijn moeder, toen ze zich realiseerde dat ik afscheid kwam nemen van het huis. ‘Ik ben blij dat er weer mensen met kleine kinderen in komen wonen,’ zei ik.
Ik meen dat. Het is een huis voor kleine kinderen. Als er meubels in staan, natuurlijk. Ik til mijn dochter op. Ze niest een keer. Ik besluit een stuk met de dochter te gaan wandelen. Er moet immers ook afscheid genomen worden van het dorp.

Buiten is het fris, maar de zon schijnt alsof ze weet dat ik mijn laatste rondje maak. Ik groet de plek waar onze hond ooit in het moeras sprong en wij erachteraan moesten. Ik groet de plek waar Moniek Frencken en Gijs Poels stiekem in de struiken aan het kussen waren en waar wij ze lieten schrikken door ineens gillend de bosjes in te rennen. Ik groet de plek waar we blikspuit speelden (google maar wat dat is), waar ik met Maarten een fiets jatte, waar ik mijn eerste sigaret rookte, waar we altijd afspraken om met een grote groep naar de middelbare school in Venlo te fietsen, waar Franka woonde, die nu dood is - kanker, veel te jong, zo jong als ik, twee kinderen. Ik groet de plek waar Maarten woonde en waar we tijdelijk die gejatte fiets stalden, waar zijn vader het zag en alleen maar hoofdschuddend naar de fiets keek en zei: ‘Wat unne knommel, hadden jullie geen degelijke fiets kunnen strietsen?’

Ik kijk naar de trekkers op het land, ik luister naar de ganzen in het bos. Ik koop asperges bij de boer, een zesgranenbrood bij de bakker. Ik zwaai naar het grote bronzen beeld van de koe en de boerin die haar melkt. Ik heb uren op de rug van die koe gezeten. Ik weet nog precies hoe het voelde, als ik mijn wang op het warme brons legde. Nog één keer leg ik mijn wang tegen het dier aan. Ik omcirkel bijna het hele dorp, terwijl ik door het raampje van de buggy mijn dochter vredig zie slapen. Totdat ik weer thuis ben.
Ons fijne huis met de grote kersenboom waar ik altijd uit donderde in de zomer omdat ik bij de hoogste kersen wilde komen. De bloesem waait over ons heen alsof het sneeuwt. Mijn dochter grijpt naar de blaadjes.
De cirkel is rond.
‘Dag huis,’ mompel ik. Het was zo heerlijk fijn. Ik rij nog wel eens langs. Dan wijs ik naar je en zeg ik tegen de dochter: kijk, daar is je moeder opgegroeid.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.