Mama
De leven
Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
Niets veranderd
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
Met het broodmes spelen
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Doorslapen
Mama
Merci
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Het schoolplein
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
Ziek kind
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Een tweede adopteren
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Dag huis
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Blut
Mama

Blut

Bekijk meer
(36/124)
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
124/124
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
123/124
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
122/124
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
121/124
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
120/124
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
119/124
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
118/124
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
117/124
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
116/124
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
115/124
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
114/124
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
113/124
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
112/124
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
111/124
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
110/124
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
109/124
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
108/124
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
107/124
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
106/124
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
105/124
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
104/124
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
103/124
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
102/124
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
101/124
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
100/124
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
99/124
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
98/124
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
97/124
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
96/124
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
95/124
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
94/124
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
93/124
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
92/124
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
91/124
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
90/124
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
89/124
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
88/124
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
87/124
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
86/124
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
85/124
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
84/124
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
83/124
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
82/124
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
81/124
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
80/124
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
79/124
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
78/124
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
77/124
Hanneke Hendrix: Kansarm
76/124
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
75/124
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
74/124
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
73/124
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
72/124
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
71/124
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
70/124
Column: Importkinderen
69/124
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
68/124
Column: JA-HAAAAAAAA
67/124
Column: Het wordt beter
66/124
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/124
Column: Fucking mamafiets
64/124
Column: Ik ben een lafaard
63/124
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/124
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/124
Column: Krijsen om gebak
60/124
Column: Trauma's
59/124
Column: Twee kindjes
58/124
Column: Uit de hemel verschenen
57/124
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/124
Column: Het gangetje
55/124
Column: Daar word je hard van
54/124
Column: Dik maar gelukkig
53/124
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/124
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/124
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/124
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/124
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/124
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/124
Column: Lust ik niet!
46/124
Column: Van snurkenstein
45/124
Column: Liever een meisje
44/124
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/124
De uitgebluste moeder
42/124
Ouwe tang
41/124
De onderkin
40/124
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/124
De kinderverjaardag
38/124
Kotsen over de hoes
37/124
Blut
36/124
De leven
35/124
Moe
34/124
Fuck de symbiose
33/124
Met het broodmes spelen
32/124
Doorslapen
31/124
Een tweede adopteren
30/124
Tommie
29/124
Spijt
28/124
Geitenkaaslollytestikel
27/124
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/124
Kak
25/124
Koffie-tik in de boekenkast
24/124
De onschuldige gevangene
23/124
Trefbal
22/124
Rania
21/124
Billendoekjes en maïzena
20/124
Floep
19/124
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/124
Zo'n dag
17/124
Het schoolplein
16/124
Een sprongetje
15/124
Niets veranderd
14/124
De helm of niet de helm
13/124
Merci
12/124
Ziek kind
11/124
Op het consultatiebureau
10/124
De diva en de dronkenlap
9/124
Dag huis
8/124
Lekker genieten
7/124
Hondenravotplek
6/124
Mausoleum
5/124
Het universum der verloren objecten
4/124
Vriend K. op de koffie
3/124
Normaal
2/124
Mag ik al bier?
1/124

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

20-11-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘En? Heeft de dochter al in het nieuwe huis geslapen?’ zegt een vriend, die ik verder niet bij naam ga noemen. (Ja, jij, Alex.)
‘Nee,’ zeg ik. ‘Vanavond pas. Ze logeerde bij mijn ouders.’
Het is even stil. ‘Hoezo?’ zeg ik.
‘Nou ja, als je gaat verhuizen, slapen ze twee weken niet.’
‘O,’ zeg ik.
‘Ja,’ zegt hij.
‘Heb je het druk?’
‘Ja,’ zeg ik. ‘Heel. Maar ik ben evengoed enorm blut.’
‘Nou, berg je dan maar.’

Als ik thuiskom in het nieuwe huis kijk ik rond in haar nog kale, nieuwe slaapkamer. We hadden inbouwkasten in ons huurhuis en moeten nieuwe kasten aanschaffen, en nieuwe gordijnen. Maar het geld is momenteel op, dus staan haar spullen in een oude televisiekast en liggen haar kleren in de Billy die ik al had in mijn laatste studentenkamer. Voor haar raam hangt een scheef rolgordijn. Ook mijn eigen kleer is kastloos en hangt samen met de kleding van manlief nog in de garderobeboxen van het verhuisbedrijf.

Misschien hadden we geen verhuisbedrijf moeten inhuren, maar hadden we in plaats daarvan beter zelf vier miljoen keer op en neer kunnen rijden in onze Clio, om de zeventig kuub spul die we in de loop der jaren verzameld hebben te verschepen. En een droger, een wasmachine en een koel-vriescombinatie kun je ook best met de lijnbus vervoeren als ze niet in de kofferbak passen. Toch? Dan hadden we voor dat geld kasten kunnen kopen. En gordijnen. En benzine. Of andere futiliteiten, zoals kinderopvang en eten.

Toen ik ooit een jaar in onderhuur zat, stonden mijn spullen in de opslag en had ik in mijn onderhuurhuis één verhuisdoos met spullen van mezelf. Ik heb alles wat opgeborgen stond te wachten geen moment gemist. Ik had toen toch ook niks nodig? Waarom moet ik nu dan een volwassen koophuis? Ineens voel ik me heel sip. Vannacht moet de dochter in haar bedje met de beer en de uil en het zakje-waar-muziek-uit-komt in een kaal kamertje slapen. In een huis dat anders ruikt, waar het buiten stil is en waar niet de hele nacht bonzende auto’s voorbij rijden. Ze weet vast niet wat haar overkomt. Waarom moeten we ons ook in zoveel bochten wringen?

‘En? Hoe ging het?’ vraagt de vriend die ik niet bij naam noem.
‘Ze begon meteen blij door de galmende woonkamer heen te rennen,’ zeg ik.
‘Ze brult steeds blij met haar eigen echo mee.’
‘Herrie,’ zegt hij.
‘Juist,’ zeg ik.
‘Maar geen buren!’ roept Alex blij.
‘Nul!’ roep ik. ‘En ze loopt ineens ook veel meer, want er is veel meer ruimte.’
‘Het schijnt dat goudvissen zo groot worden als hun kom is. Misschien is dat met mensen ook wel zo.’
‘Noem je me nou dik?’ zeg ik.
‘En sliep ze?’
‘De tweede nacht sliep ze gewoon. Dus.’
‘Afkloppen!’ roept hij. Ik klop af.
‘Wat goed,’ zegt hij.
Alleen zijn we nog wel enorm blut. Maar zoals Annie M. G. Schmidt al schreef: ‘Toen, lang geleden, was het fijn. Maar ja, toen waren we nog arm.’ En toen is gelukkig nog steeds gewoon nu. Daar verandert een verhuizing niets aan.


Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.