Mama
Trefbal
Mama
Vriend K. op de koffie
Mama
Dag huis
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Merci
Mama
Het schoolplein
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
De helm of niet de helm
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Een sprongetje
Mama
Zo'n dag
Mama
Lekker genieten
Mama
Hondenravotplek
Mama
Mausoleum
Mama
Rania
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Mag ik al bier?
Mama
Niets veranderd
Mama
Kak
Mama
Floep
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Billendoekjes en maïzena
Mama

Billendoekjes en maïzena

Bekijk meer
(20/112)
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
112/112
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
111/112
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
110/112
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
109/112
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
108/112
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/112
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/112
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/112
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/112
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/112
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/112
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/112
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/112
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/112
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/112
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/112
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/112
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/112
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/112
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/112
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/112
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/112
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/112
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/112
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/112
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/112
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/112
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/112
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/112
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/112
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/112
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/112
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/112
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/112
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/112
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/112
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/112
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/112
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/112
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/112
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/112
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/112
Column: Importkinderen
70/112
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/112
Column: JA-HAAAAAAAA
68/112
Column: Het wordt beter
67/112
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/112
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/112
Column: Fucking mamafiets
64/112
Column: Ik ben een lafaard
63/112
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/112
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/112
Column: Krijsen om gebak
60/112
Column: Trauma's
59/112
Column: Twee kindjes
58/112
Column: Uit de hemel verschenen
57/112
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/112
Column: Het gangetje
55/112
Column: Daar word je hard van
54/112
Column: Dik maar gelukkig
53/112
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/112
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/112
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/112
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/112
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/112
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/112
Column: Lust ik niet!
46/112
Column: Van snurkenstein
45/112
Column: Liever een meisje
44/112
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/112
De uitgebluste moeder
42/112
Ouwe tang
41/112
De onderkin
40/112
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/112
De kinderverjaardag
38/112
Kotsen over de hoes
37/112
Blut
36/112
De leven
35/112
Moe
34/112
Fuck de symbiose
33/112
Met het broodmes spelen
32/112
Doorslapen
31/112
Een tweede adopteren
30/112
Tommie
29/112
Spijt
28/112
Geitenkaaslollytestikel
27/112
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/112
Kak
25/112
Koffie-tik in de boekenkast
24/112
De onschuldige gevangene
23/112
Trefbal
22/112
Rania
21/112
Billendoekjes en maïzena
20/112
Floep
19/112
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/112
Zo'n dag
17/112
Het schoolplein
16/112
Een sprongetje
15/112
Niets veranderd
14/112
De helm of niet de helm
13/112
Merci
12/112
Ziek kind
11/112
Op het consultatiebureau
10/112
De diva en de dronkenlap
9/112
Dag huis
8/112
Lekker genieten
7/112
Hondenravotplek
6/112
Mausoleum
5/112
Het universum der verloren objecten
4/112
Vriend K. op de koffie
3/112
Normaal
2/112
Mag ik al bier?
1/112

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke 'roze muur' waar ze steeds tegenaan loopt.

31-7-2017 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Je moet nooit billendoekjes gebruiken,’ zegt vriendin D. als ik op het gras de dochter verschoon. De dochter houdt van het gras. Om erin te rollen, om haar gezicht erin te wrijven, om het te plukken en op te eten.
‘Ja, op reis misschien,’ zegt D. Ze denkt na. ‘Ja, nu ben je op reis. Dit geldt als op reis.’
We zitten in het park.
‘Wat een onzin,’ zeg ik. ‘Hoe verschoon jij kleine Hamer dan?’
Haar dochter heet niet echt Hamer, maar heeft een soortgelijke naam. Ik vind daar heus niks van, van een naam in de categorie doe-het-zelf-zaak. IJzer, Bikkel, Troffel of Splinter. ‘Lekker eigenwijs,’ noemde vriendin D. het, toen haar dochter net geboren was.

‘Met waskom en washand.’
‘Hoe dan?’ zeg ik. ‘Waar zet je die waskom dan neer?’
‘Gewoon op de commode,’ zegt ze.
‘En dan blijft ze liggen? Dan duikt ze niet in die kom?’
‘Natuurlijk blijft ze liggen. Als je zelf rustig bent, is je baby ook rustig.’
Als ik mijn dochter verschoon of aankleed lijkt het altijd of ik een negen kilo wegende paling een luier moet aantrekken. Hamer zit naast ons aan haar knuffelkonijn te sabbelen. Het is een lief en zoet meisje. Ze doet haar naam helemaal geen eer aan. We hadden beter mijn dochter Hamer kunnen noemen. Bij het kinderdagverblijf hebben ze een plastic speelkasteel dat er al een jaar of zeven staat, zonder dat er ooit iets aan kapot is gegaan. Maar het eerste dat de dochter deed toen ze kon kruipen, was erheen tijgeren en de deur eruit slopen. Ze was elf maanden toen. Ik was heel erg trots. Ik ben een slechte moeder.

Maar serieus, je moet die doekjes niet meer gebruiken. Krijgen ze eczeem van en enge dingen aan de lever. Is in Frankrijk onderzoek naar gedaan.’
‘Die Fransen krijgen enge dingen aan hun lever van de wijn, dat is heel wat anders,’ zeg ik.
Ik smeer de dochters derrière in met Sudocrem, al worstelend.
‘O, en ik gebruik maïszetmeel, in plaats van Sudocrem,’ zegt ze. ‘Dat is een natuurproduct.’
‘Aardolie is ook een natuurproduct,’ mompel ik.
‘En het is vegan,’ zegt ze. Daar heeft ze me. Aardolie is niet vegan. Toch? Of is aardolie wel vegan? Er zitten toch ook dierenresten in? Of alleen uitwerpselen? Is dierenpoep van vegetarisch etende dieren vegan?
‘Is konijnenpoep vegan?’ vraag ik.
‘Jij neemt ook nooit iets serieus!’ roept ze.
‘Ik ben bloedserieus,’ zeg ik.
‘Toen ze vorige week huilde en je d’r een cracker gaf, zei jij: “Troosten met eten, troosten met eten.” Alsof alles een grap is.’

Ik zucht. Hamer eet stoïcijns rozijntjes uit een kartonnen doosje, terwijl de dochter stukken boterham (GLUTEN! GLUTEN!) naar haar gooit.
‘Ik ga maar eens,’ zeg ik. ‘We zijn wel weer lang genoeg op reis geweest.’
Ik zet de dochter in het kinderzitje en fiets richting huis. Zonder helm. Zonder maïzena in haar broek. Met paté op haar boterham. Met de goedkoopste zonnebrand van de drogist op haar beentjes. Ik geef kusjes op haar zonnehoedje, terwijl we fietsen. De dochter wijst naar alles wat ze ziet en roept blij ‘die, die, die’ en als ik zing, dan zingt ze heel hard mee. Onderwijl ramt ze op de bel en op het stuur en probeert ze haar veiligheidsgordels door te knagen. Onze kleine sloper.
‘Als je niet zo ontzettend knap was, dan hadden we je allang ingeruild,’ roep ik.
‘Ja!’ roept ze blij. ‘Ja!’
‘Je bent mijn lievelings,’ fluister ik in haar oor.
Mijn allerlievelings. En dat is absoluut geen grap.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.