Mama
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
Mama
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
Mama
Column: Van snurkenstein
Mama
Column: Lust ik niet!
Mama
Column: Liever een meisje
Mama
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
Mama
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
Mama
Column: yoghurt voor je stoelgang
Mama
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
Mama
De uitgebluste moeder
Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Zo'n dag
Mama
De leven
Mama
Kotsen over de hoes
Mama
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
Mama
De kinderverjaardag
Mama
De onderkin
Mama
Blut
Mama
Het schoolplein
Mama
Ouwe tang
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
Mama

Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'

Bekijk meer
(49/107)
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
107/107
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
106/107
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
105/107
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
104/107
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
103/107
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
102/107
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
101/107
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
100/107
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
99/107
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
98/107
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
97/107
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
96/107
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
95/107
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
94/107
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
93/107
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
92/107
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
91/107
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
90/107
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
89/107
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
88/107
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
87/107
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
86/107
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
85/107
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
84/107
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
83/107
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
82/107
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
81/107
Hanneke Hendrix: ‘Dan maar met een dikke kop op de foto'
80/107
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
79/107
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
78/107
Hanneke Hendrix: Kansarm
77/107
Hanneke Hendrix: Naakt op het klimrek
76/107
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
75/107
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
74/107
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
73/107
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
72/107
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
71/107
Column: Importkinderen
70/107
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
69/107
Column: JA-HAAAAAAAA
68/107
Column: Het wordt beter
67/107
Column: Waarom oude mensen anders ruiken dan baby's
66/107
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
65/107
Column: Fucking mamafiets
64/107
Column: Ik ben een lafaard
63/107
Column: Wat te doen met de zuigeling?
62/107
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
61/107
Column: Krijsen om gebak
60/107
Column: Trauma's
59/107
Column: Twee kindjes
58/107
Column: Uit de hemel verschenen
57/107
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
56/107
Column: Het gangetje
55/107
Column: Daar word je hard van
54/107
Column: Dik maar gelukkig
53/107
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
52/107
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
51/107
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
50/107
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
49/107
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
48/107
Column: yoghurt voor je stoelgang
47/107
Column: Lust ik niet!
46/107
Column: Van snurkenstein
45/107
Column: Liever een meisje
44/107
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
43/107
De uitgebluste moeder
42/107
Ouwe tang
41/107
De onderkin
40/107
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
39/107
De kinderverjaardag
38/107
Kotsen over de hoes
37/107
Blut
36/107
De leven
35/107
Moe
34/107
Fuck de symbiose
33/107
Met het broodmes spelen
32/107
Doorslapen
31/107
Een tweede adopteren
30/107
Tommie
29/107
Spijt
28/107
Geitenkaaslollytestikel
27/107
Rauwe biefstuk en croissantjes
26/107
Kak
25/107
Koffie-tik in de boekenkast
24/107
De onschuldige gevangene
23/107
Trefbal
22/107
Rania
21/107
Billendoekjes en maïzena
20/107
Floep
19/107
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
18/107
Zo'n dag
17/107
Het schoolplein
16/107
Een sprongetje
15/107
Niets veranderd
14/107
De helm of niet de helm
13/107
Merci
12/107
Ziek kind
11/107
Op het consultatiebureau
10/107
De diva en de dronkenlap
9/107
Dag huis
8/107
Lekker genieten
7/107
Hondenravotplek
6/107
Mausoleum
5/107
Het universum der verloren objecten
4/107
Vriend K. op de koffie
3/107
Normaal
2/107
Mag ik al bier?
1/107

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie "doet ook maar wat" en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt

19-2-2018 09:00
Fotografie: Amy van Leiden

‘Je hebt zo’n slim kind,’ zegt de buurvrouw van mijn ouders.
We zitten op het stoepje in een flets zonnetje met een mok koffie. De dochter speelt in de grindbak die de voortuin van de buurvrouw heet.
‘Ach,’ zeg ik, toch ook wel trots.
‘Ze wordt vast dokter. Of zakenvrouw.’
‘Misschien wordt ze wel een high school shooter,’ zeg ik. ‘Dat kan ook gewoon. Die hebben ook ouders.’

Lees meer: 'Wat zit haar haar leuk!' Het blijkt stroop te zijn


De buurvrouw kijkt me aan.
‘Toch?’ zeg ik. ‘Die zijn toch ook geboren?’
‘Je mag ze niet te veel prijzen,’ zegt ze. ‘Maar je mag ze ook niet te weinig prijzen. Het is een dunne lijn.’
Ik knik.
‘Ik had op de lagere school twee jongens in de klas,’ zeg ik. ‘Renger en Berry. De een was het schoolvoorbeeld van iemand die een tikje te veel bevestiging kreeg thuis, de ander juist het kind dat door helemaal niemand werd opgevoed.’
‘Volgens mij komt zoiets op hetzelfde neer,’ zegt de buurvrouw.

Iedereen bij mij op de basisschool had een hekel aan Renger, omdat alle volwassenen het er steeds over hadden hoe leuk en spontaan Renger wel niet was. Met zijn engelachtige haren en zijn schattige poloshirtjes en zijn negens op zijn rapport. Bah. Daarentegen vond niemand van de volwassenen Berry leuk. Wij wel, want als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis. Dan werden er zaken gesloopt, dan vond je jezelf opeens met je vrienden in een verlaten loods tussen de autowrakken, dan ging je zwemmen in de Maas of ging er iemand van zijn stokje omdat Berry zelf drank had gestookt in de kelder van zijn vader. Dat waren nog eens tijden. Dat was het leven, vond ik.

Tijdens de gymles was het helemaal misgelopen tussen Renger en Berry. Nu is gymmen op lagere scholen sowieso oorlog, het lijkt alsof bij elke wedstrijd je leven ervan afhangt. En misschien was dat voor Berry en Renger ook wel zo. Op een onbewaakt moment, toen de leraar naar de wc was, had Berry een knie in Rengers nek gezet. Renger piepte wat. Zijn ogen puilden uit. Zijn ademhaling werd zwaarder en dieper. In een kring stonden we om hen heen. Het normale gejoel bij een vechtpartij bleef achterwege. Toen de deur dichtsloeg en de leraar riep dat Berry Renger los moest laten, vertelde niemand wat er gebeurd was. De ambulance kwam. Renger kreeg een nekbrace en een nieuwe school, een dorp verderop.

Nu moet ik altijd aan ze denken, als er in Amerika weer eens een kind met een geweer een school is ingelopen. Hoe zou zijn gegaan zijn als Berry’s vader, in plaats van een stokerij in de kelder, een paar vuurwapens had gehad? Misschien had Berry dan wel in de bak gezeten. Of misschien had Renger dan wel aan een pistool kunnen komen en was het andersom geweest. Je weet het niet.

‘Hoe is het met ze afgelopen?’ vraagt de buurvrouw.
‘Dat is het mooie,’ zeg ik. ‘Berry staat aan het hoofd van een dakdekkerbedrijf en Renger schijnt bedrijfsleider bij een uitzendbureau te zijn. Ze zijn ongeveer hetzelfde geëindigd.’

‘Dus,’ zeg ik, terwijl ik mijn mok neerzet en mijn handen op mijn knieën sla. ‘Wij gingen maar weer eens.’ De dochter rent vrolijk naar binnen.
‘Ze wordt geen high school shooter,’ zegt de buurvrouw.
Ik moet lachen.
‘Nee,’ zeg ik. ‘Daar ben ik ook eigenlijk helemaal niet bang voor.’

Want met een barvrouw of een postbode zijn we ook al heel erg tevreden.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.