People
Column: Waarom ik graag drink in hotelbars
People
Column: Jamie Oliver is een lieve knul, maar een hopeloze kok
Health & Sport
Column: Waarom ik voorlopig even geen koffie meer drink
People
Cesar: 'Waarom verzetten we ons als een puber tegen Nederlandse mode?'
People
Column: de bakjes van mijn brein en mijn konijn
People
Cesar Majorana: Ik ben de mol in mijn eigen seizoen van Wie is de mol?
People
Cesar Majorana: 'Ik verkocht ooit oregano als wiet'
People
Nienke (deel 4): The flower from Amsterdam
People
Cesar: 'Zo gaat het nou altijd als ik wat te koop zet op Marktplaats'
Carrière & Geld
‘Ik postte een foto van mijn ex, huilend in een reuzenrad'
People
Kutfeest
People
Een date met bloemen
People
Een date met bloemen
People
Cesar: 'In mijn fantasie is mijn vriendin een heks'
Carrière & Geld
We moeten praten over onze boodschappen en Facebookscrollen
People
Cesar Majorana: 'Het ging snel. Ik viel. Er was bloed'
People
Cesar Majorana: Over stalen ballen en ouder worden
People
Gaia (deel 4): Beoordelingsgesprek
People
Sauna Trauma
Psyche
Douchen met je mobiel: Cesar kickt af van zijn smartphoneverslaving
People
Column: 'Als je niet kunt koken ga ik niet met je naar bed'
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Cesar Majorana
  3. Column: Waarom ik graag drink in hotelbars
People

Column: Waarom ik graag drink in hotelbars

Bekijk meer
(4/63)
Cesar: 'Er is meer respect nodig voor de waterdrinkers onder ons'
63/63
Cesar: 'Vroeger was vegetarisch eten nog leuk'
62/63
Malou: 'Dit is het verband tussen Alexander Pechtold en een seksshop'
61/63
Cesar: 'Wie is de baas over Famke Louise?'
60/63
Cesar: 'De familie van Madeleine McCann heeft de eeuwige schuld'
59/63
Cesar: 'Waarom verzetten we ons als een puber tegen Nederlandse mode?'
58/63
Cesar: 'Zo gaat het nou altijd als ik wat te koop zet op Marktplaats'
57/63
Cesar: 'In mijn fantasie is mijn vriendin een heks'
56/63
Cesar: 'Steek je hand op als je ook last hebt van inpakpaniek'
55/63
Cesar: ‘Vrouwen, deze column is voor alle mannen in jullie leven'
54/63
Cesar: 'Ben jij anti-Valentijn? Kap daar eens mee'
53/63
Cesar: 'Lieve Lau, Lot en Mo'tje, laat je naam niet afkorten'
52/63
Cesar: 'Hoe MTV Cribs de hedendaagse fake-wereld aankondigde'
51/63
Cesar: ‘Wat ze je niet vertellen over de Fashion Week’
50/63
Cesar: ‘Dit is de reden waarom we de snackbar moeten redden’
49/63
Cesar: ‘Dit is waarom ik geen rijbewijs heb'
48/63
Cesar: 'Netflix & Chill is dood. Wat denken jullie van Ali B-karaoke?'
47/63
Cesar: 'De potluck is de hel op aarde. Klinkt dat als kerstfeest?'
46/63
Cesar: 'Wanneer was jouw laatste soa-test?'
45/63
Cesar: 'Hoe zit het met jouw voornemens voor 2019?'
44/63
Cesar Majorana: 'Ze zijn het woord kech vergeten'
43/63
Cesar Majorana: 'Protest is een sloper'
42/63
Cesar Majorana: 'Ze zei sorry tegen een komkommer'
41/63
Cesar Majorana: 'Op dagen dat ik niks gedaan krijg, geef ik op'
40/63
Cesar Majorana: 'Het ging snel. Ik viel. Er was bloed'
39/63
Cesar Majorana: 'Ik verkocht ooit oregano als wiet'
38/63
Cesar Majorana: 'Het gebrek aan Domino Day is een kras op mijn ziel'
37/63
Cesar Majorana: 'Ik wil niet zeggen dat ik streetwear niet snap'
36/63
Cesar Majorana: 'Waarom ik niet geloof in coaches en goeroes'
35/63
Cesar Majorana: 'Waarom ik níét een maand lang stop met drinken'
34/63
Cesar Majorana: 'Tranen zijn als bitterballen op een jubileumfeest'
33/63
Cesar Majorana: 'Ja, er liggen al pepernoten in de schappen. Nou en?'
32/63
Cesar Majorana: 'Alleen nepvrienden sturen je een tikkie'
31/63
Cesar Majorana: 'De drang naar verfijning is mijn achilleshiel'
30/63
Cesar Majorana: Ik ben de mol in mijn eigen seizoen van Wie is de mol?
29/63
Cesar Majorana: Over stalen ballen en ouder worden
28/63
Cesar Majorana: 'Als het uit is, blijft soms alleen Tupperware over'
27/63
Cesar Majorana: 'We zijn allemaal de slet van ons broodritueel'
26/63
Cesar Majorana: 'Ik was vroeger te arm voor minimalisme'
25/63
Cesar Majora: 'Ik kan niet stoppen met gluren naar mijn sekspartners'
24/63
Column: Waarom de Zweedse sekswet superlogisch is
23/63
Column: Ik ben in de val van de dure tandenborstel getrapt
22/63
Column: Jamie Oliver is een lieve knul, maar een hopeloze kok
21/63
Column: Klaplong
20/63
Column: De slimme excuses die ik gebruik voor dure aankopen
19/63
‘Ik postte een foto van mijn ex, huilend in een reuzenrad'
18/63
Column: Met vuur spelen
17/63
Cesar over shared dining: 'Hoezo mag ik straks geen eigen gerecht?'
16/63
Column: 'Netwerkfreaks zijn de ratten van de samenleving'
15/63
Roken is alleen cool als je voor supermarkten hangt
14/63
Column: Waarom ik voorlopig even geen koffie meer drink
13/63
Column: Waarom ik Beyoncé niet support
12/63
Column: 'Dotan is een ijdele eikel. En Lil' Kleine was de dupe'
11/63
Column: 'Als je niet kunt koken ga ik niet met je naar bed'
10/63
Column: 'Kanye West helpt mij altijd met kiezen'
9/63
Column: Waarom ik graag drink in hotelbars
8/63
Column: De waarheid over seksvragen in interviews
7/63
Column: 'Ga niet naar afterparty’s, ga gewoon naar huis'
6/63
Column: 'Beffen is leuker dan pretparken en foodtrucks'
5/63
Column: Waarom ik graag drink in hotelbars
4/63
We moeten praten over onze boodschappen en Facebookscrollen
3/63
Column: nooit meer vrijwillig de sneeuw in
2/63
'Ik ben Cesar, en ik koop geurkaarsen'
1/63

Cesar Majorana is een bad bitch met een angst voor het universum. Hij presenteert tv-programma's en schrijft voor &C over typische millennials issues. Vandaag schrijft hij over zijn liefde voor exclusieve hotelbars en de gemeenschappelijke incompleetheid die daar gedeeld wordt. 

03-3-2018 12:00
 

Ik drink graag in hotelbars. Bijvoorbeeld in die van het Conservatorium Hotel in Amsterdam. Daar complimenteerde een meisje me ooit met het spleetje tussen mijn tanden. Ze zei: ‘Wow, als ik een jongen was geweest, had ik jouw gebit willen hebben.’ Dat had ik nooit eerder gehoord. Sindsdien hoop haar daar weer tegen te komen. Ik ben serieus extra gaan flossen door die opmerking.

Lees ook: Column: De waarheid over seksvragen in interviews

Dat is niet de enige reden waarom ik graag in die hotelbar kom. Die bar is een gekke plek. Drake houdt er zijn afterparty’s, Rihanna komt er chillen als ze in de stad is en ik heb er een keer een fles wijn gekregen van twee Britse vrouwen die melig waren. Zomaar, omdat ze iets te vieren hadden.

Ik beland er niet altijd op feestjes. Soms beland ik er solo, met een boek, en hoef ik de barman alleen te zeggen: ‘Geef me iets goeds.’ Dan maakt hij een persoonlijke cocktail, die me vult met alcohol. Met alcohol bedoel ik: vloeibaar zelfvertrouwen.

Dat is namelijk het gekke aan hotelbars: iedereen kan, net als ik, anoniem komen aanspoelen. Je zit in de bar van een hotel, dus je bent waarschijnlijk geen local. Ben ik een hotelgast? Een high-class escort? Kom ik hier mijn zwarte drugsgeld verbrassen? Zelfs de minst belangrijke televisiejongen (ik!) krijgt in een hotelbar de allure van een maffiabaas. Daarbinnen lijken we allemaal mysterieus.

In hotelbars gelden dus ook de Hollandse horecaregels niet. De mensen kijken er minder verveeld. De bediening heeft zin om je te helpen. De muziek is er niet vervelend. Een hotelbar is een universum op zich. Iedereen die elders een alien is, is hier op zijn plek. De tafeltjes vormen een sterrenstelsel aan vreemde wezens.

Zo leerde ik ooit een bizarre levensles in de lobby van het Hilton. Een Duitse toerist - hij noemde zichzelf advocaat, maar leek meer op een rij-instructeur - leerde me dat je je bij ieder mens die je ontmoet moet afvragen: zou ik van hem of haar kunnen houden?

Ik heb die les goed in mijn brein geprent. Per ongeluk, want ik vind het een strontvervelende gewoonte. Zelfs aan de supermarktkassa vraag ik me af: zou ik van deze cassiere kunnen houden? Zou ik met haar deze paprikachips willen eten? Kan ik mijn onzekerheden met haar delen? Natuurlijk moet je vizier openstaan voor de liefde, maar ik heb een relatie en geen tijd om van een ander te houden.

Deze week schoot die vraag - als een basketbal die onder water geduwd is - in me naar boven. Naast mij zat een vrouw, die me vroeg wat ik alleen in een hotelbar deed. Ik mompelde iets over ‘rust vinden’ en gebaarde naar het leesboek op mijn tafel. Ze kwam naast me zitten. We begonnen een atypisch gesprek. Ik vertelde niets over mijn werk, zij vertelde niets over haar werk. We waren twee zielen in een lege bar, op zoek naar vloeibaar zelfvertrouwen.

We sloten onze avond af met een hap hete wasabinootjes. Er werd gelachen. Er werd nog steeds niet gepraat over werk. Wel was haar huwelijk net voorbij en zat ik eigenlijk te drinken om een relatiecrisis te vergeten. Er waren misschien eventjes tranen.

Ik glimlachte mijn wijnrode tanden bloot. De vrouw vroeg of ik iets aan dat spleetje tussen mijn voortanden ging laten doen.

Ik vroeg me af of ik van haar kon houden, maar wist dat het er niet toe deed.

Lees hier meer columns van Cesar Majorana.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.