Mama
De diva en de dronkenlap
Mama
Column: Trauma's
Mama
De onschuldige gevangene
Mama
De kinderverjaardag
People
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
Mama
Column: Daar word je hard van
Mama
Mausoleum
Mama
Op het consultatiebureau
Mama
Het schoolplein
Mama
Koffie-tik in de boekenkast
Mama
Een sprongetje
Mama
Niets veranderd
Mama
De helm of niet de helm
Mama
Zo'n dag
Mama
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
Mama
Lekker genieten
Mama
Hondenravotplek
Mama
Dag huis
Mama
Billendoekjes en maïzena
Mama
Het universum der verloren objecten
Mama
Vriend K. op de koffie
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Hanneke Hendrix
  3. Mag ik al bier?
Mama

Mag ik al bier?

Bekijk meer
(1/164)
Hanneke: 'Ze mocht niet van de glijbaan omdat er een ander kindje was'
164/164
Hanneke: 'Ik wou dat ik de postbode iets kon geven, maar ik durf niet'
163/164
Hanneke: 'Ik zou echt geen babyshower overleven zonder alcohol'
162/164
Hanneke: 'Omdat de man arts is, ben ik dagen alleen met de dochter'
161/164
Hanneke: 'Je moet nooit wijzen en vragen of iemand zwanger is'
160/164
Hanneke: 'Je mag niet tegen je kind zeggen dat-ie goed bezig is'
159/164
Hanneke: 'De groots en meeslepende liefde bestaat niet'
158/164
Hanneke Hendrix en het advies rondom de zindelijkheid van haar kind
157/164
Hanneke: 'In een relatie is er altijd eentje die de ander meer wil'
156/164
Hanneke: 'Het is hopen dat iemand je hand vasthoudt als je sterft'
155/164
Hanneke: 'Ik neem mezelf voor om op te houden met drinken en eten'
154/164
Hanneke Hendrix had zo'n dag: 'Koffie is op, thee is op, brood is oud'
153/164
Hanneke Hendrix en de partner die altijd alles moet regelen in huis
152/164
Hanneke: 'Hoe zouden ze zalf voor de lul noemen?'
151/164
Hanneke: 'Vlaai eet je eigenlijk niet met een vork'
150/164
Hanneke: 'Hoezo kun je niet meer drinken als je kinderen hebt?'
149/164
Hanneke: 'Ik verslijt ongeveer één zachte tandenborstel in de week'
148/164
Hanneke Hendrix en de moeder die haar baby meeneemt naar kantoor
147/164
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
146/164
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
145/164
Hanneke: 'Gaat het wel goed? Moet ik een dokter bellen?'
144/164
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
143/164
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
142/164
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
141/164
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
140/164
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
139/164
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
138/164
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
137/164
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
136/164
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
135/164
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
134/164
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
133/164
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
132/164
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
131/164
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
130/164
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
129/164
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
128/164
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/164
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/164
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/164
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/164
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/164
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/164
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/164
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/164
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/164
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/164
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/164
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/164
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/164
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/164
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/164
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/164
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/164
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/164
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/164
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/164
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/164
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/164
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/164
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/164
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/164
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/164
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/164
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/164
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/164
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/164
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/164
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/164
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/164
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/164
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/164
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/164
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/164
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/164
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/164
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/164
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/164
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/164
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/164
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/164
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/164
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/164
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/164
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/164
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/164
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/164
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/164
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/164
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/164
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/164
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/164
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/164
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/164
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/164
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/164
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/164
Column: Importkinderen
67/164
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/164
Column: Het wordt beter
65/164
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/164
Column: Fucking mamafiets
63/164
Column: Ik ben een lafaard
62/164
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/164
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/164
Column: Krijsen om gebak
59/164
Column: Trauma's
58/164
Column: Twee kindjes
57/164
Column: Uit de hemel verschenen
56/164
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/164
Column: Het gangetje
54/164
Column: Daar word je hard van
53/164
Column: Dik maar gelukkig
52/164
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/164
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/164
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/164
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/164
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/164
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/164
Column: Lust ik niet!
45/164
Column: Van snurkenstein
44/164
Column: Liever een meisje
43/164
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/164
De uitgebluste moeder
41/164
Ouwe tang
40/164
De onderkin
39/164
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/164
De kinderverjaardag
37/164
Kotsen over de hoes
36/164
Blut
35/164
De leven
34/164
Moe
33/164
Fuck de symbiose
32/164
Met het broodmes spelen
31/164
Doorslapen
30/164
Een tweede adopteren
29/164
Tommie
28/164
Spijt
27/164
Geitenkaaslollytestikel
26/164
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/164
Kak
24/164
Koffie-tik in de boekenkast
23/164
De onschuldige gevangene
22/164
Trefbal
21/164
Rania
20/164
Billendoekjes en maïzena
19/164
Floep
18/164
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/164
Zo'n dag
16/164
Het schoolplein
15/164
Een sprongetje
14/164
Niets veranderd
13/164
De helm of niet de helm
12/164
Merci
11/164
Ziek kind
10/164
Op het consultatiebureau
9/164
De diva en de dronkenlap
8/164
Dag huis
7/164
Lekker genieten
6/164
Hondenravotplek
5/164
Mausoleum
4/164
Het universum der verloren objecten
3/164
Vriend K. op de koffie
2/164
Mag ik al bier?
1/164

Hanneke Hendrix beschrijft de kleinigheden in haar leven als kersverse ouder. En vooral het falen in dat kader of de spreekwoordelijke ‘roze muur’ waar ze steeds tegenaan loopt.

23-3-2017 21:00
 

'Mijn leven is nog nooit zo leuk geweest als nu', zegt de ex-collega waarmee ik een koffie-afspraak heb. Ik had eigenlijk met een smoes willen afzeggen, maar op één of andere manier voelde ik me schuldig. Vroeger werkten we in de kroeg. Vroeger, toen je nog gewoon achter de bar mocht paffen en kinderen van zestien een biertje kwamen drinken.  Het is eeuwen geleden dat we samenwerkten. Ze kreeg een kind en ging daarna in de zorg werken. Ik weet nog dat ze een keer langs het terras fietste voordat haar dienst begon en dat ze in het voorbijgaan ‘Nog achttien jaar!’ naar me riep. Ik vond dat toen heel erg grappig. Toen wel. Ik kon me er niks bij voorstellen. Waarom zou je überhaupt een kind krijgen, vroeg ik me toen af. Volgens mij heb ik dat zelfs wel eens tegen haar gezegd toen ze haar kind al had. Daarna hebben we elkaar tien jaar niet meer gesproken. Ja, soms eens naar elkaar gezwaaid op straat.
Ondertussen heeft ze drie kinderen. Geloof ik.

Toen mijn dochter werd geboren bestookte ze me plotseling met e-mails dat we weer eens moesten afspreken. Wonderlijk is dat: je kunt boeken uitbrengen zonder dat je iets van iemand hoort, maar als je een kind krijgt hangen er ineens oude bekenden aan de lijn die je welkom heten tot die club waarvan je het bestaan nooit had bevroed.
‘O,’ zeg ik. ‘Leuk.’
‘Ja,’ zegt ze. Ze ademt luid in door haar neus, alsof we helemaal niet in een rumoerige koffietent zitten maar in het bos staan en ayurvedisch bezig zijn met het leven.
‘Maar hoe is het nu met jou?’
‘Prima,’ zeg ik.
‘Slaapt ze ondertussen al een beetje?’
‘Pardon?’ zeg ik. ‘Wat? Nu? Of in het algemeen?’
‘In het algemeen,’ zegt ze.
‘Prima, hoezo?’

Mijn dochter slaapt helemaal niet overdag. Dat moet wel aan mij liggen, want op het kinderdagverblijf slaapt ze als een roos.
‘Prima?’ vraagt ze.
‘Prima,’ zeg ik.
Ik had af moeten zeggen.
‘Toen ik je mailde met de vraag of ze een middagslaapje doet, heb je alleen maar ‘hahahahaha’ geantwoord.’
‘O ja,’ zeg ik. ‘Grapje.’
‘Als je tips wilt?’
‘Met mijn schrijfcarrière gaat het heel goed,’ mompel ik, in de hoop het onderwerp te veranderen.

Ik wenk naar de bediening. Ik ga bier bestellen. Het is elf uur in de ochtend, maar het kan me niks schelen. Ik ga gewoon doen alsof ik in Frankrijk ben.
‘Je moet ze rust en regelmaat bieden,’ zegt ze. ‘Ze moeten voelen dat je er voor ze bent. Het draait nu niet meer om jou, Hanneke. Tegenwoordig doet iedereen maar wat. Slepen ze die kinderen steeds naar van die kinderdagverblijven.’
‘Op het kinderdagverblijf slaapt ze juist heel goed', zeg ik.
‘Precies, dat bedoel ik,’ zegt ze. ‘Dat voelt voor jou toch ook naar?’
Ik haal mijn schouders op.
‘Gaat wel,’ zeg ik.

Het is even stil. Ik had af moeten zeggen. Ik maak een tapbeweging naar de het meisje achter de bar.
Die knikt.
‘Ga je nou bier drinken?’ vraagt ze.  
Ik maak een wegwuivend gebaar.  Ze schudt minzaam haar hoofd.
‘Je bent niks veranderd’, zegt ze. ‘Dat moet voor je dochter ook moeilijk zijn. En voor je man.’
Ze nipt van haar koffie. ‘Maar zoals ik al zei: mijn leven is nog nooit zo leuk geweest als nu.’
Leuk. Leuk. Een gefiguurzaagd paardje is leuk.

‘Ik ben gewoon heel erg gelukkig. Heel erg. Heerlijk. Ik zit ongelofelijk goed in mijn vel.’
Ik kijk haar een tijdje aan. Ze glimlacht naar me.
‘Echt,’ zegt ze. ‘Maar dat komt bij jou ook nog wel.’
In de toneelschrijfwereld heb je een ongeschreven regel die grofweg zegt dat als een personage iets blijft benadrukken, hij doorgaans liegt.
‘En hoe lang ga je al vreemd?’ vraag ik.
Het blijft lange tijd stil. Er wordt een biertje voor me neergezet. Prima koffie-afspraak, al zeg ik het zelf.

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.