People
Maryam Hassouni: 'Hier moet je bijna smeken om een gynaecoloog'
Gossip & Sterren
De nieuwste &C-editie: Het is hier fantastisch!
Fotografie
De wereld door Bo's ogen: portretten met kleur-explosie
Mama
Baby aan boord #41: Momcation
Fashion
Maak kennis met de 10 Kontest finalisten
Fashion
Nieuwe rubrieken
People
Deze datingsite is een walhalla voor Kanye West-fans
Illustratie en schilderkunst
Denny’s plaatjes: Een autodidacte passie
Opinion
Vragenvuur
Liefde & Seks
Anna Karolina #86: Hardlopers zijn doodlopers
Liefde & Seks
Janne en Felipe: 'Wij noemen ons zoontje cockblocker'
Fashion
Zo shop je de perfecte bikini's en badpakken voor jouw figuur
Illustratie en schilderkunst
Bezig bijtje: Floor houdt van alles wat creatief is
Film & Series
Hou je vast want de eerste Wie is de Mol-kandidaat is bekend
Win: 25x Beach Towel van Coco Bonito
Win tickets voor de opnames van Kees & Co
Liefde & Seks
Sexy Time: De écht leuke man #13
Fashion
In deze jurken wil je gezien worden dit seizoen
Fashion
Deze items mogen niet ontbreken in je strandtas
Win een paar schoenen van Fred de la Bretoniere X Yara Michels
Where to go
Bijna open: &C Pop-upstore in Batavia Stad Fashion Outlet
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Michelle: ‘Twee kinderen krijgen had sporen achtergelaten down under'
Psyche

Michelle: ‘Twee kinderen krijgen had sporen achtergelaten down under'

Het moment waarop je knalrood kleurt, je buik samentrekt en je niet meer weet waar je moet kijken. Shit happens, maar waarom nou nét op het verkeerde moment? Zoals bij Michelle, die ondervond dat het niet heel verstandig is om en plein plubic op en neer te springen. Na het baren van twee kinderen.  

21-6-2019 20:00
Tekst: Suus Ruis Beeld: Getty Images

Michelle (40): ‘Nadat ik bevallen was van mijn tweede zoon, moest ik echt weer eens iets gaan doen. De sportschool zag ik niet zo zitten met mijn blubberbenen en puddingbuik. Veel te confronterend met al die fitgirls in fonkelnieuwe, blote tanktops om me heen die fitter, strakker en knapper zijn. Sporten in de buitenlucht, met een klein groepje, dat leek me een beter idee. Een vriendin tipte me een tweewekelijks bootcampclubje in de buurt onder begeleiding van een knappe oud-hockeyspeler. Die afleiding nam ik dan maar voor lief, en wie weet zou het me wel motiveren om harder mijn best te doen.Vol goede moed stond ik maandag om half zeven klaar om hardlopend naar de ontmoetingsplek te gaan, een stuk van twee kilometer. Mijn zoons waren onder de pannen en ik paste zowaar nog in mijn sportoutfit van vroeger. Opsteker. Helaas werd die positieve energie direct weer de kop ingedrukt tijdens de twee kilometer naar het park. Ik moest om de paar honderd meter uithijgen en kwam nog nét niet te laat aan bij de les. Het zweet parelde op mijn bovenlip en ik voelde me nu al afgemat.

Lees ook: Esther: 'Ik reed met mijn broek op m'n knieën de weg op'

Met een rood hoofd – van de inspanning én gêne – meldde ik me bij de coach, die zich vrolijk voorstelde. De rest van de groep bestond uit mannen en vrouwen van verschillende leeftijden. Niet alleen maar strak afgetrainde, jonge fitgirls. Gelukkig. We begonnen met de warming-up, die bestond uit: nog meer hardlopen. Ik probeerde te doen alsof het me weinig moeite kostte, maar ik wilde het liefst op de grond neerploffen voor een dutje. Na een klein rondje waarbij iedereen vrolijk met elkaar babbelde terwijl ik amper meer kon praten, volgden godzijdank wat stretchoefeningen. ‘En dan nu een minuut jumping jacks, zo snel als je kan,’ spoorde de coach ons aan. Bij de jumping jacks ging het mis. Twee kinderen hadden hun sporen achtergelaten down under. Ik voelde hoe mijn bekkenbodemspieren me in de steek lieten en hoe een vloeistof – dit móést wel plas zijn – zich een weg baande naar mijn sportlegging. Het enige wat ik kon denken was: godzijdank heb ik mijn zwarte legging aangetrokken, en niet die lichtgrijze. Ik deed snel mijn vest uit en bond hem rond mijn middel.

Lees ook: Lara: 'Ik durfde niet door te lopen en die drol achter te laten'

‘Heb je het zo warm?’ vroeg mijn buurvrouw. Nee mens, ik heb ik mijn broek geplast, dacht ik, maar dat zei ik natuurlijk niet. Ik knikte maar een beetje onnozel van ja. Ik schaamde me dood, maar ik durfde ook niet weg. ‘Zoek een partner en maak teams van twee,’ riep de coach vervolgens tot mijn schrik. Teams! Nee! Ik wilde het liefst zo ver mogelijk uit de buurt van andere levende wezens blijven. Helaas wist mijn volhardende buurvrouw mij meteen te vinden. ‘Zullen wij samen?’ We moesten rug tegen rug squatten en elkaar als een kruiwagen op handen over het veld laten lopen. ‘Begin jij maar,’ probeerde ik nog, maar even later kwam toch de onvermijdelijke wissel. De buurvrouw had vól zicht op mijn kruis, maar zei niks. Ik hoopte maar dat ze het óf niet gezien had óf dacht dat het zweet was.Na mezelf in duizend bochten gewrongen te hebben om mijn ongelukje te verbergen, was de les eindelijk afgelopen. Ik vermoed dat ik door de spanning wel twee keer zo veel calorieën had verbrand als normaal. Twee weken later was ik toch weer van de partij. Maar dan wel met een matras in mijn broek.’

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.