Food
Deel 2: Een donzen dekbed in de zomer
Mama
Rania
Mama
Column: Daar word je hard van
People
Georgina Verbaan: 'Ik heb veel te danken aan panfluitperuanen'
People
Zijn Milkshake
People
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
People
Cesar Majorana: 'Op dagen dat ik niks gedaan krijg, geef ik op'
People
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
People
Malou Holshuijsen: 'Ik val langs de man op de grond'
People
Nienke (deel 5): Time-out
People
Malou Holshuijsen: 'Koetjes en kalfjes, wij begrijpen elkaar niet'
People
Column: 'Ga niet naar afterparty’s, ga gewoon naar huis'
People
Carmen Felix: 'We moeten meer lullen over wat er in onze kop omgaat'
People
Nienke: 'Really, waar de fuchsia’s vind ik die gore klote-armbanden?'
People
Column: 'Een zwangerschap is per definitie oneerlijk verdeeld'
People
Tijdworstelen
People
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
People
Cesar Majorana: 'Ze zei sorry tegen een komkommer'
People
Tim: 'Zo gelukkig dat ik helemaal zo’n gevoeletje in mijn buikie had'
People
Cesar Majorana: 'Het ging snel. Ik viel. Er was bloed'
People
Column: Treinzeiken en kleuters traumatiseren
Meer bekijken
  1. Moods
  2. Mama
  3. Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
Mama

Hanneke Hendrix: Het Segway-principe

Bekijk meer
(69/150)
Hanneke: 'Vlaai eet je eigenlijk niet met een vork'
150/150
Hanneke: 'Hoezo kun je niet meer drinken als je kinderen hebt?'
149/150
Hanneke: 'Ik verslijt ongeveer één zachte tandenborstel in de week'
148/150
Hanneke Hendrix en de moeder die haar baby meeneemt naar kantoor
147/150
Hanneke: 'Slapen jullie met z'n vijven in één bed?'
146/150
Hanneke: 'En nu ben ik dus weer met de pil begonnen'
145/150
Hanneke: 'Gaat het wel goed? Moet ik een dokter bellen?'
144/150
Hanneke Hendrix en de zonnesteek van een zonnebanksessie
143/150
Hanneke: 'Alle kinderen op school zetten elke dag hun schoen'
142/150
Hanneke: 'Een niet-hippe man op een longboard haalt ons in'
141/150
Hanneke: 'Ik gebruik de wasmand als opbergvak voor schone was'
140/150
Hanneke: 'Als ik thuis werk ga ik op de bank Netflix kijken'
139/150
Hanneke Hendrix en de oma die zegt dat ze een beetje dik is
138/150
Hanneke: 'Voor obstipatie hoef je je niet te schamen hoor'
137/150
Hanneke: 'Een babyshower én een kraammand, is dat niet veel?'
136/150
Hanneke: 'Het mannetje naast me haalt een boterhamzakje uit zijn tas'
135/150
Hanneke: 'Ik rek en strek niet in het openbaar, maar uit het zicht'
134/150
Hanneke: 'Het hele zwembad kijkt naar die arme jongen die niet durft'
133/150
Hanneke: 'Waarom zijn er niet meer lofzangen over de geur van boeken?'
132/150
Hanneke: 'Misschien moet ik zelf ook maar eens een Harry aanschaffen'
131/150
Hanneke: 'Ik had geen barbies, ik had een biebpas'
130/150
Hanneke Hendrix en de ouders met hun inwisselbare kinderen
129/150
Hanneke: 'Een peuter weegt 20 kilo, die hang je toch niet op je rug?'
128/150
Hanneke: 'De 3 dames met kort haar en brillen met felgekleurd montuur'
127/150
Hanneke: ‘Hoe dik of dun ik ook ben, ik wil altijd 5 kilo afvallen'
126/150
Hanneke: 'Tot hoe oud kun je je kind eigenlijk bloot laten lopen?'
125/150
Hanneke en de moeder die het vandaag even bij thee houdt
124/150
Hanneke: 'Ongevraagd advies? Ik antwoord alleen nog met: JA-HAAAAAAAA'
123/150
Hanneke: 'Moeder worden? Ik vond de eerste weken ver-schrik-ke-lijk'
122/150
Hanneke: 'Daarom ruiken oude mensen anders dan baby's'
121/150
Hanneke: 'Hij zegt dat zijn dochter last had van d'r... eh... dinges'
120/150
Hanneke: 'We zijn onze mojo kwijt'
119/150
Hanneke Hendrix: 'Ik zag haar jongleren met zíjn ballen'
118/150
Hanneke: 'Ik krijg een naald in mijn arm en lees een boek'
117/150
Hanneke: ‘De dochter wil pasta in haar glas water gooien en opdrinken'
116/150
Hanneke: 'Er hangt weer seks in de lucht'
115/150
Hanneke: 'Ik noem de dochter vaak Zeuren Lerby. Vindt niemand grappig'
114/150
Hanneke Hendrix en de autorit met de vader die ze amper kent
113/150
Hanneke: 'Hopen dat de dochter niet crimineel wordt door mijn gedrag'
112/150
Hanneke: 'Ik ben al een maand verkouden. Hoe dan?!'
111/150
Hanneke: 'De dochter kijkt me aan en steekt een vinger in mijn oog'
110/150
Hanneke: 'De clown sist 'Hou je bek' tegen het jongetje'
109/150
Hanneke: 'Ik ga gillen als iemand me wéér seksuele voorlichting geeft'
108/150
Hanneke Hendrix en de ouders die hun kind Starnakel willen noemen
107/150
Hanneke: 'Ja, hallo, ik ben je moeder niet!'
106/150
Hanneke: 'Eigenlijk zijn kermissen de eenzaamste plekken op de wereld'
105/150
Hanneke: 'Ze had zelf haar luier uitgedaan... en alles onder gesmeerd'
104/150
Hanneke: 'Ik besef: mijn ouders zijn net als ik, we doen maar wat'
103/150
Hanneke Hendrix en de vader met de 360-gradenoefenbeker
102/150
Hanneke: 'Paaldansen op een kinderfeestje?'
101/150
Hanneke: 'Wie wil nou een killerbody?'
100/150
Hanneke: 'Bemoei je lekker met je eigen zaken'
99/150
Hanneke Hendrix en de voedende moeder
98/150
Hanneke: 'Hoe kunnen kinderen nou geen snoep lusten?!'
97/150
Hanneke: Rompertjes waarop staat 'Gemaakt in 't lab van 't ziekenhuis'
96/150
Hanneke: 'Het eten niet lekker? Póép is niet lekker!'
95/150
Hanneke: 'Fok Nijntje!'
94/150
Hanneke: 'Nee, ik wil geen voetbalplaatjes'
93/150
Hanneke: 'Waarom ging S. in haar badjas naar het werk?'
92/150
Hanneke: 'Daarom val ik op de bank in slaap'
91/150
Hanneke: 'De dochter heeft de hele keuken leeggehaald. Nou en?'
90/150
Hanneke: ‘Die ene babyboomer in een zaal vol millennials’
89/150
Hanneke: 'Ik geef de straatmuzikant niks. Tot zover de kerstgedachte'
88/150
Hanneke: 'De dochter huilt al dagen, gek word ik ervan'
87/150
Hanneke Hendrix: ‘De hel, dat zijn ánderen in kinderspeelparadijzen'
86/150
Hanneke Hendrix: 'In de rij staan bij deze kaaswinkel is nooit erg'
85/150
Hanneke Hendrix: 'In ons huishouden hebben we geen principes'
84/150
Hanneke Hendrix: 'Ik keer me niet om. Ik ben geen held'
83/150
Hanneke Hendrix: 'De journalist vindt mijn columns nergens over gaan'
82/150
Hanneke Hendrix: Holleedertje in de dop
81/150
Hanneke Hendrix: Groots en saai leven
80/150
Hanneke Hendrix: Croissantjes en hysterie in de ochtend
79/150
Hanneke Hendrix: de driedubbele-dwarsdraaiende-blafhoest-met-kokhals
78/150
Hanneke Hendrix: Over graansoorten en koolhydraten
77/150
Hanneke Hendrix: 'Hoezo voor Eva geen astronautendekbed?'
76/150
Hanneke Hendrix: 'Maar goed dat de dochter pit in haar donder heeft'
75/150
Hanneke Hendrix: Iets met een banaan
74/150
Hanneke Hendrix: Kansarm
73/150
Hanneke Hendrix: Tired, but tired. But tired.
72/150
Hanneke Hendrix: Free-range parenting
71/150
Hanneke Hendrix: Te veel prikkels
70/150
Hanneke Hendrix: Het Segway-principe
69/150
Hanneke Hendrix: Vermoeid ouderschap
68/150
Column: Importkinderen
67/150
Column: Altijd het beste en veiligste voor je kindje
66/150
Column: Het wordt beter
65/150
Column: Consequent opvoeden en nooit naar de opvang
64/150
Column: Fucking mamafiets
63/150
Column: Ik ben een lafaard
62/150
Column: Wat te doen met de zuigeling?
61/150
Freelancen en baby's baren, hoe doe je dat?
60/150
Column: Krijsen om gebak
59/150
Column: Trauma's
58/150
Column: Twee kindjes
57/150
Column: Uit de hemel verschenen
56/150
Column: Je kind aan een tuigje met een touw
55/150
Column: Het gangetje
54/150
Column: Daar word je hard van
53/150
Column: Dik maar gelukkig
52/150
Column: 'Ik mag niets eten de komende vierentwintig uur'
51/150
Column: 'Slapen, daar kun je me ’s nachts voor wakker maken'
50/150
Column: 'Natte wortelsalade recht op Lenies linkertiet'
49/150
Column: 'Als je met Berry was, dan ging er altijd wel wat mis'
48/150
Column: ‘Wat zit haar haar leuk!’ Het blijkt stroop te zijn
47/150
Column: yoghurt voor je stoelgang
46/150
Column: Lust ik niet!
45/150
Column: Van snurkenstein
44/150
Column: Liever een meisje
43/150
De Fertiliteitsproblemen-Dooddoener-Bingokaart
42/150
De uitgebluste moeder
41/150
Ouwe tang
40/150
De onderkin
39/150
De kinderdagverblijf-paracetamol-zetpil-truc
38/150
De kinderverjaardag
37/150
Kotsen over de hoes
36/150
Blut
35/150
De leven
34/150
Moe
33/150
Fuck de symbiose
32/150
Met het broodmes spelen
31/150
Doorslapen
30/150
Een tweede adopteren
29/150
Tommie
28/150
Spijt
27/150
Geitenkaaslollytestikel
26/150
Rauwe biefstuk en croissantjes
25/150
Kak
24/150
Koffie-tik in de boekenkast
23/150
De onschuldige gevangene
22/150
Trefbal
21/150
Rania
20/150
Billendoekjes en maïzena
19/150
Floep
18/150
Ik kan de nieuwe grote kleren krijgen
17/150
Zo'n dag
16/150
Het schoolplein
15/150
Een sprongetje
14/150
Niets veranderd
13/150
De helm of niet de helm
12/150
Merci
11/150
Ziek kind
10/150
Op het consultatiebureau
9/150
De diva en de dronkenlap
8/150
Dag huis
7/150
Lekker genieten
6/150
Hondenravotplek
5/150
Mausoleum
4/150
Het universum der verloren objecten
3/150
Vriend K. op de koffie
2/150
Mag ik al bier?
1/150

Hanneke Hendrix schaart zichzelf als ouder van een peuter in de categorie ‘doet ook maar wat’ en is niet te beroerd om te beschrijven hoe ze door de wondere wereld van buggy's, kinderdagverblijven, zetpillen en banaan heen struikelt.

23-7-2018 22:00
 

We zitten op het terras als Een Heel Bekende Zanger voorbij loopt. Hij maakt veel herrie, lijkt behoorlijk aangeschoten, maar niemand kijkt echt op. Ik zit met L. aan een tafeltje in de schaarse schaduw en L. vertelt over haar nieuwe werk, de kinderopvang. Aan onze blikken weten we van elkaar dat we De Heel Bekende Zanger gezien hebben, maar toch praten we gewoon door alsof er niets aan de hand is. Ook niet als De Bekende Zanger ons terras oploopt en struikelend een lege stoel van ons tafeltje aan de kant schuift om erdoor te kunnen. Hij loopt naar binnen.
‘Heeft niemand hem nou gezien?’ sist L.
Ik schud mijn hoofd. Ik heb hier een theorie over. Dit fenomeen heet het Segway-principe.

Lees ook: Column: Vermoeid ouderschap

Het Segway-principe bedacht ik ooit samen met N. en E., misschien wel een decennium geleden, toen het ons vier jaar op rij lukte om illegaal het gala van De Gouden Kalveren binnen te komen. Tijdens zo’n avond stonden we in een bomvolle foyer een biertje te drinken en te doen alsof wij daar hoorden, toen Tycho Gernand zich tussen ons groepje doorwrong om aan de andere kant van de ruimte te komen. We gingen gewoon door met ons gesprek, alsof op dat moment niet iemand, en al helemaal niet Tycho Gernand, precies in het midden van ons drieën stond rond te kijken waar hij heen moest lopen.
Daarna waren we stil.
Ik dacht na.
‘Weet je wat het is?’ zei ik na een tijdje. ‘Jullie kennen toch wel de Segway?’
‘Hè?’ zei E.
‘Ik bedoel: je ziet toch wel eens mensen op een Segway door de stad rijden?’
Ze knikten.
‘Mensen op een Segway doen altijd net alsof ze niet op een Segway staan. Ze rijden rond met een blik van: niks aan de hand, hoezo? Ik loop hier gewoon. Ik sta helemaal niet op een raar apparaat met wielen waardoor ik een halve meter hoger ben en verder niet lijk te bewegen.’ ‘Maar je ziet inderdaad heel goed in hun blik dat ze ook wel snappen dat er iets aan de hand is,’ zei E.
‘We staan hier allemaal alsof we op een Segway staan,’ zei N.
‘Juist,’ zei ik.
‘Het Segway-principe,’ zei E. plechtig, 'gaat ook op als mensen bijvoorbeeld op een vol perron staan en er iemand heel hard in zichzelf staat te praten.’
We keken rond. Iedereen lachte en voerde geanimeerd een gesprek. In de verte stond Carice van Houten een bakje beenham te eten, op de bar stond een Gouden Kalf, Barry Atsma deed een cool dansje en Isolde Hallensleben kwam binnen met een grote, zwarte zitzak in haar armen. Niemand keek op of om.

Lees ook: Column: Importkinderen

‘Goh,’ zegt L.
‘Dat waren nog eens tijden,’ zeg ik.
In het dorp zijn geen bekende Nederlanders. Laat staan Segways. In het dorp rijden ze op een tractor, met een blik alsof ze gewoon op een tractor rijden.
‘Wist je dat de man die de Segway heeft uitgevonden met zo’n Segway een ravijn inreed en dood was?’ zegt L.
Ik knik.
‘Hoe zou dat aan het Segway-principe te koppelen zijn?’ zegt L.
De Heel Bekende Zanger wankelt naar buiten en probeert een eind verderop zijn fiets van het slot te krijgen.
‘Wat dat betreft: Ik denk dat hij straks de Waal in fietst,’ zegt L.
We knikken allebei geheimzinnig.
We kijken De Heel Bekende Zanger na.
We weten nog niet precies hoe en wat, maar we zijn hier iets op het spoor.

Lees hier meer columns van Hanneke Hendrix

gerelateerd

Geen probleem!
&C maakt gebruik van cookies. Als je verder leest, ga je daarmee akkoord. Meer info »

we love cookies

Deze website maakt gebruik van cookies.
Geen probleem!

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over je gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse.

Wanneer je gebruik blijft maken van andc.tv gaan wij ervan uit dat je hiermee akkoord bent. In onze privacy voorwaarden vind je een beschrijving van al onze cookies.