Niemand die mij ziet lopen, gaat me lekker vinden

Column

Niemand die mij ziet lopen, gaat me lekker vinden

James Worthy
Door

James Worthy

Gepubliceerd op

20 november 2022 15:00

Bron / Fotografie

fotografie Anne Claire de Breij

Gepubliceerd op

20 november 2022 15:00

Bron / Fotografie

fotografie Anne Claire de Breij

Columnist James Worthy vindt de winter veel eerlijker dan de zomer. De winter heeft namelijk nog nooit gelogen. De zomer, daarentegen, maakt dingen veel mooier dan ze daadwerkelijk zijn.

Het fijnste aan de winter vind ik de eerlijkheid van kou. De winter heeft nog nooit tegen iemand gelogen. Het vriest buiten, trek een warme jas aan. Dat is het. Er is niets leugenachtigs aan de winter.

De zomer is anders. De zomer zegt: het is prachtig weer, trek die nieuwe broek maar aan en iedereen gaat je lekker vinden. En dan ga je naar buiten in die nieuwe broek en heb je minder sjans dan een stinkdier met een koortslip. De zon maakt dingen mooier dan ze daadwerkelijk zijn. De zon maakt kamperen dragelijk. De zon maakt teenslippers dragelijk. De zon maakt slechte boeken leesbaar. De zomer laat principes smelten. Als ik aan de winter denk, denk ik aan sneeuw. Mijn zoon op een slee. Er wonen sneeuwvlokken in zijn wimpers. Zijn moeder haalt warme chocolademelk bij een tentje op de hoek. Ik draag een domme, mosterdkleurige muts, een warme jas en handschoenen die drie maten te groot zijn. Niemand die mij ziet lopen, gaat me lekker vinden en dat is prima. Het is winter.

‘Willen jullie slagroom op jullie warme chocolademelk?’ vraagt mijn vrouw. Onze zoon schreeuwt ja en ik schreeuw hetzelfde. In de winter heb je een degelijke speklaag nodig. In de winter voel ik veel respect voor mijn lichaam. Het kan best veel hebben. Mijn vingers tintelen. De kou bijt in mijn oren en in het puntje van mijn neus. Ik stel mijn lichaam gerust. Thuis is de kachel al aan het branden. De warmte is al aan het warmlopen. Onze zoon gooit een sneeuwbal mijn kant op. Het is geen stevige sneeuwbal.Ik ga door mijn knieën en leer hem hoe je een sneeuwbal, net als een goede gehaktbal, moet kneden. Ook dat is de winter.

Soep. Als ik aan de winter denk, denk ik aan de tomaten-groentesoep van mijn vader. Stomende troost in een kommetje. Liefdevol gedraaide soepballen in het warmste rood. Slierten vermicelli die nog langer zijn dan de donkere winterochtenden. Ik ben een jaar of tien. Mijn vader en ik staan in ons kleine keukentje in Amsterdam-Zuid. Op de wasmachine ligt een flinke homp gehakt. In de tuin van de buren hangt de kerstverlichting al. De storm laat de lampjes dansen. Mijn moeder en mijn zus liggen voor de kachel. Onze kat ligt tussen hen in. Dat vind ik ook zo fijn aan de winter. De zomer lokt ons uit onze huizen. De zon hangt als een blokje kaas boven onze muizenholletjes. In de winter waarderen we thuis. De muren, de warmte, een dak.

Mijn zoon en ik staan in de keuken. Op het aanrecht ligt een flinke homp gehakt. Samen draaien we de prachtigste ballen. We draaien onze vingers weer warm. Op de radio zegt een weervrouw dat het morgen nog kouder gaat worden. Ze heeft het over een strenge winter. Ik blaas een sneeuwvlokje uit de wimpers van mijn zoon. De winter is helemaal niet streng.

Meer wintercolumns? Shop &C's winterboek nú online

7 ,45

delen
James Worthy

James Worthy (42) is schrijver, journalist en columnist. Hij zette zijn eerste stappen bij jongerentijdschrift Break-Out!. Daarnaast schreef hij een hoop boeken, waarvan In de buik van de wolf de meest recente. James woont met Artie en James (de zevende) in Amsterdam. Zijn columns lees je elke maand in &C the magazine.

Meer van deze auteur

Wil je ook lezen